Με την απόφασή του ο Άρειος Πάγος προέβη σε ερμηνεία της κατ’ εξακολούθηση τέλεσης του εγκλήματος της απάτης, η οποία τελείται όταν κάθε επιζήμια για τον παθόντα πράξη είναι αποτέλεσμα χωριστής πλάνης του εξαπατηθέντος, που προκλήθηκε από χωριστή απατηλή συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με το σκεπτικό του ανωτάτου δικαστηρίου, από τη διάταξη του άρθρου 98 του νέου ΠΚ, προκύπτει, ότι κατ' εξακολούθηση έγκλημα είναι εκείνο, το οποίο τελείται από το ίδιο πρόσωπο και απαρτίζεται από περισσότερες αυτοτελείς ομοειδείς μερικότερες πράξεις, διακρινόμενες χρονικά μεταξύ τους, που προσβάλλουν το ίδιο έννομο αγαθό και κάθε μία περιέχει πλήρη τα στοιχεία ενός και του αυτού εγκλήματος

Δεν εμπίπτει στο άρθρο 177 παρ. 2 ΚΠοινΔ η χρήση βιντεοληπτικού υλικού από κλειστό κύκλωμα καταγραφής σκηνών ιδιωτικού χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων για την προστασία υπέρτερων εννόμων αγαθών. Η χρήση του υλικού είναι αναλογική καθώς η παραβίαση του άρθρου 9Α Σ δεν αφορά σε δεδομένα που απαιτείται συναίνεση καθώς πρόκειται για καταγραφή κινήσεων σε δημόσιο και όχι ιδιωτικό χώρο. Αβάσιμος ο ισχυρισμός περί απόλυτης ακυρότητας (αρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠοινΔ). Αναίρεση μόνο κατά το μέρος περί ποινών για το αδίκημα του εμπρησμού κατ' εξακολούθηση, λόγω αρχής της εφαρμογής του επιεικέστερου νόμου (αρ. 511 εδ. δ', αρ. 514 εδ. δ' περ. β' ΚΠοινΔ)

Η ανυπαρξία ή η αοριστία των λόγων αναίρεσης δεν συμπληρώνεται με στοιχεία που παρουσιάζονται ξεχωριστά από την έκθεση αναίρεσης ούτε με πρόσθετους λόγους αναίρεσης, καθώς αυτοί προϋποθέτουν το παραδεκτό αυτής. Ανυπαρξία λόγων αναίρεσης του άρθρου 510 του ΚΠΔ και αιτήματος εξαφάνισης της προσβαλλόμενης απόφασης. Απαράδεκτη αίτηση αναίρεσης λόγω μη τήρησης των προϋποθέσεων άσκησής της (αρ. 476 παρ. 1, 512 παρ. 1 ΚΠΔ)

Όποιος προκαλεί από αμέλεια πυρκαγιά από την οποία προέκυψε κίνδυνος για ξένα πράγματα ή για άνθρωπο, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή (αρ. 264 παρ. 2). Αντικειμενική υπόσταση εμπρησμού- πρόκληση πυρκαγιάς και κινδύνου για τα έννομα αγαθά. Ασυνείδητη αμέλεια ως υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος καθώς οι κατηγορούμενοι (ηλεκτρολόγοι-μηχανικοί) δεν κατέβαλαν την απαιτούμενη επιμέλεια (παράλειψη ορθής επίβλεψης της συντήρησης του σταθμού) ενώ διέθεταν τις γνώσεις για να λάβουν προληπτικά μέτρα και να αποφύγουν την πυρκαγιά. Απόρριψη αίτησης αναίρεσης λόγω ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του αιτιολογικού και του διατακτικού (αρ. 139 ΚΠΔ)

Εκπρόθεσμη κατάθεση πρόσθετων λόγων (αρ. 509 Κ.Ποιν.Δ.) και επίκληση ελαφρυντικών περιστατικών (αρ. 84 παρ. 2 Π.Κ.) χωρίς την υπόδειξη κάποιου πραγματικού περιστατικού ως βάση αυτής. Αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση απάτης (αρ. 386 παρ. 1 Π.Κ.) λόγω σύστασης από τον κατηγορούμενο εταιρείας παροχής υπηρεσιών γραφείου εύρεσης απασχόλησης μόνο κατά τα φαινόμενα, καθώς ο ίδιος δεν τηρούσε τον εταιρικό της σκοπό παρά μόνο έδινε υποσχέσεις στους αντισυμβαλλόμενους εν γνώσει του. Σύσταση νέας εταιρείας στο όνομα του θύματος με υποκρυπτόμενο πρόσωπο τον κατηγορούμενο έναντι μηνιαίας πληρωμής. Απόρριψη αίτησης αναίρεσης λόγω αβασιμότητας του ισχυρισμού περί έλλειψης αιτιολογίας εσφαλμένης ερμηνείας διατάξεων από το δικαστήριο (αρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε Κ.Ποιν.Δ.)

