Με τις ΣτΕ 2775, 2776, 2777/2022 7μ. απορρίφθηκαν εφέσεις που είχαν ασκηθεί από υπαλλήλους (πολιτικούς και στρατιωτικούς) κατά αντίστοιχων αποφάσεων Διοικητικών Εφετείων, με τις οποίες είχαν ομοίως απορριφθεί αιτήσεις ακυρώσεως που είχαν αυτοί ασκήσει κατά διοικητικών πράξεων, με τις οποίες είχε αποφασισθεί η ανάκληση του διορισμού τους (κατ’ άρθρο 27 παρ. 2 του Κώδικα Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων για τους δημοτικούς υπαλλήλους ή δυνάμει των γενικών αρχών ανάκλησης των παρανόμων διοικητικών πράξεων σε συνδυασμό με το άρθρο μόνο του α.ν. 261/1968 για τους στρατιωτικούς υπαλλήλους), λόγω του ότι κατέθεσαν πλαστά δικαιολογητικά πρόσληψης

Η πράξη ανάκλησης του διορισμού υπαλλήλου δεν συνιστά «ποινή» κατά την αυτοτελή έννοια του όρου στο άρθρο 4 του 7ου πρόσθετου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (ne bis in idem) και, ως εκ τούτου δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του

Ο Υπαλληλικός Κώδικας ορίζει ότι, στην περίπτωση αυτή, η Διοίκηση οφείλει να ανακαλέσει τον διορισμό (άρθρο 20) και, παραλλήλως, να ασκήσει πειθαρχική δίωξη (άρθρο 29 ν. 4305/2014)

Κατά την Ολομέλεια του ΑΠ η διάταξη του Άρθρου 469 του ισχύοντος ΠΚ, ως προς τα μη υπολογιζόμενα χρέη για τον προσδιορισμό της ευθύνης του οφειλέτη χρεών προς το Δημόσιο, εφαρμόζεται μόνο όταν τα περιλαμβανόμενα στον αντίστοιχο πίνακα χρέη αποτελούν αυτοτελώς και φορολογικό αδίκημα, που τυποποιείται στις διατάξεις του Άρθρου 66 του ισχύοντος από 4.11.2022 Ν. 4987/2022 «Κύρωση Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας», προηγουμένως δε τυποποιούταν στις διατάξεις του Άρθρου 66 του Ν. 4174/2013 «Φορολογικές διαδικασίες και άλλες διατάξεις» , όπως προστέθηκε και αναριθμήθηκε με το Άρθρο 8 του Ν. 4337/2015, που καταργήθηκε με το Άρθρο 71, παρ. 4 του Ν. 4987/2022, τούτο δε προϋποθέτει αφενός να στοιχειοθετείται ως φορολογικό αδίκημα και αφετέρου να υπερβαίνει το οριζόμενο στο Άρθρο 66 του Ν. 4987/2022 ποσό για τη θεμελίωση του αξιοποίνου

Το διευθυντικό δικαίωμα στο οποίο υπόκειται ο εργαζόμενος με σχέση εξαρτημένης εργασίας [άρθρα 652, 648 ΑΚ] δίνει στον εργοδότη την εξουσία να εξειδικεύει κάθε φορά την υποχρέωση του εργαζομένου για εργασία, καθορίζοντας τον τόπο, το χρόνο και τον τρόπο παροχής της, εφ' όσον οι όροι αυτοί δεν έχουν προσδιορισθεί από κανόνες του ουσιαστικού δικαίου ή από τη σύμβαση εργασίας (δηλ. ατομική σύμβαση εργασίας, επιχειρησιακή πρακτική ή συνήθεια, Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, Διαιτητική Απόφαση, Κανονισμό ή Οργανισμό Εργασίας). Υλοποιεί, όμως, παραλλήλως, το δικαίωμα αυτό την εξουσία του εργοδότη ως διευθυντή της εκμεταλλεύσεως να οργανώνει και να διευθύνει την επιχείρησή του, κατά το δυνατό προσφορότερο τρόπο

