Το άρθρο 15, παρ. 3, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 16 και 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία, όσον αφορά την εκ μέρους φυσικού προσώπου αγορά ή μίσθωση μονοκατοικίας, διαμερίσματος ή οικιστικής μονάδας, προβλέπει ανώτατο όριο προμήθειας για τις υπηρεσίες μεσιτείας ακινήτων

Το άρθρο 23 της οδηγίας 2008/48 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση που προβλέπει, σε περίπτωση παράβασης της υποχρέωσης ενημέρωσης η οποία επιβάλλεται στον πιστωτικό φορέα σύμφωνα με το άρθρο 10, παρ. 2, της οδηγίας αυτής, μία ενιαία κύρωση η οποία συνίσταται στην έκπτωση του πιστωτικού φορέα από το δικαίωμά του στην είσπραξη τόκων και επιβαρύνσεων, ανεξαρτήτως της σοβαρότητας κάθε μεμονωμένης παράβασης, εφόσον η παράβαση είναι ικανή να θέσει εν αμφιβόλω τη δυνατότητα του καταναλωτή να εκτιμήσει το περιεχόμενο της δέσμευσής του

Το άρθρο 3, παρ. 5, της οδηγίας 2011/7/ΕΕ, έχει την έννοια ότι η εκεί μνημονευόμενη φράση «ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης» συνεπάγεται ότι η εν λόγω διάταξη αντιτίθεται σε συμβατική ρήτρα με την οποία ο οφειλέτης καθορίζει μονομερώς προθεσμία πληρωμής που υπερβαίνει τις 60 ημερολογιακές ημέρες, εκτός και αν, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των σχετικών με τη σύμβαση εγγράφων και των περιεχόμενων στη σύμβαση ρητρών, διαπιστώνεται σύμπτωση βουλήσεως των συμβαλλομένων να δεσμευθούν ακριβώς από την οικεία ρήτρα

Το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημείο 4, το άρθρο 3, παράγραφος 1, και το άρθρο 4 της οδηγίας 2014/104/ΕΕ, καθώς και το άρθρο 47, πρώτο εδάφιο, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται στην ερμηνεία εθνικής ρύθμισης η οποία έχει ως αποτέλεσμα να εμποδίζει τους φερομένους ως ζημιωθέντες από παράβαση του δικαίου του ανταγωνισμού να εκχωρήσουν τα δικαιώματα αποζημίωσής τους σε πάροχο νομικών υπηρεσιών προκειμένου αυτός να τα ασκήσει συλλογικά στο πλαίσιο αγωγής αποζημίωσης η οποία δεν έπεται απρόσβλητης και δεσμευτικής απόφασης –ιδίως όσον αφορά την εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών– με την οποία μια αρχή ανταγωνισμού διαπιστώνει τέτοια παράβαση

Το άρθρο 2, παρ. 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 370 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το παράρτημα X, μέρος A, σημείο 2, της ίδιας οδηγίας, έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν σε κράτος μέλος το οποίο την 1η Ιανουαρίου 1978 επέβαλλε ΦΠΑ σε δραστηριότητα δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης, χρηματοδοτούμενη μέσω υποχρεωτικού εκ του νόμου τέλους το οποίο καταβάλλεται από κάθε πρόσωπο στο οποίο ανήκει συσκευή που μπορεί να λαμβάνει ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα να εξακολουθήσει να φορολογεί τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, ανεξαρτήτως του αν αυτή εμπίπτει στην έννοια των «παροχών υπηρεσιών που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας» 

Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας τα μερίσματα που διανέμονται από εταιρία εγκατεστημένη σε φορολογικώς αυτόνομη περιφέρεια του κράτους μέλους υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου στην πηγή, η οποία, όταν τα μερίσματα εισπράττονται από ημεδαπή εταιρία που υπόκειται σε φόρο εταιριών στην εν λόγω περιφέρεια, ισοδυναμεί με προκαταβολή του φόρου αυτού και επιστρέφεται εξ ολοκλήρου αν η εταιρία κλείσει την οικεία φορολογική χρήση με ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ δεν προβλέπεται επιστροφή φόρου όταν τα μερίσματα εισπράττονται από αλλοδαπή εταιρία ευρισκόμενη στην ίδια κατάσταση

Το άρθρο 15, παρ. 2, στοιχείο γʹ, και παρ. 3, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, καθώς και το άρθρο 63 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία, επί ποινή διαγραφής της οικείας δικηγορικής εταιρίας από τον δικηγορικό σύλλογο, απαγορεύει τη μεταβίβαση εταιρικών μεριδίων της εταιρίας αυτής σε αμιγώς χρηματοοικονομικό επενδυτή ο οποίος δεν προτίθεται να ασκήσει στην εν λόγω εταιρία επαγγελματική δραστηριότητα την οποία αφορά η συγκεκριμένη ρύθμιση

Τα άρθρα 3, 5 και 6 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ, υπό το πρίσμα του άρθρου 31, παρ. 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση και στην ερμηνεία της από τα εθνικά δικαστήρια ή σε διοικητική πρακτική στηριζόμενη σε τέτοια ρύθμιση κατά τις οποίες οι εργοδότες οικιακών μισθωτών απαλλάσσονται από την υποχρέωση να εφαρμόζουν σύστημα μέτρησης του χρόνου εργασίας των οικιακών βοηθών που απασχολούν, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να στερούνται της δυνατότητας αντικειμενικού και αξιόπιστου προσδιορισμού του αριθμού και της χρονικής κατανομής των ωρών που εργάστηκαν

Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ και το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας ένα δικαίωμα επικαρπίας επί αγροτεμαχίου κειμένου στο οικείο κράτος μέλος το οποίο, κατόπιν απρόσβλητης εγγραφής του στο κτηματολόγιο, διεγράφη από αυτό κατ’ εφαρμογήν νομοθεσίας του ίδιου κράτους μέλους αντιβαίνουσας προς τα ανωτέρω άρθρα, πρέπει, κατόπιν αιτήματος του προσώπου που απώλεσε το δικαίωμα, να επανεγγραφεί στο κτηματολόγιο, ακόμη και στην περίπτωση που η αρχική εγγραφή του δικαιώματος ήταν αντίθετη προς την ισχύουσα τότε εθνική νομοθεσία