Παραδεκτή αίτηση αναίρεσης της υπ'αριθ. 4851, 4892/2019 αποφάσεως του Γ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Διασαφήνιση της έννοιας των προσωπικών δεδομένων και μη νόμιμη η επεξεργασία τους για σκοπούς υπεράσπισης ενώπιον του δικαστηρίου, παρά την κατάργηση του άρθρου 7 Ν. 2472/1997 για λήψη άδειας της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα

Κατ' εξαίρεση, ακόμα και αν δεν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως: α) παραθέτει το σχετικό άρθρο του ποινικού νόμου που εφαρμόστηκε στην προσβαλλόμενη απόφαση, αν αυτό δεν έχει παρατεθεί σε αυτή ή έχει παρατεθεί εσφαλμένα και β) εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της απόφασης.

Είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας α) προκειμένου να ασκηθεί ποινική δίωξη σε πρόσωπο, στο οποίο έχει ήδη αποδοθεί η αξιόποινη πράξη ή β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, που στερούν την ελευθερία.

Πρόκληση σε άλλον της απόφασης να διαπράξει ορισμένη αξιόποινη πράξη, η πρόκληση δε αυτή μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο, όπως με συμβουλές, υπόσχεση ή χορήγηση αμοιβής, παραινέσεις, προτροπές (παρακίνηση, παρόρμηση, ενθάρρυνση), πειθώ, φορτικότητα, πίεση, απειλή, εκμετάλλευση οποιασδήποτε πλάνης, πραγματικής ή νομικής ή περί τα παραγωγικά αίτια της βούλησης.

Τί πρέπει να διαθέτει ένα βίντεο ώστε να αντικατοπτρίζει προσωπικά δεδομένα και τί ισχύει για την αρχή της εφαρμογής του επιεικέστερου νόμου. Ο Άρειος πάγος αναίρεσε αυτή την απόφαση σύμφωνα με την αρχή του επιεικέστερου νόμου και προσέθεσε στις προβλεπόμενες ποινές του αρ. 38 παρ. 2 του Ν. 4624/2019 το ενδεχόμενο επιβολής χρηματικής ποινής, παραπέμποντας την υπόθεση για επανεξέταση στο τριμελές εφετείο

Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν, αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν, ή δεν άσκησαν επιρροή στο σχηματισμό της δικαστικής κρίσης.

Νοείται εκείνος κατά τον οποίον όφειλε ο δικηγόρος να επιχειρήσει την ενέργεια αυτή, δηλαδή, όχι ο χρόνος που επήλθε η βλάβη, αλλά εκείνος, κατά τον οποίον όφειλε, βάσει της εντολής, να πραγματοποιήσει την ενέργεια που παρέλειψε. Εάν δε αυτή έπρεπε να επιχειρηθεί μέσα σε ορισμένο χρόνο, ο χρόνος τέλεσης δεν είναι στιγμιαίος, αλλά διαρκεί, μέχρι να συμπληρωθεί ο χρόνος αυτός.

Στην έγκληση αρκεί να αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αξιόποινη πράξη, χωρίς να ενδιαφέρει ο τυχόν εσφαλμένος νομικός χαρακτηρισμός από τον εγκαλούντα διότι αυτός γίνεται από τον Εισαγγελέα και, στη συνέχεια, το δικαστήριο. Αν δεν υπάρχει έγκληση ή αυτή είναι απαράδεκτη (εκπρόθεσμη, μη τήρηση τύπων κλπ.) και παρά ταύτα ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών άσκησε δίωξη, αντί να την απορρίψει κατά το άρθρο 47 ΚΠοινΔ, η ποινική δίωξη κηρύσσεται απαράδεκτη από το δικαστήριο. Υπέρβαση εξουσίας, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, υπάρχει και όταν το Δικαστήριο, επί εγκλήματος που διώκεται κατ' έγκληση, προχώρησε στην καταδίκη του κατηγορουμένου, παρά το ότι δεν είχε υποβληθεί η απαιτούμενη έγκληση.

Αναιρείται η απόφαση ως προς την επιβληθείσα ποινή λόγω εφαρμογής επιεικέστερου νόμου σύμφωνα με τα άρθρα 2 ΠΚ και 511 εδ. γ' ΚΠοινΔ, και συγκεκριμένα ότι είναι δυνατόν το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, εφαρμόζοντας το επιεικέστερο νέο άρθρο 463 παρ. 2 του ΠΚ (όπως ισχύει μετά το Ν. 4619/2019), να επιβάλλει στην κατηγορουμένη, αντί της ποινής φυλάκισης τουλάχιστον ενός (1) έτους, χρηματική ποινή, η οποία ασφαλώς συνιστά με βάση τις αξιολογήσεις του ΠΚ, επιεικέστερη ποινική μεταχείριση έναντι της στερητικής της ελευθερίας ποινής.

Ως ανωτέρα βία νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορούσε να αποτραπεί ακόμη και με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως. Ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε, δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο.