Για να είναι ορισμένη η σχετική ένσταση του εργοδότη, πρέπει αυτός να αναφέρει: α) την εργασία την οποία ο εργαζόμενος μπορούσε να εκτελέσει, χωρίς να είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται συγκεκριμένη επιχείρηση, β) τους λόγους για τους οποίους είναι κακόβουλη η μη απασχόληση του εργαζομένου αλλού και γ) την ωφέλεια που θα αποκόμιζε.

Βάση υπολογισμού των ανωτέρω επιδομάτων λαμβάνεται πλέον όχι ο μηνιαίος μισθός, όπως είχε διαμορφωθεί κατά τους χρόνους που αναφέρθηκαν, αλλά οι τακτικές αποδοχές του μισθωτού, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ο μηνιαίος μισθός και όλες οι παροχές που καταβάλλονται κάθε μήνα ή κατ’ επανάληψη περιοδικά κατά ορισμένα χρονικά διαστήματα του έτους, όπως είναι οι πρόσθετες αμοιβές για υπερεργασία, για νόμιμη ή ιδιόρρυθμη υπερωριακή απασχόληση και για εργασία κατά τις Κυριακές και τη νύκτα.

Νόμιμη η μη παροχή επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας σε ιατρούς με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου του ΙΚΑ.

Η τελεσίδικη απόφαση που επιδίκασε αποδοχές μισθωτού, για ορισμένο χρονικό διάστημα, παράγει δεδικασμένο σε δίκη μεταξύ των αυτών προσώπων, που ανάγεται σε επιδίκαση αποδοχών για μεταγενέστερο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο όμως δεν έχει γίνει μεταβολή του νομοθετικού καθεστώτος ως προς τις αιτούμενες αποδοχές.

Η καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου είναι μονομερής αναιτιώδης δικαιοπραξία και συνεπώς το κύρος αυτής δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή την ελαττωματικότητα της αιτίας για την οποία έγινε αλλά αποτελεί δικαίωμα του εργοδότη και του εργαζομένου-Δεύτερη καταγγελία-κύρος αυτής.

Υπολογισμός ως χρόνου εργασίας από την αρχική πρόσληψη μέχρι την τελική άκυρη καταγγελία σύμβασης, γιατί οι ενδιάμεσες εικονικές καταγγελίες των συμβάσεων εργασίας, οι άμεσες προσλήψεις του ενάγοντος έγιναν από άλλες εταιρίες του ομίλου που ανήκε και η καταγγέλλουσα εταιρεία.

Είναι γνήσια ή απλή η ετοιμότητα προς εργασία κατά το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα όπου ο οδηγός αναμένει το σχόλασμα των μαθητών- επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση της εφετειακής απόφασης.

Οι εργασιακές σχέσεις, όπως όλες οι εκκρεμείς συμβατικές σχέσεις που είχαν συνάψει οι απορροφώμενες εταιρίες δεν λύνονται, αλλά συνεχίζονται από την απορροφώσα εταιρία, η οποία ως διάδοχος εργοδότης υποκαθίσταται στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις των απορροφωμένων επιχειρήσεων ως δικαιοπαρόχων εργοδοτών. Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 3 του π.δ. 572/1988, σε περίπτωση συγχωνεύσεως επιχειρήσεων η απορροφώσα επιχείρηση αναλαμβάνει τις εργασιακές σχέσεις του προσωπικού των απορροφωμένων επιχειρήσεων, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί κατά το χρόνο της συγχωνεύσεως, και υποχρεούται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από ΣΣΕ, ΔΑ, κανονισμό ή ατομική σύμβαση εργασίας.

Οι ρυθμίσεις του Α.Ν. 539/1945 διασφαλίζουν τις ελάχιστες, υπέρ όλων των εργαζομένων, εγγυήσεις ως προς τις άδειες αναψυχής και τις συναφείς αποδοχές κ.λ.π, αποτελούν μονομερώς, αναγκαστικό δίκαιο και κατά συνέπεια απόκλιση από τις σχετικές διατάξεις αυτού επιτρέπεται μόνο για την εφαρμογή ευμενέστερων, για τον εργαζόμενο, διατάξεων άλλων πηγών, κατ' επιταγή της αρχής της εύνοιας των μισθωτών, η οποία εφαρμόζεται όχι μόνο στην σχέση συλλογικής και ατομικής συμβάσεως εργασίας, αλλά και στην σχέση περισσοτέρων πηγών διαφορετικής ιεραρχικής βαθμίδας.

Όταν δεν ανάγεται αποκλειστικά στην οργανική η παθολογική προδιάθεση του παθόντος, αλλά είναι αποτέλεσμα βίαιης και αιφνίδιας επενέργειας εξωτερικού αιτίου, άσχετου προς την ιδιοσυστασία του οργανισμού του και τη βαθμιαία εξασθένηση και φθορά του, συνδεομένου δε οπωσδήποτε με την εργασία του.