Το άρθρο 18 παρ. 3 του ν. 3863/2010, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 60 του ν. 3996/2011, δεν αντίκειται στα άρθρα 4, 5, 17, 22 παρ. 5 και 25 του Συντάγματος και 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ

Το άρθρο 2, παρ. 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 370 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το παράρτημα X, μέρος A, σημείο 2, της ίδιας οδηγίας, έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν σε κράτος μέλος το οποίο την 1η Ιανουαρίου 1978 επέβαλλε ΦΠΑ σε δραστηριότητα δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης, χρηματοδοτούμενη μέσω υποχρεωτικού εκ του νόμου τέλους το οποίο καταβάλλεται από κάθε πρόσωπο στο οποίο ανήκει συσκευή που μπορεί να λαμβάνει ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα να εξακολουθήσει να φορολογεί τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, ανεξαρτήτως του αν αυτή εμπίπτει στην έννοια των «παροχών υπηρεσιών που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας» 

Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας τα μερίσματα που διανέμονται από εταιρία εγκατεστημένη σε φορολογικώς αυτόνομη περιφέρεια του κράτους μέλους υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου στην πηγή, η οποία, όταν τα μερίσματα εισπράττονται από ημεδαπή εταιρία που υπόκειται σε φόρο εταιριών στην εν λόγω περιφέρεια, ισοδυναμεί με προκαταβολή του φόρου αυτού και επιστρέφεται εξ ολοκλήρου αν η εταιρία κλείσει την οικεία φορολογική χρήση με ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ δεν προβλέπεται επιστροφή φόρου όταν τα μερίσματα εισπράττονται από αλλοδαπή εταιρία ευρισκόμενη στην ίδια κατάσταση

Το άρθρο 15, παρ. 2, στοιχείο γʹ, και παρ. 3, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, καθώς και το άρθρο 63 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία, επί ποινή διαγραφής της οικείας δικηγορικής εταιρίας από τον δικηγορικό σύλλογο, απαγορεύει τη μεταβίβαση εταιρικών μεριδίων της εταιρίας αυτής σε αμιγώς χρηματοοικονομικό επενδυτή ο οποίος δεν προτίθεται να ασκήσει στην εν λόγω εταιρία επαγγελματική δραστηριότητα την οποία αφορά η συγκεκριμένη ρύθμιση

Τα άρθρα 3, 5 και 6 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ, υπό το πρίσμα του άρθρου 31, παρ. 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση και στην ερμηνεία της από τα εθνικά δικαστήρια ή σε διοικητική πρακτική στηριζόμενη σε τέτοια ρύθμιση κατά τις οποίες οι εργοδότες οικιακών μισθωτών απαλλάσσονται από την υποχρέωση να εφαρμόζουν σύστημα μέτρησης του χρόνου εργασίας των οικιακών βοηθών που απασχολούν, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να στερούνται της δυνατότητας αντικειμενικού και αξιόπιστου προσδιορισμού του αριθμού και της χρονικής κατανομής των ωρών που εργάστηκαν

Ακυρώνεται, όμως, η σιωπηρή απόρριψη αιτημάτων τριών Δήμων περί διατηρήσεως της λειτουργίας συγκεκριμένων νομικών προσώπων