Καθώς εισερχόμαστε στη νέα χρονιά, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί συνολικά εμφανίζονται να επιθυμούν και να επιδιώκουν ώστε να μη διασαλευτεί ο ελληνικός οδικός χάρτης της ανάκαμψης και της εξόδου από την κρίση.

Το βασικό λάθος είναι ότι πολίτες και πολιτικό σύστημα αρνούνται να δουν την πραγματικότητα ή την διαστρεβλώνουν με αποτέλεσμα να μη λαμβάνονται γενναίες αποφάσεις που θα αλλάξουν τον ρου της ιστορίας της Ελλάδας και θα την απομακρύνουν από μια επώδυνη διαδρομή προς την καταστροφή.

Πρόκειται για το Ταμείο Επιχειρηματικών Συμμετοχών και το ανανεωμένο πρόγραμμα χρηματοδοτήσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Δεν είναι μόνο οι ανάσες στην οικονομία, αλλά με τη διασφάλιση των χρηματοδοτήσεων ανοίγουν και δρόμοι για ξένες επενδύσεις.

Σύμφωνα με τον Σόϊμπλε οι κανόνες πρέπει να τηρούνται για να μην διαλυθεί η Ε.Ε. Είναι λογικό μετά από τα σοβαρά λάθη της χώρας μας οι δανειστές να απαιτούν πιστή τήρηση των κανόνων. Κανείς δεν τους αδικεί, αν και οι αριθμοί πρέπει να συμβαδίζουν και με τους ανθρώπους και τις θυσίες τους.

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι προσωπικές ή τεχνοκρατικές απόψεις του κου Πολ Τόμσεν, αλλά η ουσία είναι η «ψύχωση» του ΔΝΤ για έναν καινούργιο κύκλο λιτότητας.

Η διαπραγμάτευση για την αξιολόγηση θα πρέπει να μπει σε μια ρουτίνα.

Η Ελλάδα έχει να διαδραματίσει έναν ιδιαίτερο ρόλο σε αυτές τις συνθήκες και να αναδειχθεί ακόμη πιο έντονα ως πύλη σταθερότητας.

Η επαναφορά σεναρίων για στάση πληρωμών, Grexit, επιστροφή στη δραχμή και άλλα τέτοια κινδυνολογικά, δείχνει την αποτυχία της χώρας να σταθεί στα πόδια της και να αποδείξει ότι πήρε τα μαθήματα που έπρεπε να πάρει έπειτα από μια εξαετή κρίση.

Τα κόμματα εξουσίας δείχνουν πλήρως αποκομμένα από την κοινωνία. Εμφανίζονται στα λόγια να αφουγκράζονται τις ανάγκες των πολιτών, αλλά την ώρα των αποφάσεων δείχνουν λιγοψυχία στη χάραξη μιας ξεκάθαρης, εθνικής, αναπτυξιακής πολιτικής που θα έχει στόχο νέες θέσεις εργασίας μέσω αναπτυξιακών έργων.

Η διαπραγμάτευση για τις επιχειρήσεις κλείνει με θετικό πρόσημο. Τα ουσιώδη πλεονεκτήματα του θεσμικού πλαισίου είναι ότι περιλαμβάνει όλες τις επιχειρήσεις, επεκτείνεται συνδυαστικά σε όλα τα χρέη όλων των πιστωτών και τίθεται σε κίνηση ένας αξιόπιστος μηχανισμός ελέγχου βιωσιμότητας των επιχειρήσεων.