Το άρθρο 3 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε μέτρα λαμβανόμενα από κράτος μέλος, με δεδηλωμένο σκοπό τη μέριμνα για την κατάλληλη και αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1150, δυνάμει των οποίων, για την παροχή των υπηρεσιών τους στο κράτος μέλος αυτό, οι πάροχοι επιγραμμικών υπηρεσιών διαμεσολάβησης και επιγραμμικών μηχανών αναζήτησης που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος υποχρεούνται επ’ απειλή κυρώσεων να εγγραφούν σε μητρώο τηρούμενο από αρχή του πρώτου κράτους μέλους, να δηλώνουν σε αυτή σειρά λεπτομερών πληροφοριών σχετικά με την οργανωτική τους δομή και να της καταβάλλουν οικονομική εισφορά

Το άρθρο 3 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε μέτρα λαμβανόμενα από κράτος μέλος, με δεδηλωμένο σκοπό τη μέριμνα για την κατάλληλη και αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1150 για την προώθηση της δίκαιης μεταχείρισης και της διαφάνειας για τους επιχειρηματικούς χρήστες επιγραμμικών υπηρεσιών διαμεσολάβησης, δυνάμει των οποίων, για την παροχή των υπηρεσιών τους στο κράτος μέλος αυτό, οι πάροχοι υπηρεσιών επιγραμμικής διαμεσολάβησης που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος υποχρεούνται επ’ απειλή κυρώσεων να υποβάλλουν περιοδικά σε αρχή του πρώτου κράτους μέλους έγγραφο σχετικό με την οικονομική κατάστασή τους

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/1150 έχει την έννοια ότι δεν δικαιολογεί τη λήψη από κράτος μέλος μέτρων δυνάμει των οποίων, για την παροχή των υπηρεσιών τους στο κράτος μέλος αυτό, οι πάροχοι επιγραμμικών υπηρεσιών διαμεσολάβησης που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος υποχρεούνται επ’ απειλή κυρώσεων να υποβάλλουν περιοδικά σε αρχή του πρώτου κράτους μέλους έγγραφο σχετικό με την οικονομική κατάστασή τους, στο οποίο πρέπει να αναγράφονται λεπτομερώς πολυάριθμες πληροφορίες, ιδίως σχετικά με τα έσοδα που πραγματοποιούν οι πάροχοι αυτοί

Το άρθρο 23, παρ. 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2008/9/ΕΚ, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των αρχών της ουδετερότητας του ΦΠΑ και της αποτελεσματικότητας, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει σε υποκείμενο στον φόρο που έχει υποβάλει αίτηση επιστροφής ΦΠΑ να προσκομίσει κατά το στάδιο της διοικητικής ένστασης ενώπιον δευτεροβάθμιας φορολογικής αρχής πρόσθετες πληροφορίες, κατά την έννοια του άρθρου 20 της οδηγίας αυτής, τις οποίες είχε ζητήσει η πρωτοβάθμια φορολογική αρχή και τις οποίες ο υποκείμενος στον φόρο δεν παρέσχε στην εν λόγω αρχή εντός της προθεσμίας ενός μηνός 

Το άρθρο 73 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι η βάση επιβολής του φόρου επί εισφοράς ακινήτων από εταιρία στο κεφάλαιο άλλης εταιρίας με αντάλλαγμα μετοχές της άλλης αυτής εταιρίας πρέπει να προσδιορίζεται λαμβανομένης υπόψη της αξίας έκδοσης των μετοχών στην περίπτωση που οι δύο εταιρίες έχουν συμφωνήσει ότι η αντιπαροχή για την οικεία εισφορά στο κεφάλαιο θα συνίσταται στην αξία έκδοσης των μετοχών

Το άρθρο 16, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχει την έννοια ότι συνιστά ανάληψη, από υποκείμενο στον φόρο, αγαθού της επιχειρήσεώς του το οποίο μεταβιβάζει δωρεάν, κατά την έννοια της συγκεκριμένης διατάξεως, εξομοιούμενη με παράδοση αγαθών εξ επαχθούς αιτίας, η δωρεάν παραχώρηση της παραγόμενης από τον ίδιο θερμότητας σε άλλους υποκείμενους στον φόρο για τις ανάγκες των οικονομικών δραστηριοτήτων τους, ενώ δεν ασκεί συναφώς επιρροή το κατά πόσον αυτοί οι άλλοι υποκείμενοι στον φόρο χρησιμοποιούν ή όχι την εν λόγω θερμότητα για σκοπούς οι οποίοι δημιουργούν υπέρ αυτών δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ

Το άρθρο 2, παρ. 1, στοιχείο αʹ, το άρθρο 63 και το άρθρο 78, πρώτο εδάφιο, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνικές διατάξεις ή πρακτικές κατά τις οποίες, σε περίπτωση εκ νέου εισαγωγής στη φορολογική αποθήκη ενεργειακών προϊόντων τα οποία πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα θέρμανσης, επιβάλλεται ΦΠΑ επί του ποσού το οποίο καθόρισε η φορολογική αρχή ως πρόσθετο ΕΦΚ, λόγω της εφαρμογής στα εν λόγω προϊόντα του συντελεστή ΕΦΚ ο οποίος προβλέπεται για το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο κινητήρων

Το άρθρο 135, παρ. 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, έχει την έννοια ότι οι παροχές που αφορούν τη διοργάνωση πλειστηριασμών ενεχυρασμάτων δεν έχουν παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με τις κύριες παροχές που αφορούν τη χορήγηση πιστώσεων εξασφαλισμένων με ενέχυρο, κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, και, ως εκ τούτου, δεν τυγχάνουν, όσον αφορά τον φόρο προστιθέμενης αξίας, της φορολογικής μεταχείρισης των κύριων αυτών παροχών

Η οδηγία 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/162/ΕΕ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, θεσπισθείσα από κράτος μέλος κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 287 της οδηγίας, όπως τροποποιήθηκε, η οποία εξαρτά το ευεργέτημα της απαλλαγής από τον ΦΠΑ που προβλέπει η οδηγία υπέρ των μικρών επιχειρήσεων από την προϋπόθεση ότι ο υποκείμενος στον φόρο, του οποίου ο ετήσιος ή μετρηθείς επί χρονικό διάστημα δύο συνεχόμενων μηνών κύκλος εργασιών υπερβαίνει το ποσό που ορίζει η ως άνω διάταξη για το οικείο κράτος μέλος, υποβάλλει αίτηση εγγραφής στο μητρώο ΦΠΑ εντός της τασσόμενης προθεσμίας

Το άρθρο 1, παρ. 2, καθώς και το άρθρο 73 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 78, στοιχείο αʹ, της οδηγίας αυτής, έχουν την έννοια ότι υπό το πρίσμα των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης, αντιτίθενται σε πρακτική της φορολογικής αρχής κράτους μέλους κατά την οποία αποκλείεται η διόρθωση του οφειλόμενου ΦΠΑ διά φορολογικής δηλώσεως στην περίπτωση που έχουν πραγματοποιηθεί παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών κατόπιν εφαρμογής υψηλότερου συντελεστή ΦΠΑ, με την αιτιολογία ότι για τις πράξεις αυτές δεν έχουν εκδοθεί τιμολόγια αλλά ταμειακές αποδείξεις