Με το εν λόγω σχέδιο διατάγματος επιχειρείται, κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 108 παρ. 2 του ν. 4270/2014, η τροποποίηση του π.δ. 194/2002, με το οποίο έχει προβλεφθεί η σύσταση πάγιας προκαταβολής στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την αντιμετώπιση κάθε είδους δαπανών δημοσίων σχέσεων και φιλοξενίας ξένων αποστολών

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, η λήψη υπόψη ξενόγλωσσου εγγράφου χωρίς μετάφραση στερεί από τον κατηγορούμενο το δικαίωμα του άρθρου 358 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας να προβεί σε παρατηρήσεις, προκαλώντας απόλυτη ακυρότητα, πράγμα που ισχύει και όταν το έγγραφο είναι ξενόγλωσσο χωρίς να βεβαιώνεται ότι ο κατηγορούμενος κατανόησε το περιεχόμενό του

Ο αναιρεσείων διατείνεται ότι το Εφετείο, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, έκρινε ότι τελέσθηκε εκ μέρους του το αδίκημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με τη διακεκριμένη μορφή του άρθρου 22 παρ. 2 περ. α του ν. 4139/2013, μολονότι η συγκεκριμένη πράξη φέρεται ότι έλαβε χώρα σε ημέρα και ώρα μη λειτουργίας του χώρου του Πανεπιστημίου. Ωστόσο, όπως προεκτέθηκε, ο ισχυρισμός αυτός είναι νομικά αβάσιμος, διότι, η διακίνηση ναρκωτικών ουσιών προσλαμβάνει διακεκριμένο χαρακτήρα ανεξαρτήτως αν τελέσθηκε κατά τη διάρκεια λειτουργίας της εκπαιδευτικής δομής ή ενόσω αυτή δεν λειτουργούσε

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος

Δεκτή έγινε αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, η οποία αφορούσε το αδίκημα της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση για ανύπαρκτες συναλλαγές άνω των 200.000 ευρώ

Δεν παραβιάζεται η αρχή της μη αυτοενοχοποίησης, όταν το δικαστήριο, με βάση την αρχή της ηθικής απόδειξης του άρθρου 177 ΚΠΔ, λαμβάνει υπόψη και συνεκτιμά κατά τη διαμόρφωση της κρίσης του, το περιεχόμενο προφορικής συνομιλίας του κατηγορουμένου με τρίτους πριν αυτός αποκτήσει την ιδιότητα του κατηγορουμένου, η οποία (συνομιλία) δεν έγινε κατά τη διενέργεια ποινικής ή πειθαρχικής διαδικασίας σε βάρος του και δεν έχει καταγραφεί νόμιμα σε υλικό φορέα (ΑΠ 949/2015)

Το δικαστήριο επέβαλε σε βάρος της αναιρεσείουσας δικαστικά έξοδα ύψους οκτακοσίων (800) ευρώ, εφαρμόζοντας το άρθρο 577 παρ.1 εδ. α' του ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 114 παρ.2 εδ. α' του Ν.5090/2024 και ισχύει από 01.05.2024 σύμφωνα με το άρθρο 138 παρ.1 του ίδιου ως άνω Νόμου

Το ανώτατο δικαστήριο διαπίστωσε ότι το παραβιασθέν συνταγματικό δικαίωμα της κατηγορουμένης και ήδη αναιρεσείουσας στα προσωπικά της δεδομένα (άρθρ. 9 Α του Συντάγματος) δεν άπτεται αμέσως του σκληρού πυρήνα της προσωπικής της σφαίρας, που θα απαιτούσε τη συναίνεση αυτής, αφού η συμπεριφορά που καταγράφηκε και περιέχεται στο ένδικο βιντεοληπτικό υλικό και στις εξ αυτού εξαχθείσες φωτογραφίες, ουδεμία σχέση έχει με πράξεις της σε ιδιωτικό της χώρο ή σε εξωτερικό δημόσιο ή κοινόχρηστο χώρο, ούτε έχει καμιά σχέση με την ανάπτυξη της προσωπικότητάς της

Το δικαστήριο επεσήμανε ότι η διάταξη τελευταίας βούλησης δεν θεμελιώθηκε σε μια εσφαλμένη αντίληψη περί του εφικτού ή μη της διανομής, αλλά στην ίδια την άρνηση σύμπραξης των συγγενών της, η οποία βιώθηκε από τη διαθέτιδα ως πράξη αχαριστίας και εχθρότητας

Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η δωρεά εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου προς την αναιρεσείουσα, κατά τη διάρκεια του γάμου τους, του χρηματικού ποσού των 70.000 ευρώ εξαιρείται του ρυθμιστικού πεδίου της διάταξης του άρθρου 1400 ΑΚ. Για το λόγο αυτό, το ανωτέρω ποσό υπολογίζεται στην αύξηση της περιουσίας της αναιρεσείουσας, την οποία δικαιούται ο αναιρεσίβλητος να απαιτήσει από την αναιρεσείουσα υπό τη μορφή αξιώσεως συμμετοχής στα αποκτήματα