Η αιτούσα, ενεργώντας υπό τη διπλή ιδιότητα της διαχειρίστριας-εκπροσώπου της συνιδιοκτησίας και ατομικά ως ιδιοκτήτρια, στράφηκε κατά εταιρείας διαχείρισης ακινήτων, η οποία από το καλοκαίρι του έτους 2025 εκμεταλλευόταν διαμέρισμα της πολυκατοικίας ως τουριστικό κατάλυμα μέσω ψηφιακής πλατφόρμας

Το άρθρο 1019 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζει ότι η κατάσχεση, εφόσον δεν ακολούθησε πλειστηριασμός μέσα σε ένα έτος αφότου επιβλήθηκε ή αναπλειστηριασμός μέσα σε έξι μήνες από τον πλειστηριασμό, ανατρέπεται, αν το ζητήσει οποιοσδήποτε έχει έννομο συμφέρον. Στις προθεσμίες αυτές δεν υπολογίζεται το χρονικό διάστημα από την έκδοση απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 966 παρ. 3 και 4 ΚΠολΔ μέχρι την ημέρα του πλειστηριασμού που ορίστηκε σύμφωνα με αυτή, το διάστημα αναστολής της εκτέλεσης, η οποία χορηγήθηκε με δικαστική απόφαση ή με κοινή συναίνεση εκείνου που επισπεύδει και του οφειλέτη, η οποία βεβαιώνεται με συμβολαιογραφική πράξη, καθώς και ο χρόνος από την 1η έως την 1η Αυγούστου

Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα έχει κρίνει ότι υπεύθυνος επεξεργασίας στην περίπτωση των κοινοχρήστων είναι ο διαχειριστής της πολυκατοικίας. Το δικαστήριο, ωστόσο, διευκρινίζει ότι υπεύθυνος επεξεργασίας δεν είναι ο διαχειριστής, αλλά η ένωση προσώπων των συνιδιοκτητών που λειτουργεί μέσω της Γ.Σ. των συνιδιοκτητών

Γεγονός ανωτέρας βίας είναι δυνατό να συνιστά η απρόβλεπτη, αιφνίδια και βαριά σωματική ή πνευματική νόσος του πληρεξουσίου δικηγόρου του διαδίκου, λόγω της οποίας αυτός δεν μπόρεσε να παραστεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή να ειδοποιήσει τον εντολέα του ή άλλο Δικηγόρο για την αντικατάστασή του, εφόσον το γεγονός αυτό συνέβαλε στην επέλευση της ερημοδικίας

Σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, το εφετείο ορθώς απέρριψε τον ισχυρισμό περί ακυρότητας της επίδοσης, δεχόμενο ότι η αναιρεσείουσα διατηρούσε την εν λόγω κατοικία κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι δεν είχε γνωστοποιήσει μεταβολή διεύθυνσης με κάποιον από τους περιοριστικά οριζόμενους τρόπους του άρθρου 119 παρ. 3 ΚΠολΔ.. Τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα ορθώς δεν θεωρήθηκαν λυσιτελή ή ουσιώδη για την έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα η απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης και απαράδεκτης να μη στοιχειοθετεί τις αποδιδόμενες πλημμέλειες των αριθμών 19, 8, 11γ και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ούτε παραβίαση των άρθρων 20 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ

Το δικαστήριο τόνισε ότι δεν πιθανολογήθηκε ότι η πληρεξούσια δικηγόρος περιήλθε σε τέτοια κατάσταση, σωματική ή ψυχολογική, που να καθιστά αδύνατη ή έστω εξαιρετικά δυσχερή την ακόμη και απλή τηλεφωνική επικοινωνία με συνάδελφό της Δικηγόρο ή συνεργάτη του γραφείου που εργάζεται, προκειμένου να ζητήσουν αυτοί αναβολή εκδίκασης της εφέσεως της ανακόπτουσας για λογαριασμό της ή και να επικοινωνήσει με τον πληρεξούσιο Δικηγόρο της εφεσίβλητης και να ζητήσει από αυτόν να συναινέσει στην αναβολή ή στη ματαίωση της συζήτησης της υπόθεσης, ενέργειες που ήταν αναμενόμενες από τον μέσο συνετό Δικηγόρο, στις οποίες, όμως, εκείνη δεν προέβη

Η απόδειξη της ιδιότητας του απασχολούμενου σε Ο.Τ.Α., Ο.Κ.Α. και λοιπά ν.π.δ.δ. δικηγόρου, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την εξαίρεσή του από την υποχρέωση προκαταβολής εισφορών κατά την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων και για την παράστασή του κατά τη συζήτησή τους ενώπιον των δικαστηρίων, δεν γίνεται μόνο με την κατάθεση υπεύθυνης δήλωσης, αφού ο νόμος δεν ορίζει ότι γίνεται αποκλειστικά με τον τρόπο αυτό, αλλά μπορεί να γίνει και με κάθε νόμιμο τρόπο ενώπιον του δικαστηρίου, που δικάζει την υπόθεση

Η απόφαση που εκδίδεται επί της ανακοπής του άρθρου 954 παρ.4 ΚΠολΔ δεν υπόκειται σε ανάκληση, έστω και αν συντρέχουν οι όροι του άρθρου 696 παρ.1 του ίδιου κώδικα, το οποίο προϋποθέτει τη λήψη γνήσιων ασφαλιστικών μέτρων. Σε περίπτωση μεταβολής των συνθηκών, δηλαδή συνδρομής νέων πραγματικών περιστατικών, που θεμελιώνουν ή πιθανολογούν την ανακοπή του άρθρου 954 παρ.4 ΚΠολΔ, επιτρεπτή η άσκηση νέας ανακοπής

Η πιστώτρια εταιρεία κοινοποίησε προς την ανακόπτουσα την εξώδικη καταγγελία της επίδικης σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου, λόγω αθέτησης των εξ αυτής απορρεουσών υποχρεώσεων, με την οποία κήρυξε ανεξόφλητο, ληξιπρόθεσμο και απαιτητό το σύνολο του οφειλομένου κεφαλαίου και προχώρησε στο οριστικό κλείσιμο των λογαριασμών του δανείου

Η δικηγορική εταιρεία άσκησε αγωγή κατά της κοινοπραξίας και των τριών εταιρειών που συναποτελούν αυτήν, ζητώντας να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να καταβάλουν ως δικηγορική αμοιβή, βάσει των σχετικών διατάξεων του Ν.Δ. 3026/1954 ελλείψει ειδικής συμφωνίας για το ύψος της αμοιβής της, το συνολικό ποσό των 1.223.108,54 ευρώ, για την σύνταξη, κατάθεση, επίδοση και λοιπά έξοδα είκοσι τεσσάρων προσφυγών ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών