Το άρθρο 19 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχει την έννοια ότι δεν συνιστά μεταβίβαση συνόλου ή μέρους συνόλου αγαθών η μεταβίβαση από χαριστική αιτία επιχείρησης σε δύο φυσικά πρόσωπα, εξ ημισείας στο καθένα, τα οποία σκοπεύουν να μεταβιβάσουν αμέσως τα αποκτηθέντα ιδανικά μερίδιά τους υπό τη μορφή εισφοράς σε είδος σε προσωπική εταιρία ασκούσα οικονομική δραστηριότητα, της οποίας τυγχάνουν εταίροι

Το άρθρο 138, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2016/1065, σε συνδυασμό με το άρθρο 141 και το άρθρο 197, παρ. 1, αυτής, έχει την έννοια ότι δεν συνιστά, αφ’ εαυτού, λόγο για την απαλλαγή από τον ΦΠΑ της παράδοσης που πραγματοποιεί πρόσωπο καταχωρισμένο ως υποκείμενο στον ΦΠΑ σε ένα πρώτο κράτος μέλος προς ενδιάμεσο αποκτώντα καταχωρισμένο ως υποκείμενο στον ΦΠΑ σε δεύτερο κράτος μέλος το γεγονός ότι, πρώτον, η παράδοση εμπορευμάτων υποκείμενων σε ΕΦΚ πραγματοποιείται υπό καθεστώς αναστολής των φόρων αυτών, δεύτερον, διαπιστώνεται ότι, στο πλαίσιο τριγωνικής συναλλαγής, υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ είναι πρόσωπο καταχωρισμένο ως υποκείμενο στον ΦΠΑ σε τρίτο κράτος μέλος και, τρίτον, αποδεικνύεται ότι τα εμπορεύματα πράγματι εξήλθαν από το πρώτο κράτος μέλος και παραδόθηκαν στο τρίτο κράτος μέλος

Το άρθρο 26 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται σε περίπτωση κατά την οποία υποκείμενος στον φόρο αγοράζει από τρίτους υπηρεσίες τουριστικής φύσεως, ιδίως μεταφορικές υπηρεσίες, προκειμένου να τις πωλήσει ιδίω ονόματι σε καταναλωτές υπό μορφή εκδρομών, όταν το τίμημα που εισπράττει για τις εκδρομές αυτές δεν καλύπτει το συνολικό κόστος των εν λόγω υπηρεσιών και το υπολειπόμενο κόστος καλύπτεται από τα έσοδα που προέρχονται από την πώληση εμπορευμάτων τα οποία ο υποκείμενος στον φόρο προσφέρει στους καταναλωτές κατά τη διάρκεια των εν λόγω εκδρομών

Όταν τρίτος χρησιμοποιεί σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με σήμα που χαίρει φήμης, η ελευθερία έκφρασης του τρίτου, η οποία εμπεριέχει την ελευθερία έκφρασης πολιτικών απόψεων και την παρωδία ως μορφή πολιτικής έκφρασης, μπορεί να συνιστά εύλογη/νόμιμη αιτία, υπό την προϋπόθεση ότι, στο πλαίσιο της στάθμισης των εμπλεκόμενων δικαιωμάτων, η ελευθερία έκφρασης υπερισχύει του αποκλειστικού δικαιώματος του δικαιούχου του σήματος

Το άρθρο 3, παρ. 1, της οδηγίας 77/187 και το άρθρο 3, παρ. 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι η είσπραξη από τον εργαζόμενο της νόμιμης αποζημίωσης που οφείλεται κατόπιν ομαδικής απόλυσης ισοδυναμεί με την εκ μέρους του αποδοχή της απόλυσής του, με αποτέλεσμα αυτός να στερείται τη δυνατότητα να προσβάλει την απόλυση και να αξιώσει τη διατήρηση των δικαιωμάτων του δυνάμει των οδηγιών αυτών

Το άρθρο 14, στοιχείο δʹ, της οδηγίας (ΕΕ) 2017/1132, σχετικά με ορισμένες πτυχές του εταιρικού δικαίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2019/1151, έχει την έννοια ότι δεν απαιτεί τη δημοσιοποίηση πληροφοριών που αφορούν όλους τους μετόχους των εταιριών στις οποίες εφαρμόζεται η διάταξη αυτή, συμπεριλαμβανομένων των μειοψηφούντων μετόχων των εν λόγω εταιριών

Το άρθρο 47 και το άρθρο 51, παρ. 1, πρώτη περίοδος, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. έχουν την έννοια ότι οι απαιτήσεις που απορρέουν από το κατοχυρούμενο στο εν λόγω άρθρο 47 δικαίωμα πραγματικής προσφυγής έχουν εφαρμογή στο πλαίσιο ένδικης προσφυγής που ασκείται από τον διευθυντή εταιρίας του οποίου ενεργοποιείται η εγγυητική ευθύνη κατά πράξης ενεργοποίησης της εγγυητικής ευθύνης που έχει εκδοθεί βάσει εθνικής ρύθμισης προβλέπουσας ότι, σε περίπτωση υπαίτιας μη εκπλήρωσης των νόμιμων υποχρεώσεών του σχετικά με τον ΦΠΑ, το εν λόγω διευθυντικό στέλεχος ευθύνεται εις ολόκληρον για την καταβολή του ΦΠΑ τον οποίον οφείλει η εταιρία σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ

Το άρθρο 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία εξαρτά τη δυνατότητα σύστασης ομίλου ΦΠΑ που περιλαμβάνει, αφενός, πρόσωπα τα οποία ασκούν δραστηριότητες υποκείμενες στον ΦΠΑ και, αφετέρου, πρόσωπα τα οποία ασκούν απαλλασσόμενες δραστηριότητες ή τα οποία δεν ασκούν οικονομική δραστηριότητα από την προϋπόθεση ότι ένα από τα πρόσωπα του ομίλου κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, το σύνολο του κεφαλαίου των λοιπών προσώπων του ομίλου, εκτός αν η απαίτηση αυτή συνιστά αναγκαίο και πρόσφορο μέτρο για την επίτευξη των σκοπών της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής ή της φοροαποφυγής

Το άρθρο 204 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2019/1995, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει να θεωρείται υπόχρεος κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ο φορολογικός αντιπρόσωπος υποκειμένου στον φόρο εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος, όταν ο φορολογικός αντιπρόσωπος δεν έχει ανάμειξη στις φορολογητέες πράξεις που διενεργεί ο υποκείμενος στον φόρο, εφόσον έχει οριστεί ως υπόχρεος από τον υποκείμενο στον φόρο

Το άρθρο 85, παρ. 1, του κανονισμού 2016/679 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε μέτρα τα οποία θεσπίζουν τα κράτη μέλη βάσει της διατάξεως αυτής και τα οποία προβλέπουν, ως εξειδίκευση της υποχρέωσης των κρατών μελών όσον αφορά τον συμβιβασμό του δικαιώματος στην προστασία των προσωπικών δεδομένων με το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης και της πληροφόρησης, ότι τα μόνα μέσα ένδικης προστασίας που διαθέτει πρόσωπο το οποίο έχει καταδικαστεί ποινικά, σε περίπτωση που προσωπικά δεδομένα τα οποία αφορούν τις ποινικές καταδίκες του καθίστανται διαθέσιμα στο κοινό μέσω του διαδικτύου έναντι αντιτίμου, είναι η δυνατότητα κίνησης ποινικής διαδικασίας για δυσφήμηση ή η άσκηση αγωγής αποζημιώσεως για τη ζημία που υπέστη λόγω της δυσφημήσεώς του