Το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει δυσμενείς και για την εκκαλούσα αιτιολογίες, δέχεται δηλαδή ότι ο ισχυρός κλονισμός επήλθε εξαιτίας γεγονότων, που αφορούν και στο πρόσωπό της, δεν έχει καμία δυσμενή επίδραση στις έννομες σχέσεις της, αφού από τις αιτιολογίες αυτές, που δεν έχουν στοιχεία διατακτικού, δεν παράγεται δεδικασμένο για ζητήματα υπαιτιότητας σε άλλη δίκη. Πράγματι, το ότι ο ισχυρός κλονισμός, όπως δέχθηκε η εκκαλουμένη, επήλθε εξαιτίας γεγονότων που συνδέονται και με το πρόσωπο της εκκαλούσας, δεν έχει άλλη έννομη συνέπεια γι` αυτήν, πέρα από την επιδιωκόμενη και από την ίδια λύση του γάμου

Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η δωρεά εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου προς την αναιρεσείουσα, κατά τη διάρκεια του γάμου τους, του χρηματικού ποσού των 70.000 ευρώ εξαιρείται του ρυθμιστικού πεδίου της διάταξης του άρθρου 1400 ΑΚ. Για το λόγο αυτό, το ανωτέρω ποσό υπολογίζεται στην αύξηση της περιουσίας της αναιρεσείουσας, την οποία δικαιούται ο αναιρεσίβλητος να απαιτήσει από την αναιρεσείουσα υπό τη μορφή αξιώσεως συμμετοχής στα αποκτήματα

Κρίθηκε αναγκαία και επιβεβλημένη η επικοινωνία του πατέρα με το ανήλικο, η οποία ρυθμίστηκε κατά τρόπο συγκεκριμένο, υπό την εποπτεία ειδικού ψυχικής υγείας και χωρίς την παρουσία της μητέρας, η οποία αποδείχθηκε πως έχει επηρεάσει αρνητικά στον υπέρτατο βαθμό την ανήλικη για το πρόσωπο του πατέρα

Μη νόμιμος ο ισχυρισμός του ενάγοντος περί παράνομης προσβολής της προσωπικότητάς του, λόγω αποστέρησης του δικαιώματός του να συναποφασίσει με τη μητέρα του ανήλικου τέκνου του τα κρίσιμα για τη ζωή και την προσωπικότητά του ζητήματα, όπως είναι το θρήσκευμα και το δόγμα του τελευταίου, διότι ο ενάγων δεν εκθέτει ότι δεν επιθυμούσε γενικά την τέλεση του ιερού μυστηρίου της βάπτισης του ανήλικού τέκνου του, καθώς και ότι είχε διαφορετική άποψη σε σχέση με το θρήσκευμα και το δόγμα του ανήλικου τέκνου του

Ως κατευθυντήρια γραμμή για την άσκηση της γονικής μέριμνας ή της επιμέλειας στην περίπτωση διαφωνίας των γονέων των τέκνων και της προσφυγής τους στο Δικαστήριο, αλλά και πυρήνας για τον προσδιορισμό της άσκησής της είναι το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μία ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα

Το Δικαστήριο άγεται στην κρίση ότι το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να φέρει το όνομα "Μ.", καθόσον η χρήση οποιουδήποτε άλλου ονόματος θα αποβεί σε βάρος της ψυχικής υγείας του και θα επιδράσει αρνητικά στην ανέλιξη της προσωπικότητας αυτού. Περαιτέρω, ο καθορισμός διπλού ονόματος δεν εγγυάται την ομαλότητα στις σχέσεις των διαδίκων και δεν διασφαλίζει την ομαλή ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη του ανηλίκου, αλλά αντίθετα ενέχει τον κίνδυνο αρνητικής επίδρασης στον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του, καθώς παρίσταται βέβαιο, λόγω της υφιστάμενης αντιδικίας των μερών, ότι δεν θα αποδεχτούν τη διπλή ονομασία, αλλά κάθε διάδικος και το αντίστοιχο περιβάλλον του θα αποκαλεί το τέκνο με το ένα από τα δύο ονόματα της δικής του προτίμησης, προκαλώντας σύγχυση και αναστάτωση σε αυτό

Κατά το δικαστήριο, εφόσον κάθε απόφαση του δικαστηρίου σχετική με τη ρύθμιση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου, είναι αναγκαίο να υπάρχει δυνατότητα ανάκλησης ή μεταρρύθμισής της, εφόσον αυτή καθίσταται επιβεβλημένη χάριν καλύτερης εξυπηρέτησης του συμφέροντος του λόγω μεταβολής των συνθηκών, στις οποίες στηρίχθηκε το δικαστήριο κατά την έκδοση της αρχικής απόφασης

Τα τελευταία χρόνια υπήρχε ιδιαίτερη ένταση στη σχέση μητέρας - κόρης, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός συγκρουσιακού κλιματος μεταξύ τους, που η μητέρα αδυνατούσε να αλλάξει. Λαμβάνοντας υπόψη τη κατάσταση όπως έχει αυτή διαμορφωθεί, το Δικαστήριο έκρινε ότι είναι προς το συμφέρον της ανήλικης η ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας του προσώπου της στον πατέρα της, συμπεριλαμβανομένης της διαμονής της μαζί του πλην των κεφαλαίων υγείας και εκπαίδευσης, τα οποία πρέπει να ανατεθούν από κοινού στους διαδίκους

Αδικαιολόγητη επιτήρηση του ενάγοντος και περίπτωση προσβολής της προσωπικότητας αυτού. Αξίωση για την απαίτηση χρηματικής αποζημιώσεως λόγω ηθικής βλάβης

Το δικαστήριο διαπίστωσε πως οι σχέσεις των διαδίκων είναι εξαιρετικά τεταμένες, κυρίως λόγω οικονομικών διαφορών, αλλά και λόγω του ότι κατηγορούν ο ένας τον άλλον για τις αιτίες που προκάλεσαν τη διάσπαση της σχέσης τους. Παρ' όλα αυτά, το δικαστήριο δέχθηκε ότι αμφότεροι οι δύο γονείς έχουν σοβαρή πρόθεση και ψυχική διάθεση να ασχοληθούν με την ανατροφή του παιδιού τους και ότι είναι και οι δύο εξίσου κατάλληλοι για την ανάθεση της επιμέλειας του προσώπου του ανηλίκου τέκνου τους