Παράνομη προσβολή προσωπικότητας και θεμελίωση αντικειμενικής ευθύνης άρσης της προσβολής καθώς και μη επανάληψής της μελλοντικά (αρ. 57 ΑΚ). Δυνατή η αξίωση αποζημίωσης του αρ. 914 ΑΚ αλλά και η ικανοποίηση της ηθικής βλάβης. Προσβολή συντρέχει όταν εκτελούνται πράξεις ονειδισμού ή αμφισβήτησης της προσωπικής και επαγγελματικής προσωπικότητας του ατόμου. Προσβολή είναι δυνατή και μέσω ποινικά κολάσιμων πράξεων όπως εξύβριση, απλή δυσφήμηση ή συκοφαντική δυσφήμηση (αρ. 361, 362, 363 ΠΚ). Όποιος διαδίδει ή ισχυρίζεται ενώπιον τρίτου γεγονότα που βλάπτουν την τιμή ή την υπόληψη ενός προσώπου διαπράττει την αξιόποινη πράξη της δυσφήμισης, αρκεί το γεγονός να είναι ψευδές και να υπήρχε γνώση του αναληθούς του γεγονότος.

Ελευθερία τύπου και παράνομη προσβολή προσωπικότητας η οποία εγείρει δικαίωμα απαίτησης άρσης της προσβολής και μη επανάληψής της στο μέλλον (αρ. 57 παρ. 1 ΑΚ), αλλά και αποζημίωσης λόγω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς (αρ. 57 παρ. 3 ΑΚ). Προσβολή της προσωπικότητας υπάρχει όταν ένας τρίτος διενεργεί μειωτική επέμβαση σε κάποιο από τα αγαθά που συνθέτουν την προσωπικότητα. Η παρανομία υφίσταται όταν η επέμβαση αυτή δεν επιτρέπεται από το δίκαιο ή απορρέει από καταχρηστική άσκηση δικαιώματος ή άσκηση δικαιώματος μικρότερης σπουδαιότητας. Διαχωρισμός εξύβρισης από την οξεία κριτική και θέση ορίων μεταξύ τους.

Αίτηση αναίρεσης για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης προκληθείσας από αδικοπρακτική συμπεριφορά. Για την επιδίωξη επιδίκασης διαφυγόντος κέρδους (αρ. 216 ΚΠολΔ), πρέπει να  Συνεπώς πρέπει να εκτίθενται με σαφήνεια στην αγωγή τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία του αντίστοιχου κέρδους. Δεν αρκεί λοιπόν η αναφορά των σχετικών με τον προσδιορισμό του διαφυγόντος κέρδους εκφράσεων του νόμου, αλλά απαιτείται η εξειδικευμένη και λεπτομερής, κατά περίπτωση, μνεία των περιστατικών, που καθιστούν πιθανό το κέρδος ως προς τα επιμέρους κονδύλια, καθώς και η ιδιαίτερη επίκληση των κονδυλίων αυτών.

Διαφοροποιητικά στοιχεία διαιτητικής συμφωνίας-διαιτητικής πραγματογνωμοσύνης: Η διαιτητική συμφωνία (867 επ. του Κ. Πολ. Δ.), είναι διαφορετική από την συμφωνία διαιτητικής πραγματογνωμοσύνης που συναντάται πολλές φορές στις συναλλαγές, αλλά δεν ρυθμίζεται από το νόμο, αναφέρεται όμως στην διάταξη του άρθρου 678 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα. Στη διαιτητική πραγματογνωμοσύνη τα συμβαλλόμενα μέρη αναθέτουν σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα να εξακριβώσουν, βάσει των ειδικών γνώσεων που διαθέτουν, ορισμένα αμφισβητούμενα περιστατικά, κατά τους κανόνες της επιστήμης ή τέχνης, οι αποφάσεις τους όμως δεν επιλύουν την ιδιωτικού δικαίου διαφορά που ανέκυψε ή πρόκειται να ανακύψει, όπως συμβαίνει στην διαιτητική συμφωνία, αλλά απλώς αίρονται οι διαφωνίες των συμβαλλομένων για ορισμένα αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά.

Ο αναιρεσείων μπορεί να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναίρεσης με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, οπότε η αναίρεση θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε (αρ. 294, 295 και 297,573 του Κ.Πολ.Δ). Ισχυρισμοί αναιρεσείοντος για εμπρόθεσμη αίτηση αναίρεσης λόγω του ότι κατά το χρόνο της επίδοσης κατοικούσε σε διαφορετική διεύθυνση, χωρίς να επικαλείται αποδεικτικά μέσα, επομένως η έκθεση επίδοσης καθίσταται έγκυρη.