Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η αξίωση του εργαζομένου για την προσαύξηση 100% των αποδοχών λόγω μη χορήγησης της ετήσιας άδειας με αποδοχές αποτελεί αυτοτελή χρηματική αξίωση, η οποία, ελλείψει προηγούμενης υπερημερίας του εργοδότη, καθίσταται απαιτητή από την επίδοση της αγωγής, οπότε και αρχίζει η τοκοφορία της

Για τον υπολογισμό της πρόσθετης αποζημίωσης, θα ληφθούν υπόψη οι τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα εργασίας του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος, έστω και εάν αυτές υπερβαίνουν το όριο των 2.000 ευρώ μηνιαίως, καθόσον στη διάταξη του ν. 4093/2012 διατυπώνεται από το νομοθέτη εξαίρεση ως προς τους απολυθέντες ή αποχωρήσαντες λόγω συνταξιοδότησης.

Η διαφορά από τη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας δεν έγκειται στο ποσοτικό αλλά το ποιοτικό στοιχείο. Εάν δε γνωστοποιηθεί στην Επιθεώρηση Εργασίας η σύμβαση παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών τεκμαίρεται ότι υποκρύπτεται σύμβαση εξηρτημένης εργασίας

Η επιβολή του μέτρου της αυτόματης επιστροφής (clawback) επί της δαπάνης του ΕΟΠΥΥ για χορηγούμενα στους ασφαλισμένους του ιατροτεχνολογικά προϊόντα, αναλώσιμα υγειονομικά υλικά και συμπληρώματα ειδικής διατροφής, σε βάρος των κατασκευαστών για εγχώρια προϊόντα ή των εισαγωγέων / προμηθευτών/διανομέων για προερχόμενα από άλλες χώρες, προϋποθέτει την υπαγωγή των προϊόντων αυτών στο σύστημα αποζημίωσης του ΕΟΠΥΥ, με την καταχώρισή τους, κατόπιν αιτήσεως των ανωτέρω προσώπων, στο Μητρώο ΕΚΑΠΥ-ΕΟΠΥΥ

Ο κανόνας της παρ. 5 του άρθρου 7 του ν. 4387/2016, σύμφωνα με τον οποίο «σε περίπτωση σώρευσης συντάξεων χορηγείται μία εθνική σύνταξη», ισχύει και επί σώρευσης συντάξεων που καταβάλλονται στο ίδιο πρόσωπο από διαφορετική αιτία, ήτοι λόγω θανάτου και εξ ιδίου δικαιώματος

Άνεργοι απασχολούμενοι σε προγράμματα αποκτήσεως εργασιακής εμπειρίας του ΟΑΕΔ (STAGE) κατ' άρ. 20 παρ. 15 ν. 2639/1998. Πλήρης ασφάλισή τους στο π. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατ' άρ. 2 παρ. 1 περ. α΄ αν.ν. 1846/1951 σε περίπτωση παροχής εν τοις πράγμασι είτε αποκλειστικώς είτε κατά κύριο λόγο εξαρτημένης εργασίας (σχέση εξαρτημένης εργασίας ή μη γνήσια σχέση μαθητείας)

Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων με την ένδικη αγωγή ισχυρίστηκε ότι δεν του καταβλήθηκε το επίδομα γάμου, παρά το γεγονός ότι είχε προσκομίσει τα αναγκαία πιστοποιητικά και είχε ενημερώσει προς τούτο την αντίδικό του. Η ΕΓΣΣΕ 2010- 2012, που προέβλεπε την καταβολή επιδόματος γάμου, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 2 της ΠΥΣ 6/2012, έληξε την 14.2.2012 και κατόπιν της τρίμηνης παράτασής της την 14.5.2012

Ερμηνεία των διατάξεων που ορίζουν το όριο του εκκλητού σε διαφορές κατά τις οποίες αμφισβητείται η νομιμότητα του καταλογισμού ασφαλιστικών εισφορών σε βάρος εργοδότη

Μη νόμιμη κρίση διοικητικού εφετείου ότι κατ’ εφαρμογή του άρ. 62 ν. 2676/1999 η αναιρεσίβλητη δικαιούται επικουρική σύνταξη από το Ε.Τ.Ε.Α.Μ. (μετέπειτα Ε.Τ.Ε.Α. και ακολούθως Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π.) λόγω θανάτου του συζύγου της, πρώην συνταξιούχου του Δημοσίου

Δεδομένου ότι το επίδομα γάμου περιλαμβάνεται αναμφιβόλως στους μισθολογικούς όρους εργασίας, καθόσον προσδιορίζεται σε ποσοστό επί του κατωτάτου ορίου του βασικού μισθού ή βασικού ημερομισθίου που ορίζεται από την εκάστοτε ισχύουσα οικεία συλλογική σύμβαση, διαιτητική απόφαση ή άλλη διάταξη και ειδικότερα αποτελεί "μισθό" κατά την έννοια του άρθρου 648 του ΑΚ, επιπλέον δε, είχε ήδη καταργηθεί από 14-5-2013 με τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 4 της 6/28-2-2012 ΠΥΣ, η επαναφορά του με την από 14-5-2013 ΕΓΣΣΕ, και μάλιστα υπό τη μορφή θεσμικού όρου, ισχύει μόνο για τους εργαζόμενους που απασχολούνται από εργοδότες των συμβαλλομένων εργοδοτικών οργανώσεων και δεν καταλαμβάνει τους λοιπούς εργαζόμενους