Από την ερμηνεία των όρων του ασφαλιστηρίου συμβολαίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, συνάγονται τα εξής: α) η ασφαλιστική εταιρεία υποχρεούται να απαλλάσσει τον ασφαλισμένο από τη συμβατική υποχρέωση καταβολής ασφαλίστρων σε περίπτωση επελεύσεως είτε διαρκούς ολικής ανικανότητας είτε εκδήλωσης οιασδήποτε διαλαμβανόμενης στον κατάλογο των σοβαρών ασθενειών του Παραρτήματος του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και β) σε περίπτωση όμως είτε άρσεως της διαρκούς ολικής ανικανότητας, είτε ιάσεως της «σοβαρής ασθένειας», ενεργοποιείται εκ νέου η υποχρέωση καταβολής ασφαλίστρων, σε περίπτωση, δε, υποτροπής της νόσου ή εκδήλωσης νέας νόσου ή ανικανότητας, υφίσταται και πάλι η δυνατότητα ενεργοποίησης της ανωτέρω ρήτρας απαλλαγής

Απορρίφθηκε η αίτηση επαναφοράς πραγμάτων στην πρότερη κατάσταση, σχετικά με την εμπρόθεσμη επίδοση ανακοπής λόγω ανωτέρας βίας. Κατά το δικαστήριο η μη επίδοση της ανακοπής πριν την παρέλευση της προθεσμίας για την άσκησή της δεν οφειλόταν σε ανωτέρω βία και μάλιστα σε απόλυτη αδυναμία του πληρεξουσίου της αιτούσας να διενεργήσει ο ίδιος ή μέσω των συνεργατών του τη διαδικαστική πράξη της σύνταξης εντολής προς επίδοση. Συγκεκριμένα, ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αιτούσας και οι λοιποί συνεργάτες της δικηγορικής εταιρείας ήταν σε καραντίνα λόγω κορωνοϊού και η αιτούσα υπέβαλε αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 152 επ. του ΚΠολΔ, ώστε να θεωρηθεί εμπρόθεσμη η άσκηση της ανακοπής

Κατά το άρθρο 1 παρ.1 και 4 της Υπουργικής Απόφασης 51266/ 2955/1975 "περί καθορισμού των ωρών εργασίας του προσωπικού τουριστικών λεωφορείων αυτοκινήτων (πούλμαν)", που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση των άρθρων 2 του ν.δ. 4020/1959 και 2 του α.ν. 199/1936, όπως τροποποιήθηκε με την Υπουργική Απόφαση 1907/1987, η απασχόληση των οδηγών των τουριστικών λεωφορείων αυτοκινήτων (πούλμαν), πλην των εκτελούντων αστική ή υπεραστική συγκοινωνία, δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις 13 ώρες ημερησίως και τις 72 εβδομαδιαίως

Εργατικό ατύχημα θεωρείται και η σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του εργαζομένου, που είχε ως συνέπεια (μερική ή ολική) ανικανότητα για εργασία, εάν επήλθε από αιφνίδιο και απρόβλεπτο γεγονός, ήτοι από βίαιη - έκτακτη και αιφνίδια επενέργεια εξωτερικού αιτίου. Εξ άλλου, ο εργοδότης έχει έναντι του εργαζομένου του την υποχρέωση πρόνοιας. Συγκεκριμένα, ο εργοδότης οφείλει να διαρρυθμίζει και τα σχετικά με την παροχή της εργασίας ώστε να προστατεύεται η ζωή και η υγεία του εργαζομένου [άρθρο 662 ΑΚ]. Επί σωματικής κακώσεως ή βλάβης της υγείας από εργατικό ατύχημα, η αξίωση του παθόντος εργαζομένου για εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κρίνεται πάντοτε κατά το κοινό δίκαιο, με τη συνδρομή των όρων της αδικοπραξίας [άρθρα 1, 2 ν. 551/1914, 288, 648, 662, 914, 71, 932, 299, 330, 922 ΑΚ]

Συνταγματική η ρύθμιση του άρθρ. 6 παρ. 1 του ν. 3454/2006 με την οποία προβλέπεται ότι τα τέκνα που σπουδάζουν προσμετρώνται στα τέκνα που λαμβάνονται υπόψη για την απονομή της πολυτεκνικής ιδιότητας στον γονέα τους υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους