Το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου της Χάγης, σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις υποχρεώσεις διατροφής, το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση 2009/941/ΕΚ, έχει την έννοια ότι, για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου στην υποχρέωση διατροφής ανήλικου τέκνου το οποίο μετακινήθηκε από έναν εκ των γονέων του στο έδαφος κράτους μέλους, το γεγονός ότι δικαστήριο του συγκεκριμένου κράτους μέλους διέταξε, στο πλαίσιο χωριστής διαδικασίας, την επιστροφή του παιδιού στο κράτος όπου είχε τη συνήθη διαμονή του, μαζί με τους γονείς του, αμέσως πριν από τη μετακίνησή του δεν αρκεί για να αποκλεισθεί η δυνατότητα του παιδιού να αποκτήσει συνήθη διαμονή στο κράτος μέλος προς το οποίο μετακινήθηκε

Οι διατάξεις του πρωτοκόλλου (αριθ. 33) σχετικά με το άρθρο 157 ΣΛΕΕ, που προσαρτάται στη Συνθήκη ΛΕΕ, και του άρθρου 12 της οδηγίας 2006/54/ΕΚ, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης, έχουν την έννοια ότι ο προβλεπόμενος σε αυτές περιορισμός της αναδρομικής ισχύος της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών δεν έχει εφαρμογή σε εθνική ρύθμιση περί ετήσιας αναπροσαρμογής των χορηγούμενων από επαγγελματικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης συντάξεων γήρατος η οποία εφαρμόστηκε μετά από την ημερομηνία που ορίζεται στις εν λόγω διατάξεις

Το άρθρο 2, παρ. 2 και το άρθρο 12, στοιχεία αʹ και γʹ, της οδηγίας 2008/94/ΕΚ, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2015/1794, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομολογία κατά την οποία πρόσωπο το οποίο ασκεί σωρευτικώς, βάσει ισχύουσας συμβάσεως εργασίας, τα καθήκοντα διευθυντικού στελέχους και μέλους του καταστατικού οργάνου μιας εμπορικής εταιρίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως μισθωτός, κατά την έννοια της οδηγίας αυτής, και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να τύχει των εγγυήσεων που προβλέπει αυτή

Η ως άνω σύμβαση, μολονότι καθιερώνει σχέση εφοπλισμού, προκειμένου να αντιταχθεί κατά του τρίτου, πρέπει να υποβληθεί στη δημοσιότητα που καθιερώνει το αρ. 105 παρ. 1 ΚΙΝΔ (υποβολή και καταχώριση κοινής δήλωσης εφοπλισμού στη λιμενική αρχή του τόπου νηολογήσεως, η οποία θεσπίστηκε για την προστασία των τρίτων). Ενόψει της μη ανατροπής του τεκμηρίου του αρ. 105 παρ. 3 ΚΙΝΔ, η καθ’ ης ευθύνεται ως πλοιοκτήτρια για την καταβολή του οφειλομένου ποσού, ενώ με δεδομένο ότι δεν διαθέτει άλλο περιουσιακό στοιχείο, πλην του ρηθέντος πλοίου και διατηρούν απαιτήσεις σε βάρος της και άλλοι πιστωτές, πιθανολογείται επικείμενος κίνδυνος και επείγουσα περίπτωση, ώστε να πρέπει να διαταχθεί η συντηρητική κατάσχεση του περιγραφόμενου πλοίου, με τη δυνατότητα της καθ’ ης να τη ματαιώσει ή να την αντικαταστήσει, δυνάμει παροχής γραμματίου συστάσεως χρηματικής παρακαταθήκης στο Τ.Π.Δ. για την παροχή ισόποσης προς το παραπάνω ποσό των 160.000,00 ευρώ εγγύησης

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε ως αντισυνταγματικές τις περικοπές των γιατρών του ΕΣΥ που έγιναν σύμφωνα με τον μνημονιακό Ν. 4093/2012.  Ειδικότερα, με την απόφασή της η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε οριστικά ότι παράνομα καταβάλλονταν μειωμένες οι αποδοχές στους ιατρούς ΕΣΥ λόγω των περικοπών που επέβαλε ο Ν. 4093/2012. Οι εν ενεργεία ιατροί του Ε.Σ.Υ. δικαιούνται την διαφορά μεταξύ των αποδοχών, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί έως 31.07.2012 και των αποδοχών μετά τη μείωση του άρθρου 27 του ν. 4093/2012