Ευρωπαϊκό Ενωσιακό Δίκαιο

Το άρθρο 135, παρ. 1, στοιχείο ζʹ, της οδηγίας 2006/112, σε συνδυασμό με την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας, έχει την έννοια ότι προκειμένου να προσδιοριστεί αν συνταξιοδοτικό ταμείο το οποίο δεν είναι οργανισμός συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες μπορεί να τύχει της προβλεπόμενης στη διάταξη αυτήν απαλλαγής, δεν απαιτείται μόνο να διενεργηθεί σύγκριση με έναν τέτοιο οργανισμό, αλλά και να εκτιμηθεί επίσης κατά πόσον το εν λόγω ταμείο είναι παρεμφερές με άλλα συνταξιοδοτικά ταμεία τα οποία, χωρίς να είναι οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, θεωρούνται από το οικείο κράτος μέλος ως αμοιβαία κεφάλαια, κατά την έννοια της ως άνω διάταξης
Το άρθρο 3, παρ. 2, και το άρθρο 6 της οδηγίας 2001/24/ΕΚ, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα του άρθρου 21, παρ. 2, και του άρθρου 47, πρώτο εδάφιο, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., καθώς και της αρχής της ασφάλειας δικαίου, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στην αναγνώριση, από δικαστήριο κράτους μέλους διάφορου του κράτους μέλους καταγωγής, των αποτελεσμάτων μέτρου εξυγίανσης το οποίο ελήφθη, προτού επιληφθεί σχετικώς το εν λόγω δικαστήριο, έναντι πιστωτικού ιδρύματος και με το οποίο μεταβιβάσθηκαν μερικώς οι υποχρεώσεις και ευθύνες του τελευταίου σε μεταβατική τράπεζα
Το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 13ης Ιουλίου 2022, Illumina κατά Επιτροπής (T-227/21, EU:T:2022:447).
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ, έχει την έννοια ότι ο λήπτης υπηρεσιών δεν μπορεί να αξιώσει απευθείας από τη φορολογική αρχή του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου είναι εγκατεστημένος την επιστροφή του ΦΠΑ που κατέβαλε στον πάροχο των υπηρεσιών αυτών, ο οποίος εκ παραδρομής χρέωσε τον εθνικό ΦΠΑ του εν λόγω κράτους μέλους αντί του νομίμως οφειλόμενου εντός άλλου κράτους μέλους ΦΠΑ και τον απέδωσε στις φορολογικές αρχές του πρώτου κράτους μέλους, στην περίπτωση που οι αρχές αυτές έχουν ήδη επιστρέψει τον ΦΠΑ στον πάροχο των υπηρεσιών, ο οποίος τελεί υπό εκκαθάριση
Από την εξέταση της πτυχής την οποία αφορά το πρώτο προδικαστικό ερώτημα δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2018/822, υπό το πρίσμα των αρχών της ίσης μεταχείρισης και της απαγόρευσης των διακρίσεων καθώς και των άρθρων 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Το άρθρο 3, παρ. 3, στοιχείο βʹ, της έκτης οδηγίας 82/891/ΕΟΚ, βασιζόμενης στο άρθρο 54 παρ. 3 περίπτωση ζ) της συνθήκης [ΕΟΚ] για τη διάσπαση των ανωνύμων εταιρειών, έχει την έννοια ότι ο κανόνας της εις ολόκληρον ευθύνης των επωφελούμενων εταιριών εφαρμόζεται όχι μόνο στα ορισμένα, ως προς τη φύση τους, στοιχεία του παθητικού που δεν χορηγούνται σε κανέναν βάσει του σχεδίου διάσπασης, αλλά και σε εκείνα τα οποία δεν είναι ορισμένα, ως προς τη φύση τους, όπως είναι οι δαπάνες σχετικά με την εξυγίανση και τις περιβαλλοντικές ζημίες που διαπιστώθηκαν, εκτιμήθηκαν ή οριστικοποιήθηκαν μετά την οικεία διάσπαση
Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει νομοθεσία κράτους μέλους βάσει της οποίας τα μερίσματα που διανέμονται από ημεδαπές εταιρίες σε αλλοδαπούς δημόσιους συνταξιοδοτικούς φορείς υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου στην πηγή, ενώ τα μερίσματα που διανέμονται σε ημεδαπά δημόσια συνταξιοδοτικά ταμεία απαλλάσσονται από την παρακράτηση αυτή
Το άρθρο 2, παρ. 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχει την έννοια ότι συνιστά παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας η παροχή υπηρεσιών επαγγελματικής κατάρτισης για την οποία εκδίδονται τιμολόγια από ένωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και η οποία έχει ανατεθεί κατά κύριο λόγο με υπεργολαβία σε τρίτους, τυγχάνει δε επιδότησης από ευρωπαϊκούς πόρους, δυνάμενης να ανέλθει έως το 70 % του συνολικού ποσού των παρεχόμενων υπηρεσιών
Το άρθρο 2, παρ. 1, στοιχείο γʹ, το άρθρο 24, παρ. 1, και το άρθρο 25, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι οργανισμός συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων πραγματοποιεί παροχή υπηρεσιών, κατά τις εν λόγω διατάξεις, όταν, αφενός, εισπράττει, διανέμει και καταβάλλει στους δικαιούχους τις αμοιβές που τους οφείλουν ορισμένοι χρήστες και, αφετέρου, παρακρατεί επί των αμοιβών αυτών προμήθεια διαχείρισης την οποία του οφείλουν οι δικαιούχοι και η οποία προορίζεται να καλύψει τα έξοδα που προκύπτουν από την εν λόγω δραστηριότητα
Το άρθρο 82, παρ. 1, του κανονισμού 2016/679, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των αιτιολογικών σκέψεων 75 και 85 του κανονισμού αυτού, έχει την έννοια ότι για να στοιχειοθετηθεί «κατάχρηση ταυτότητας» και να θεμελιωθεί αξίωση αποζημίωσης για μη υλική ζημία βάσει της εν λόγω διάταξης, πρέπει η ταυτότητα του προσώπου του οποίου τα προσωπικά δεδομένα εκλάπησαν να έχει όντως αποτελέσει αντικείμενο υποκλοπής από τρίτο. Εντούτοις, η καταβολή αποζημίωσης για μη υλική ζημία που προκλήθηκε από κλοπή προσωπικών δεν μπορεί να περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύεται ότι μια τέτοια κλοπή δεδομένων επέφερε περαιτέρω κατάχρηση ή υποκλοπή ταυτότητας

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Έχετε κωδικό στον Oenet;

Αν είστε επαγγελματίας που προστατεύει και αξιοποιεί τον χρόνο του, στον oenet.gr μπορείτε να βρείτε ό,τι σας ενδιαφέρει εύκολα και γρήγορα.

Έχετε απορίες;

Στείλτε τα ερωτήματά σας και η ομάδα των ειδικών συνεργατών μας θα σας απαντήσει το συντομότερο δυνατό.

Ακολουθήστε μας στα social

Στοιχεία Επικοινωνίας

Οδηγός Εργατικής Νομοθεσίας Ε.Ε.

  Πανεπιστημίου 57, Αθήνα 10564

  2103240969 - 2103242267

  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΓΕΜΗ 004526701000

Συνεχίζοντας την περιήγηση στην ιστοσελίδα μας, αποδέχεστε τη χρήση cookies