Το άρθρο 138, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2018/1910, και το άρθρο 45α του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 282/2011, όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1912, έχουν την έννοια ότι αφενός, αντιτίθενται στη μη χορήγηση απαλλαγής από τον ΦΠΑ βάσει του άρθρου 138, παρ. 1, της οδηγίας ΦΠΑ για τον λόγο και μόνον ότι δεν προσκομίστηκαν τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη ενδοκοινοτικής παράδοσης, και, αφετέρου, επιβάλλουν στις εθνικές φορολογικές αρχές την υποχρέωση να εκτιμούν κάθε αποδεικτικό στοιχείο που προσκομίζεται προκειμένου να διαπιστωθεί ότι τα αγαθά απεστάλησαν ή μεταφέρθηκαν από κράτος μέλος σε προορισμό ευρισκόμενο εκτός του κράτους μέλους αυτού αλλά εντός της Ένωσης, σε περιπτώσεις πέραν εκείνων στις οποίες υφίσταται τεκμήριο 

Το άρθρο 9 και το άρθρο 11, παρ. 6, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ, έχουν την έννοια ότι δεν εφαρμόζονται επί εθνικής ρύθμισης, η οποία αποκλείει τη δυνατότητα εργαζομένου να απευθυνθεί στην εθνική αρχή που είναι αρμόδια για την ασφάλεια και την υγεία κατά την εργασία ή να προσφύγει ενώπιον εθνικού δικαστηρίου προκειμένου να καθοριστεί ή να επανεξεταστεί η προβλεπόμενη από την εν λόγω ρύθμιση κατάταξη του χώρου εργασίας του με γνώμονα τους υψηλότερους από το κανονικό κινδύνους για την υγεία του στους οποίους αυτός εκτίθεται και να του αναγνωριστούν πρόσθετα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και πρόσθετη ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών

Το Δικαστήριο ακυρώνει τη φράση «συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2» της πέμπτης περιόδου του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας (ΕΕ) 2022/2041 για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής καθώς και τη φράση «με την προϋπόθεση ότι η εφαρμογή του εν λόγω μηχανισμού δεν οδηγεί σε μείωση του νόμιμου κατώτατου μισθού» του άρθρου 5, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι συνιστά παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας, κατά τη διάταξη αυτή, η ενώπιον δικαστηρίου εκπροσώπηση διαδίκου από δικηγόρο στην περίπτωση κατά την οποία η υπηρεσία αυτή παρέχεται δωρεάν, αλλά η νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους προβλέπει ότι ο αντίδικος, σε περίπτωση καταδίκης του στα δικαστικά έξοδα, υποχρεούται επίσης να καταβάλει στον δικηγόρο αμοιβή της οποίας το ύψος καθορίζεται από την εν λόγω νομοθεσία

Το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι η προβλεπόμενη στην εν λόγω διάταξη εξαίρεση σχετικά με την «είσπραξη απαιτήσεων» είναι απαλλαγμένη αιρέσεων και αρκούντως ακριβής ώστε να έχει άμεσο αποτέλεσμα, οπότε οι ιδιώτες μπορούν να την επικαλούνται έναντι του κράτους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων

Το άρθρο 4, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2008/9/ΕΚ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στην άρνηση επιστροφής του βαρύνοντος την παράδοση εξοπλισμού ΦΠΑ σε υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος αγοράς του αγαθού αυτού, οσάκις ο εν λόγω εξοπλισμός δεν έχει εγκαταλείψει υλικώς το έδαφος του κράτους μέλους του προμηθευτή του, εκτός εάν η παράδοση αυτή πρέπει να θεωρηθεί μέρος μίας αδιάσπαστης οικονομικής παροχής ή παρεπόμενη κύριας παροχής αποτελούμενης από ενδοκοινοτικές παραδόσεις αγαθών παραχθέντων με τον εξοπλισμό αυτόν και προοριζόμενων για τον εν λόγω υποκείμενο στον φόρο

Το άρθρο 9, παρ. 3, της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία κατά την οποία ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος σε κτίριο επί του οποίου έχει συσταθεί οριζόντια ιδιοκτησία υποχρεούται να καταβάλει το κόστος που του χρεώνεται για τη θερμική ενέργεια που εκλύεται από το σύνολο των αγωγών και των εγκαταστάσεων διανομής και παροχής θερμικής ενέργειας εντός του κτιρίου, ακόμη και στην περίπτωση που τα κλιμακοστάσια και οι διάδρομοι του κτιρίου δεν είναι εξοπλισμένοι με θερμαντικά σώματα, κατ’ αναλογίαν προς τον θερμαινόμενο όγκο του διαμερίσματός του

Το άρθρο 14, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2302 έχει την έννοια ότι το δικαίωμα κατάλληλης μειώσεως της τιμής για κάθε περίοδο έλλειψης συμμόρφωσης και το δικαίωμα αποζημιώσεως για κάθε ζημία προκληθείσα λόγω έλλειψης συμμόρφωσης, τα οποία προβλέπονται στην εν λόγω διάταξη, έχουν ως σκοπό την αποκατάσταση της συμβατικής ισορροπίας μεταξύ διοργανωτή ταξιδίων και ταξιδιώτη και όχι την επιβολή κυρώσεων εις βάρος του διοργανωτή

Το Ειδικό Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας υπέβαλε προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με τη θεμελίωση της αρμοδιότητας του ΕΔΑΚ να επιληφθεί καταρχήν της υπό κρίση αγωγής κακοδικίας κατά δικαστικών λειτουργών, καθώς και την εξέταση αυτής υπό το πρίσμα των απαιτήσεων του δικαίου της Ένωσης

Οι αξιώσεις που προκύπτουν από αγωγή για την κήρυξη της ακυρότητας σύμβασης αγοράς ομολόγων μειωμένης εξασφάλισης μετατρέψιμων σε μετοχές καθώς και από αγωγή αποζημιώσεως –αγωγές στηριζόμενες στη μη τήρηση των απαιτήσεων ενημέρωσης βάσει της οδηγίας 2004/39/EK - μπορούν να θεωρηθούν ως εμπίπτουσες στην κατηγορία των «δεδουλευμένων» κατά τον χρόνο της εξυγίανσης του οικείου πιστωτικού ιδρύματος υποχρεώσεων ή απαιτήσεων, κατά την έννοια του άρθρου 53, παρ. 3, και του άρθρου 60, παρ. 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2014/59, εφόσον οι αγωγές έχουν ασκηθεί πριν από την απομείωση του συνόλου των μετοχών του εταιρικού κεφαλαίου του εν λόγω πιστωτικού ιδρύματος στο πλαίσιο διαδικασίας εξυγίανσης