Σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.4093/2012 (άρθρο Πρώτο , Υποπαρ.ΙΑ 11), αναγορεύεται σε γενικώς ισχύον για όλους τους εργαζόμενους όλης της χώρας κατώτατο όριο μισθού – ημερομισθίου το νομοθετημένο κατώτατο όριο. Στο νομοθετημένο αυτό κατώτατο όριο δεν προβλέπεται τί επίδομα γάμου.

Κανονισμός εργασίας είναι σύνολο διατάξεων ,που ρυθμίζουν τις σχέσεις μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου, θέματα που έχουν σχέση με την εκτέλεση της εργασίας, θέματα πειθαρχίας και συμπεριφοράς των εργαζομένων μέσα στην επιχείρηση, την εξέλιξη του υπηρετούντος προσωπικού, τον τρόπο διεύθυνσης της εργασίας και γενικά την οργάνωση και λειτουργία των επιχειρήσεων ή οργανισμών.

Περιορισμός οικονομικής δραστηριότητας και τνω εργασιών της επιχείρησης - Λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση τους - Νομοθετικό πλαίσιο - Τι δεν επιτρέπεται

Η νόμιμη συμπλήρωση του νέου βιβλίου ωραρίου - υπερωριών - Οδηγίες για την ορθή τήρηση του βιβλίου τροποποίησης ωραρίου

Δεν υπάρχει γενικά νομοθετικό πλαίσιο στη χώρα μας, σχετικά με την εθελοντική εργασία

Σε περίπτωση που τεχνική εταιρεία απασχολεί οικοδόμους σε τεχνικό ή οικοδομικό έργο που έχει αναλάβει να εκτελέσει, ανεξάρτητα από το είδος των συμβάσεων των εργαζομένων(ορισμένου ή αορίστου χρόνου), υποχρεούται να τηρεί βιβλίο ημερήσιων δελτίων απασχολούμενου προσωπικού σύμφωνα με την Απόφαση Υπουργού Εργασίας αριθ.1801/1989 κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 33 του Ν.1836/1989,το οποίο αντικαθιστά την θεώρηση και ανάρτηση πίνακα ωρών εργασίας προσωπικού.

Τα χρονικά όρια εργασίας καθώς και οι νόμιμες υπερβάσεις αυτών (υπερωρίες) για τις βιομηχανικές – βιοτεχνικές εκμεταλλεύσεις και εργασίες καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ 27.6/4-7-1932 και του Ν.Δ 515/1970. Το άρθρο 2 του Π.Δ 27.6/4-7-1932 καθορίζει ότι οι ώρες της ημερήσιας εργασίας δεν δύναται να υπερβαίνουν τις οκτώ (8) ώρες.

Ο εργοδότης δεν επιτρέπεται να απασχολήσει την ίδια ημέρα εργάτες ή υπαλλήλους που εργάστηκαν σε άλλο εργοδότη όλο το νόμιμο χρόνο εργασίας (ωράριο)

Η νόμιμη συμπλήρωση του νέου βιβλίου ωραρίου - υπερωριών

Κατά το άρθρο 7 παρ.2 του Ν.1876/1990, οι όροι ατομικών συμβάσεων εργασίας που αποκλίνουν από τους κανονιστικούς όρους συλλογικών συμβάσεων εργασίας, είναι επικρατέστεροι, εφόσον παρέχουν μεγαλύτερη προστασία στους εργαζόμενους.