Το άρθρο 59 της οδηγίας (ΕΕ) 2015/849 δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση ή πρακτική κατά την οποία καθεμία από τις «συστηματικές παραβάσεις» των διαλαμβανόμενων στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού απαιτήσεων οι οποίες διαπιστώνονται από την αρμόδια αρχή κράτους μέλους κατά τη διάρκεια ενός και του αυτού ελέγχου πρέπει να χαρακτηρίζεται ως «διακριτή συστηματική παράβαση», για την οποία επιβάλλεται χωριστό πρόστιμο, το ύψος του οποίου καθορίζεται βάσει του ανώτατου ποσού της χρηματικής κύρωσης που μπορεί να επιβληθεί δυνάμει της εν λόγω εθνικής ρύθμισης ή πρακτικής, υπό τον όρο ότι τηρούνται οι αρχές της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας

Το άρθρο 11, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2015/849, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2018/843, έχει την έννοια ότι επιβάλλει στις υπόχρεες οντότητες να εφαρμόζουν μέτρα δέουσας επιμέλειας ως προς τον πελάτη κάθε φορά που, κατά την είσπραξη των κερδών, κατά την κατάθεση του στοιχήματος ή και σε αμφότερες τις περιπτώσεις, το ποσό της συναλλαγής είναι ίσο ή μεγαλύτερο των 2 000 ευρώ, είτε η συναλλαγή πραγματοποιείται με μία και μόνη πράξη είτε με περισσότερες της μιας πράξεις που φαίνεται να συνδέονται μεταξύ τους

Κατά το άρθρο 6, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ, εμπίπτει στην έννοια της «προσφοράς», κατά τη διάταξη αυτή, διαφημιστικό μήνυμα στον ιστότοπο δραστηριοποιούμενης στο ηλεκτρονικό εμπόριο επιχείρησης το οποίο αναφέρεται σε συγκεκριμένο τρόπο πληρωμής, εφόσον αυτός ο τρόπος πληρωμής παρέχει στον αποδέκτη του διαφημιστικού μηνύματος πλεονέκτημα το οποίο είναι αντικειμενικό, βέβαιο και ικανό να επηρεάσει τη συμπεριφορά του κατά την επιλογή ενός αγαθού ή μιας υπηρεσίας

Το άρθρο 143, παρ. 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/69/ΕΚ, και το άρθρο 1 της οδηγίας 2006/79/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία αποκλείει από το ευεργέτημα της προβλεπόμενης στις διατάξεις αυτές απαλλαγής από τον ΦΠΑ τα μικροδέματα μη εμπορικού χαρακτήρα, προελεύσεως τρίτης χώρας, που αποστέλλονται από ιδιώτη και προορίζονται για ιδιώτη ο οποίος κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος

Το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι νομοθεσία κράτους μέλους η οποία απαλλάσσει από τον φόρο ακίνητης περιουσίας τα γήπεδα, τα κτίρια και τις κατασκευές που αποτελούν μέρος της σιδηροδρομικής υποδομής, όταν η υποδομή αυτή τίθεται στη διάθεση των σιδηροδρομικών μεταφορέων, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί μέτρο το οποίο παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στους δικαιούχους της εν λόγω απαλλαγής

Το άρθρο 63, παρ. 1, ΣΛΕΕ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε νομοθεσία κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι μόνον οργανισμός συλλογικών επενδύσεων που τελεί υπό τη διαχείριση εξωτερικής οντότητας, ασκούσας τις δραστηριότητές της βάσει άδειας που έχουν χορηγήσει οι αρμόδιες για την εποπτεία των χρηματοπιστωτικών αγορών αρχές του κράτους στο οποίο η οντότητα αυτή έχει την έδρα της, μπορεί να τύχει της απαλλαγής από τον φόρο νομικών προσώπων για τα εισοδήματα που προέρχονται από επενδύσεις που πραγματοποιεί ο οργανισμός αυτός και η οποία, επομένως, δεν χορηγεί τέτοια απαλλαγή στους τελούντες υπό εσωτερική διαχείριση οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων 

Το άρθρο 15, παρ. 3, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 16 και 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία, όσον αφορά την εκ μέρους φυσικού προσώπου αγορά ή μίσθωση μονοκατοικίας, διαμερίσματος ή οικιστικής μονάδας, προβλέπει ανώτατο όριο προμήθειας για τις υπηρεσίες μεσιτείας ακινήτων

Το άρθρο 23 της οδηγίας 2008/48 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση που προβλέπει, σε περίπτωση παράβασης της υποχρέωσης ενημέρωσης η οποία επιβάλλεται στον πιστωτικό φορέα σύμφωνα με το άρθρο 10, παρ. 2, της οδηγίας αυτής, μία ενιαία κύρωση η οποία συνίσταται στην έκπτωση του πιστωτικού φορέα από το δικαίωμά του στην είσπραξη τόκων και επιβαρύνσεων, ανεξαρτήτως της σοβαρότητας κάθε μεμονωμένης παράβασης, εφόσον η παράβαση είναι ικανή να θέσει εν αμφιβόλω τη δυνατότητα του καταναλωτή να εκτιμήσει το περιεχόμενο της δέσμευσής του

Το άρθρο 3, παρ. 5, της οδηγίας 2011/7/ΕΕ, έχει την έννοια ότι η εκεί μνημονευόμενη φράση «ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης» συνεπάγεται ότι η εν λόγω διάταξη αντιτίθεται σε συμβατική ρήτρα με την οποία ο οφειλέτης καθορίζει μονομερώς προθεσμία πληρωμής που υπερβαίνει τις 60 ημερολογιακές ημέρες, εκτός και αν, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των σχετικών με τη σύμβαση εγγράφων και των περιεχόμενων στη σύμβαση ρητρών, διαπιστώνεται σύμπτωση βουλήσεως των συμβαλλομένων να δεσμευθούν ακριβώς από την οικεία ρήτρα

Το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημείο 4, το άρθρο 3, παράγραφος 1, και το άρθρο 4 της οδηγίας 2014/104/ΕΕ, καθώς και το άρθρο 47, πρώτο εδάφιο, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται στην ερμηνεία εθνικής ρύθμισης η οποία έχει ως αποτέλεσμα να εμποδίζει τους φερομένους ως ζημιωθέντες από παράβαση του δικαίου του ανταγωνισμού να εκχωρήσουν τα δικαιώματα αποζημίωσής τους σε πάροχο νομικών υπηρεσιών προκειμένου αυτός να τα ασκήσει συλλογικά στο πλαίσιο αγωγής αποζημίωσης η οποία δεν έπεται απρόσβλητης και δεσμευτικής απόφασης –ιδίως όσον αφορά την εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών– με την οποία μια αρχή ανταγωνισμού διαπιστώνει τέτοια παράβαση