Πρόκληση σωματικής βλάβης με κίνδυνο της ζωής του θύματος κατόπιν οπλοκατοχής. Απαιτητή η διασαφήνιση του αν η σωματική βλάβη προκάλεσε κίνδυνο για τη ζωή του θύματος ή βαριά σωματική του βλάβη (διαφοροποίηση ποινής δράστη αρ. 79 Π.Κ., Α.Π. 801/2019), καθώς επίσης και η ύπαρξη δόλου του δράστη ως προς τη θέληση της παραγωγής αυτών των αποτελεσμάτων (αρ. 1 παρ.2 και 3 ν. 3500/2006). Ασάφεια στη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος λόγω διαζευκτικής αναφοράς του κίνδυνου ζωής και της βαριάς σωματικής βλάβης. Αναίρεση της απόφασης ως προς τη διάταξη σύμφωνα με την οποία κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για ενδοοικογενειακή επικίνδυνη σωματική βλάβη λόγω εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης (αρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ Κ.Π.Δ.)

Αν δεν εμφανιστεί ο αναιρεσείων προσηκόντως κατά την συζήτηση της αίτησης αναίρεσης παρότι κλήθηκε εμπρόθεσμα (αρ. 512 παρ. 1 εδ. γ ΚΠοινΔ, αρ. 155-162, 166), αυτή απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη και ο αναιρεσείων μπορεί να καταδικαστεί σε χρηματική ποινή έως εκατό ευρώ (αρ. 514 ΚΠοινΔ, ΟλΑΠ 5/1996). Κατ’ εξαίρεση ο Άρειος Πάγος μπορεί να παραθέσει το σχετικό άρθρο του ποινικού νόμου που εφαρμόστηκε στην προσβαλλόμενη απόφαση και να εφαρμόσει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της απόφασης (αρ. 511 εδ. τελευταίο, αρ. 514 εδ. δ' ΚΠοινΔ). Απόρριψη αίτησης αναίρεσης ως ανυποστήρικτη καθώς δεν συντρέχει κάποια από τις κατ' εξαίρεση περιπτώσεις

Εφαρμογή επιεικέστερου νόμου αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων (αρ. 2 παρ. 1 ΠΚ). Αντικειμενική υπόσταση ηθικής αυτουργίας και στοιχειοθέτηση υποκειμενικής υπόστασης (δόλου) λόγω της θέλησης παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Ενοποίηση της κατάρτισης πλαστού ή της νόθευσης γνησίου με την χρήση του πλαστού και πρόβλεψη ποινής φυλάκισης και χρηματικής ποινής χωρίς την επιβολή ελάχιστου ορίου στερητικής της ελευθερίας ποινής (αρ. 216 παρ. 1 από 1/7/2019). Συνεπεία της μη εφαρμογής της επιεικέστερης διάταξης της 1/7/2019 αναιρείται εν μέρει η απόφαση του Πλημμελειοδικείου και το ευεργετικό αποτέλεσμα της ένδικης αναίρεσης επεκτείνεται και στον ωφελούμενο συγκατηγορούμενο (469 Κ.Π.Δ.)

Σύμβαση μίσθωσης καταστήματος συνιδιοκτησίας και παράλειψη εξόφλησης μέρους των οφειλόμενων μισθωμάτων παρά την νόμιμη και εμπρόθεσμη εμφάνιση των επιταγών από τον εκμισθωτή λόγω ανεπάρκειας υπολοίπου. Συκοφαντική δυσφήμιση με αναληθή ισχυρισμό νόθευσης και πλαστογράφησης ημερομηνίας της επιταγής εν γνώσει της κατηγορουμένης με συνέπεια την πιθανότητα βλάβης της τιμής και της υπόληψης του μηνυτή (αρ. 362, 363 ΠΚ). Στοιχειοθέτηση αντικειμενικής υπόστασης των αξιόποινων πράξεων (Κατ’ εξακολούθηση παράβαση του Ν. 5960/1933 για επιταγές-συκοφαντική δυσφήμιση κατ' εξακολούθηση). Απόρριψη αιτήματος περί διενέργειας πραγματογνωμοσύνης της επιταγής και της αίτησης αναίρεσης

Απερρίφθη από το δικαστήριο το αίτημα περί μετατροπής της κατηγορίας σε πλημμέλημα, καθώς δέχθηκε πως για την κακουργηματική μορφή της κατοχής υλικού πορνογραφίας ανηλίκων, κατά το άρ. 348Α παρ. 4 του ΠΚ, αρκεί η παραγωγή αυτού να συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκων, που δεν είχαν συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας τους, και ο κατηγορούμενος να το γνώριζε, χωρίς να απαιτείται να είναι ο ίδιος ο παραγωγός του