Ο μισθωτός που απασχολείται με την επισκευή ή συντήρηση μηχανών αυτοκινήτων ή μηχανοκίνητων οχημάτων χαρακτηρίζεται ως υπάλληλος όταν συνεισφέρει την εξιδιασμένη εμπειρία και θεωρητική του μόρφωση και αναπτύσσει πρωτοβουλία, αναλαμβάνοντας υπεύθυνα την εργασία του, γιατί με την ανάπτυξη αυτών των ικανοτήτων υπερτερεί το πνευματικό στοιχείο σε σύγκριση με το σωματικό (Α.Π 335/1989 ΔΕΝ 1990. 65, Α.Π 1445/1982 Ε.Εργ.Δ. 1983. 488, Α.Π 878/1982 ΔΕΝ 1982. 997, Α.Π 692/1972 ΔΕΝ 1971. 214)

Ο μισθωτός που απασχολείται με την επισκευή ή συντήρηση μηχανών αυτοκινήτων ή μηχανοκίνητων οχημάτων χαρακτηρίζεται ως υπάλληλος, όταν συνεισφέρει την εξειδιασμένη εμπειρία και θεωρητική του μόρφωση και αναπτύσσει πρωτοβουλία, αναλαμβάνοντας υπεύθυνα την εργασία του, γιατί με την ανάπτυξη αυτών των ικανοτήτων υπερτερεί το πνευματικό στοιχείο σε σύγκριση με το σωματικό (ΑΠ 1391/2018, Α.Π 1114/2017, ΑΠ 335/1989, Α.Π 1445/1982)

Εργολαβική εταιρεία σύναψε σχέση εξαρτημένης εργασίας με μηχανικό. Σε εκτέλεση αυτής της συμβάσεως, ο μηχανικός εκπόνησε τη μελέτη εξ ολοκλήρου, την οποία υπέγραψε και άλλος μηχανικός για φορολογικούς λόγους και μόνο. Οι αποδείξεις καταβολής της αμοιβής και στους δυο μηχανικούς για την εκπόνηση της μελέτης δεν επηρεάζει την εργασιακή σχέση, στα πλαίσια της οποίας έγινε η παραπάνω μελέτη

Η πρόσληψη υπαλλήλων, που έχει πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο συγκεκριμένου προγράμματος του ΟΑΕΔ και οι εξ αυτής απορρέουσες εργασιακές σχέσεις, έχουν συγκεκριμένο χρόνο διάρκειας, είναι, δηλαδή, συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, η πάροδος του οποίου συνεπιφέρει αυτοδικαίως και τη λήξη τους (άρθρο 669 παρ.1 Α.Κ.) και η σύναψη αυτών ως συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου επιβάλλεται από αντικειμενικούς λόγους, που συνδέονται με τη φύση τους

Η σύμβαση εργασίας είναι ορισμένου χρόνου όταν συνομολογείται η διάρκεια αυτής μέχρι ορισμένο χρονικό σημείο ή μέχρι την επέλευση ορισμένου μέλλοντος και βέβαιου γεγονότος ή την εκτέλεση ορισμένου έργου, μετά την περάτωση του οποίου ή την επέλευση του βέβαιου γεγονότος ή του χρονικού σημείου παύει να ισχύει αυτοδικαίως. Επομένως η διάρκεια της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου είναι σαφώς καθορισμένη είτε γιατί συμφωνήθηκε ρητά ή σιωπηρά είτε γιατί προκύπτει από το είδος και το σκοπό της σύμβασης εργασίας

Δεν έχουν τον χαρακτήρα μισθού οι πρόσθετες παροχές, που δίνονται από τον εργοδότη στον εργαζόμενο εκουσίως από ελευθεριότητα και όχι από νόμιμη υποχρέωση ή από πρόθεση, εκδηλούμενη και από τα δύο μέρη, να αποτελέσουν αντάλλαγμα για την παρεχόμενη εργασία και ως εκ τούτου δεν ιδρύονται υποχρέωση και αντίστοιχο δικαίωμα αναφορικά με τις παροχές αυτές, με αποτέλεσμα ο εργοδότης να έχει τη δυνατότητα να τις ανακαλέσει οποτεδήποτε και να παύσει τη χορήγησή τους

Από τη στιγμή που το Εφετείο, δέχθηκε ότι η εναγομένη ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει τη νόμιμη και όχι τη συμβατικώς (εντός της διετίας) ορισθείσα αποζημίωση, δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των Άρθρων 1 και 3 του Ν. 2112/1920 και 5 παρ. 3 του Ν. 3198/1955. Σε περίπτωση καταγγελίας μετά από προμήνυση, το αποτέλεσμα αυτής επέρχεται μετά την πάροδο του χρονικού διαστήματος της προμήνυσης. Η καταγγελία της σύμβασης εργασίας, στα πλαίσια οικονομοτεχνικής αναδιάρθρωσης της επιχείρησης, δεν είναι καταχρηστική. Οι πρόσθετες παροχές που δίδονται από τον εργοδότη στον εργαζόμενο εκουσίως, δεν έχουν το χαρακτήρα μισθού

Επιτρέπεται μετά από προηγούμενη συμφωνία των μερών ο καταλογισμός (συμψηφισμός) στις υπέρτερες των νομίμων καταβαλλόμενες αποδοχές, των αξιώσεων του μισθωτού, μεταξύ άλλων, για αμοιβή λόγω παροχής υπερεργασίας, για το επίδομα γάμου και για προσαύξηση αμοιβής λόγω εργασίας κατά τις Κυριακές και εξαιρέσιμες εορτές. Αντίθετα, δεν συμψηφίζονται στις μεγαλύτερες των νομίμων καταβαλλόμενες αποδοχές οι αξιώσεις για αμοιβή ή αποζημίωση από την παροχή υπερωριακής εργασίας και κάθε συμφωνία για το συμψηφισμό των αξιώσεων αυτών είναι άκυρη