Σκοπός, η ανάγκη διαμόρφωσης ενός Κώδικα που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς τόσο για την ερμηνεία και εφαρμογή του εν λόγω δικαίου όσο και για την τροποποίηση της νομοθεσίας στο μέλλον

Η ισχύς της παρούσας αρχίζει από την 01-01-2025 και λήγει την 31-12-2026

Η παρούσα οδηγία, η οποία είναι η δέκατη ειδική οδηγία σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ, έχει ως στόχο την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στην βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων ή γαλουχουσών εργαζομένων

Η εργαζόμενη δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά στο γεγονός ότι οι εργοδότες της δεν προσκόμισαν ημερήσια αρχεία καταγραφής του χρόνου εργασίας της, διότι η ισπανική ρύθμιση εξαιρεί ορισμένους εργοδότες, μεταξύ των οποίων και τα νοικοκυριά, από την υποχρέωση καταγραφής του πραγματικού χρόνου εργασίας του προσωπικού που απασχολούν

Με τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων προς συνταξιοδότηση του μισθωτού δεν επέρχεται αυτοδικαίως η λύση της συμβάσεως εργασίας. Αυτή μπορεί να λυθεί είτε εκ μέρους του εργοδότη με την απομάκρυνση (απόλυση) του μισθωτού από την υπηρεσία του, είτε εκ μέρους του τελευταίου με οικειοθελή αποχώρηση του από την υπηρεσία του

Το άρθρο 3, παρ. 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2008/104/ΕΚ, έχει την έννοια ότι η οδηγία αυτή εφαρμόζεται σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο συνάπτει σύμβαση εργασίας ή σχέσεις εργασίας με εργαζόμενο με σκοπό να τον θέσει στη διάθεση έμμεσου εργοδότη προκειμένου να εργασθεί προσωρινά υπό την επίβλεψη και τη διεύθυνσή του, και το οποίο θέτει τον εργαζόμενο αυτόν στη διάθεση του εν λόγω έμμεσου εργοδότη, ακόμη και αν το πρόσωπο αυτό δεν αναγνωρίζεται από την εσωτερική νομοθεσία ως επιχείρηση προσωρινής απασχολήσεως, για τον λόγο ότι δεν διαθέτει την αντίστοιχη διοικητική άδεια

Η συμπλήρωση του e-Δ.Α.Υ.Κ. αφορά όλους όσους έχουν ή είχαν κρατήσεις κύριας σύνταξης υπέρ του Δημοσίου (Π.Δ. 169/2007) ή το ειδικό συνταξιοδοτικό καθεστώς (Ν.Δ. 3163/1955) όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 17 του Ν.4670/2020

Η ισχύς της παρούσας αρχίζει την 01/01/2024 και λήγει στις 31/12/2024

Από τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 3 του ν. 4558/1930, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 173, 200 και 288 ΑΚ, συνάγεται ότι σε περίπτωση αποχής του μισθωτού από την εργασία του για λόγο που δεν οφείλεται σε ασθένεια βραχείας διάρκειας ή λοχείας ή στην κατά το ν. 3514/1928 στράτευση αυτού, αλλά σε άλλη αιτία, το δικαστήριο, εκτιμώντας γενικά τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αποχή, την αιτία και τη χρονική διάρκεια αυτής, καθώς και την υπαιτιότητα ή συνυπαιτιότητα του μισθωτού, κρίνει σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη αν η αποχή αυτή, κατά κρίση αντικειμενική και ανεξάρτητα από την πρόθεση του μισθωτού να λύσει ή όχι την εργασιακή σύμβαση, πρέπει να θεωρηθεί ως σιωπηρά δήλωση βουλήσεώς του να λύσει τη σύμβαση εργασίας του, δηλαδή σιωπηρά εκ μέρους του καταγγελία της εργασιακής συμβάσεως

Νέοι κανόνες για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών στις πλατφόρμες και κανονισμοί για τη χρήση αλγορίθμων