Το άρθρο 47 και το άρθρο 51, παρ. 1, πρώτη περίοδος, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. έχουν την έννοια ότι οι απαιτήσεις που απορρέουν από το κατοχυρούμενο στο εν λόγω άρθρο 47 δικαίωμα πραγματικής προσφυγής έχουν εφαρμογή στο πλαίσιο ένδικης προσφυγής που ασκείται από τον διευθυντή εταιρίας του οποίου ενεργοποιείται η εγγυητική ευθύνη κατά πράξης ενεργοποίησης της εγγυητικής ευθύνης που έχει εκδοθεί βάσει εθνικής ρύθμισης προβλέπουσας ότι, σε περίπτωση υπαίτιας μη εκπλήρωσης των νόμιμων υποχρεώσεών του σχετικά με τον ΦΠΑ, το εν λόγω διευθυντικό στέλεχος ευθύνεται εις ολόκληρον για την καταβολή του ΦΠΑ τον οποίον οφείλει η εταιρία σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ

Το άρθρο 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία εξαρτά τη δυνατότητα σύστασης ομίλου ΦΠΑ που περιλαμβάνει, αφενός, πρόσωπα τα οποία ασκούν δραστηριότητες υποκείμενες στον ΦΠΑ και, αφετέρου, πρόσωπα τα οποία ασκούν απαλλασσόμενες δραστηριότητες ή τα οποία δεν ασκούν οικονομική δραστηριότητα από την προϋπόθεση ότι ένα από τα πρόσωπα του ομίλου κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, το σύνολο του κεφαλαίου των λοιπών προσώπων του ομίλου, εκτός αν η απαίτηση αυτή συνιστά αναγκαίο και πρόσφορο μέτρο για την επίτευξη των σκοπών της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής ή της φοροαποφυγής

Το άρθρο 204 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2019/1995, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει να θεωρείται υπόχρεος κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ο φορολογικός αντιπρόσωπος υποκειμένου στον φόρο εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος, όταν ο φορολογικός αντιπρόσωπος δεν έχει ανάμειξη στις φορολογητέες πράξεις που διενεργεί ο υποκείμενος στον φόρο, εφόσον έχει οριστεί ως υπόχρεος από τον υποκείμενο στον φόρο

Το άρθρο 85, παρ. 1, του κανονισμού 2016/679 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε μέτρα τα οποία θεσπίζουν τα κράτη μέλη βάσει της διατάξεως αυτής και τα οποία προβλέπουν, ως εξειδίκευση της υποχρέωσης των κρατών μελών όσον αφορά τον συμβιβασμό του δικαιώματος στην προστασία των προσωπικών δεδομένων με το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης και της πληροφόρησης, ότι τα μόνα μέσα ένδικης προστασίας που διαθέτει πρόσωπο το οποίο έχει καταδικαστεί ποινικά, σε περίπτωση που προσωπικά δεδομένα τα οποία αφορούν τις ποινικές καταδίκες του καθίστανται διαθέσιμα στο κοινό μέσω του διαδικτύου έναντι αντιτίμου, είναι η δυνατότητα κίνησης ποινικής διαδικασίας για δυσφήμηση ή η άσκηση αγωγής αποζημιώσεως για τη ζημία που υπέστη λόγω της δυσφημήσεώς του

Η παροχή υπηρεσίας streaming μέσω της οποίας ο καταναλωτής μπορεί να έχει πρόσβαση, μέσω υπερσυνδέσμου ή ψηφιακής εφαρμογής, σε ψηφιακά δεδομένα αποθηκευμένα σε διακομιστή προκειμένου να τα παρακολουθήσει σε απευθείας μετάδοση, κατά παραγγελία, ή ακόμη και χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο, κατόπιν μεταφόρτωσής τους σε δική του συσκευή αποθήκευσης, δεν συνιστά προμήθεια «ψηφιακού περιεχομένου», αλλά παροχή «ψηφιακής υπηρεσίας», κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 16, της οδηγίας 2011/83, όταν η προσφορά του εμπόρου έχει δυναμικό χαρακτήρα ο οποίος βαίνει πέραν της απλώς σταθερής και, ενδεχομένως, συνεχούς διάθεσης συγκεκριμένου περιεχομένου

Το άρθρο 204 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2019/1995, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει να θεωρείται υπόχρεος κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ο φορολογικός αντιπρόσωπος υποκειμένου στον φόρο εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος, όταν ο φορολογικός αντιπρόσωπος δεν έχει ανάμειξη στις φορολογητέες πράξεις που διενεργεί ο υποκείμενος στον φόρο, εφόσον έχει οριστεί ως υπόχρεος από τον υποκείμενο στον φόρο

Το άρθρο 49 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας δεν επιτρέπεται σε ελεύθερο επαγγελματία ιατρό ο οποίος απέκτησε επαγγελματικά προσόντα έχοντας εργαστεί ως μη μόνιμος ιατρός σε νοσηλευτικό ίδρυμα ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος να έχει πρόσβαση στον τομέα τιμολόγησης διαφορετικών αμοιβών επειδή εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, εφόσον ο ιατρός άσκησε την εν λόγω δραστηριότητα υπό συνθήκες ανάλογες με εκείνες υπό τις οποίες εργάζονται οι «μη μόνιμοι νοσοκομειακοί ιατροί» που ασκούν τη δραστηριότητά τους εντός του πρώτου κράτους μέλους στο πλαίσιο σύμβασης εξαρτημένης εργασίας

Το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι η απαλλαγή την οποία προβλέπει για την ανάληψη υποχρεώσεων, εγγυήσεων ή λοιπών ασφαλειών δεν εφαρμόζεται στις υπηρεσίες διαχειρίσεως πιστώσεων που παρέχονται από το πρόσωπο το οποίο χορήγησε τις πιστώσεις αυτές και αφορούν δάνεια που εξασφαλίζουν ομόλογο εκδοθέν από άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, στο οποίο έχουν εκχωρηθεί τα εν λόγω δάνεια

Τα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, το άρθρο 5, παρ. 1, του κανονισμού 2016/679, το άρθρο 6, παρ. 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γʹ, του κανονισμού αυτού, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παρ. 3, του ίδιου κανονισμού, και η αρχή της «ελαχιστοποίησης των δεδομένων», κατ’ ορθή ερμηνεία, δεν αντιτίθενται στη χρήση από εθνικό δικαστήριο αποδεικτικών στοιχείων τα οποία περιέχουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα αποκτηθέντα διά της προσβολής του δικαιώματος προστασίας της ιδιωτικής ζωής και του δικαιώματος στην προστασία των προσωπικών  δεδομένων εκ μέρους του διαδίκου που προσκόμισε τα στοιχεία αυτά στο δικαστήριο, όταν ο διάδικος δεν έχει άλλο έννομο συμφέρον να προβεί σε τέτοια επεξεργασία πέραν της στοιχειοθετήσεως και μόνον των πραγματικών περιστατικών που επικαλείται

Το άρθρο 3, παρ. 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στην εφαρμογή, στο πλαίσιο της μεταβίβασης επιχείρησης κατά την οδηγία αυτή και όσον αφορά την ικανοποίηση ανεξόφλητων μισθολογικών απαιτήσεων από τον μεταβιβάζοντα, εθνικής διάταξης που εξαρτά την εκχώρηση υποχρέωσης μεταξύ δύο οφειλετών από τη συναίνεση του δανειστή, με αποτέλεσμα η μεταβίβαση στον αποκτώντα την επιχείρηση των υποχρεώσεων που υπέχει ο μεταβιβάζων για καταβολή των εν λόγω μισθολογικών απαιτήσεων να υπόκειται στη συναίνεση του οικείου εργαζομένου, τούτο δε ανεξαρτήτως του γενικού ή ειδικού χαρακτήρα της συγκεκριμένης διάταξης