Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση της οποίας η εφαρμογή έχει ως αποτέλεσμα τη μερική απώλεια του ευεργετήματος της φορολογικής έκπτωσης που παρέχεται με κριτήριο την προσωπική και οικογενειακή κατάσταση των φορολογουμένων κατοίκων ημεδαπής, όταν αυτοί αποκτούν σε έτερο κράτος μέλος εισοδήματα από την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας απαλλασσόμενα από τον φόρο στο κράτος μέλος κατοικίας δυνάμει διμερούς φορολογικής σύμβασης, ενώ οι φορολογούμενοι κάτοικοι ημεδαπής που δεν έχουν εισοδήματα προερχόμενα από άλλο κράτος μέλος απολαύουν πλήρως της ως άνω έκπτωσης, σε περίπτωση που η μερική αυτή απώλεια του ευεργετήματος της έκπτωσης θα έπρεπε να αντισταθμιστεί στο δεύτερο κράτος μέλος με αντίστοιχη δυνατότητα ανάλογης έκπτωσης κατ’ αναλογία προς τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν σε αυτό το κράτος μέλος

Το άρθρο 168, στοιχείο γʹ, το άρθρο 178, στοιχείο γʹ, καθώς και τα άρθρα 179, 180 και 182 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία και διοικητική πρακτική σύμφωνα με τις οποίες η έκπτωση του ΦΠΑ που αφορά ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών αποκλείεται για τον λόγο ότι ο υποκείμενος στον φόρο προέβαλε το δικαίωμά του για έκπτωση κατά τη φορολογική περίοδο κατά την οποία έλαβε πράγματι τα απαραίτητα για την άσκηση του δικαιώματος αυτού τιμολόγια, η οποία ήταν μεταγενέστερη της περιόδου κατά την οποία είχαν πραγματοποιηθεί οι ενδοκοινοτικές αποκτήσεις, μολονότι ο υποκείμενος στον φόρο άσκησε το δικαίωμα αυτό καλόπιστα και εντός της προβλεπόμενης προς τούτο προθεσμίας

Το άρθρο 170 και το άρθρο 171, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παρ. 1, δεύτερη περίοδος, το άρθρο 20, παρ. 1, και το άρθρο 23, παρ. 2, της οδηγίας 2008/9/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία υποκείμενος στον φόρο εγκατεστημένος σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος της επιστροφής του ΦΠΑ στερείται τόσο του δικαιώματος επιστροφής του ΦΠΑ όσο και του δικαιώματος προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου προκειμένου να προσβάλει την αδράνεια της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους της επιστροφής, ενώπιον της οποίας υπέβαλε αίτηση επιστροφής του ΦΠΑ, με την αιτιολογία ότι η αίτηση επιστροφής δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υποβληθείσα λόγω τεχνικής δυσλειτουργίας που ανέκυψε κατά την ηλεκτρονική διαβίβασή της

Το άρθρο 45, παρ. 2, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση κατά την οποία ο φόρος εισοδήματος στον οποίο υπόκεινται εντός κράτους μέλους οι φορολογικοί κάτοικοι αλλοδαπής προσαυξάνεται με συμπληρωματικό φόρο με σταθερό συντελεστή υπέρ του κράτους αυτού, ο οποίος καθορίζεται κατά τρόπο ανάλογο με τον πρόσθετο φόρο επί του φόρου εισοδήματος στον οποίον υπόκεινται οι φορολογικοί κάτοικοι του εν λόγω κράτους υπέρ των δημοτικών ενώσεων ή των δήμων που επιλέγουν να θεσπίσουν τον πρόσθετο φόρο και καθορίζουν τον συντελεστή του, εφόσον η φορολογική επιβάρυνση που προκύπτει για τους κατοίκους αλλοδαπής είναι υψηλότερη από τη φορολογική επιβάρυνση στην οποία υπόκεινται οι κάτοικοι ημεδαπής

Το άρθρο 105, παρ. 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας (ΕΕ) 2018/1972, έχει την έννοια ότι ο τελικός χρήστης έχει το δικαίωμα να καταγγείλει χωρίς καμία περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση τη σύμβαση που έχει συνάψει με πάροχο υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όταν ο τελευταίος προτείνει αλλαγές στη σύμβαση προκειμένου να την καταστήσει σύμφωνη με την ερμηνεία που έδωσε το ΔΕΕ στο πλαίσιο προδικαστικής απόφασης σε διάταξη του δικαίου της Ένωσης που διέπει ορισμένες πτυχές μιας τέτοιας σύμβασης ή με τις κατευθυντήριες γραμμές του BEREC που εκδόθηκαν κατόπιν της απόφασης αυτής ή ακόμη με απόφαση που έλαβε μια εθνική ρυθμιστική αρχή έναντι του συγκεκριμένου παρόχου βάσει της εν λόγω δικαστικής απόφασης και των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών