Το άρθρο 168, στοιχείο γʹ, το άρθρο 178, στοιχείο γʹ, καθώς και τα άρθρα 179, 180 και 182 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία και διοικητική πρακτική σύμφωνα με τις οποίες η έκπτωση του ΦΠΑ που αφορά ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών αποκλείεται για τον λόγο ότι ο υποκείμενος στον φόρο προέβαλε το δικαίωμά του για έκπτωση κατά τη φορολογική περίοδο κατά την οποία έλαβε πράγματι τα απαραίτητα για την άσκηση του δικαιώματος αυτού τιμολόγια, η οποία ήταν μεταγενέστερη της περιόδου κατά την οποία είχαν πραγματοποιηθεί οι ενδοκοινοτικές αποκτήσεις, μολονότι ο υποκείμενος στον φόρο άσκησε το δικαίωμα αυτό καλόπιστα και εντός της προβλεπόμενης προς τούτο προθεσμίας

Το άρθρο 170 και το άρθρο 171, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παρ. 1, δεύτερη περίοδος, το άρθρο 20, παρ. 1, και το άρθρο 23, παρ. 2, της οδηγίας 2008/9/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία υποκείμενος στον φόρο εγκατεστημένος σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος της επιστροφής του ΦΠΑ στερείται τόσο του δικαιώματος επιστροφής του ΦΠΑ όσο και του δικαιώματος προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου προκειμένου να προσβάλει την αδράνεια της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους της επιστροφής, ενώπιον της οποίας υπέβαλε αίτηση επιστροφής του ΦΠΑ, με την αιτιολογία ότι η αίτηση επιστροφής δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υποβληθείσα λόγω τεχνικής δυσλειτουργίας που ανέκυψε κατά την ηλεκτρονική διαβίβασή της

Το άρθρο 45, παρ. 2, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση κατά την οποία ο φόρος εισοδήματος στον οποίο υπόκεινται εντός κράτους μέλους οι φορολογικοί κάτοικοι αλλοδαπής προσαυξάνεται με συμπληρωματικό φόρο με σταθερό συντελεστή υπέρ του κράτους αυτού, ο οποίος καθορίζεται κατά τρόπο ανάλογο με τον πρόσθετο φόρο επί του φόρου εισοδήματος στον οποίον υπόκεινται οι φορολογικοί κάτοικοι του εν λόγω κράτους υπέρ των δημοτικών ενώσεων ή των δήμων που επιλέγουν να θεσπίσουν τον πρόσθετο φόρο και καθορίζουν τον συντελεστή του, εφόσον η φορολογική επιβάρυνση που προκύπτει για τους κατοίκους αλλοδαπής είναι υψηλότερη από τη φορολογική επιβάρυνση στην οποία υπόκεινται οι κάτοικοι ημεδαπής

Το άρθρο 105, παρ. 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας (ΕΕ) 2018/1972, έχει την έννοια ότι ο τελικός χρήστης έχει το δικαίωμα να καταγγείλει χωρίς καμία περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση τη σύμβαση που έχει συνάψει με πάροχο υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όταν ο τελευταίος προτείνει αλλαγές στη σύμβαση προκειμένου να την καταστήσει σύμφωνη με την ερμηνεία που έδωσε το ΔΕΕ στο πλαίσιο προδικαστικής απόφασης σε διάταξη του δικαίου της Ένωσης που διέπει ορισμένες πτυχές μιας τέτοιας σύμβασης ή με τις κατευθυντήριες γραμμές του BEREC που εκδόθηκαν κατόπιν της απόφασης αυτής ή ακόμη με απόφαση που έλαβε μια εθνική ρυθμιστική αρχή έναντι του συγκεκριμένου παρόχου βάσει της εν λόγω δικαστικής απόφασης και των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών

Ο όρος «κουπόνι», όπως ορίζεται στο άρθρο 30α, σημείο 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2016/1065, έχει την έννοια ότι δεν περιλαμβάνει τη χορήγηση πόντων από τον προμηθευτή στους πελάτες του στο πλαίσιο προγράμματος επιβράβευσης πελατών, σύμφωνα με το οποίο οι πόντοι καθορίζονται ανάλογα με την αξία των αγορών και χρησιμοποιούνται από τους πελάτες για την απόκτηση επιπλέον αγαθών κατά την πραγματοποίηση νέας αγοράς από τον προμηθευτή, δεδομένου ότι δεν υπάρχει καμία υποχρέωση αποδοχής των πόντων από τον προμηθευτή ως ανταλλάγματος ή μέρους ανταλλάγματος για μια παράδοση αγαθών

Το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2016/1065, έχει την έννοια ότι οι πράξεις που συνίστανται στην ανταλλαγή πραγματικού νομίσματος προς τον σκοπό πληρωμής έναντι μονάδων εικονικού νομίσματος το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί εντός διαδικτυακού βιντεοπαιχνιδιού και μόνον δεν απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ κατ’ εφαρμογήν της διάταξης αυτής

Το άρθρο 98, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας οι υπηρεσίες που δεν εξυπηρετούν άμεσα τη βραχυχρόνια διαμονή σε ξενοδοχεία και παρόμοιους χώρους, αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ ο οποίος εφαρμόζεται σε τέτοιου είδους διαμονή, μολονότι οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να θεωρηθούν ως παροχές παρεπόμενες της διαμονής, λαμβανομένου υπόψη ότι το τίμημα γι’ αυτές περιλαμβάνεται στο συνολικό κατ’ αποκοπήν τίμημα το οποίο καταβάλλεται για το σύνολο των υπηρεσιών που παρέχονται στο πλαίσιο της εν λόγω διαμονής

Η οδηγία 2003/49/ΕΚ, έχει την έννοια ότι το κράτος μέλος της παρακράτησης στην πηγή δύναται, με απόφαση να χορηγεί απαλλαγή για περίοδο προγενέστερη της ημερομηνίας λήψης της απόφασης αυτής ή ακόμη και για περίοδο προγενέστερη της ημερομηνίας υποβολής στην αρμόδια αρχή της βεβαίωσης και των συμπληρωματικών πληροφοριών που το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί ευλόγως να απαιτήσει

Το άρθρο 3, παρ. 1α, τέταρτο εδάφιο, σημείο iii, της οδηγίας 2004/109/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2013/50/ΕΕ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία οι απαιτήσεις κοινοποίησης που προβλέπονται στο άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/109, ισχύουν και για τους κατόχους δικαιωμάτων ψήφου οι οποίοι συντονίζουν τη συμπεριφορά τους, έναντι του εκδότη των μετοχών που ενσωματώνουν τα εν λόγω δικαιώματα ψήφου, με άλλον τρόπο και όχι βάσει «συμφωνίας» συναφθείσας μεταξύ των εν λόγω κατόχων, καθόσον η απαίτηση που απορρέει από μια τέτοια εθνική ρύθμιση δεν συνδέεται άμεσα με «προσφορές εξαγοράς, πράξεις συγχώνευσης και άλλες πράξεις σε σχέση με την ιδιοκτησία ή τον έλεγχο εταιρειών»

Το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αναιρεί τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 7ης Δεκεμβρίου 2022, WhatsApp Ireland κατά Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Προστασίας Δεδομένων (T‑709/21, EU:T:2022:783), αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα