Παρέμβαση του ΔΣΑ.

Επίδοση αντιγράφου της κλήσεως στον αντίκλητο δικηγόρο της, σε καμία περίπτωση, δεν υποκαθιστά την προς την αναιρεσείουσα επίδοση, ούτε καλύπτει την ακυρότητα αυτή της βασικής επιδόσεως, γιατί απλώς αποτελεί, κατά την έννοια αυτής της διατάξεως, συνδυαζόμενης προς εκείνη του άρθρου 513 παρ.1 ΚΠΔ, μια πρόσθετη διατύπωση με την οποία η βασική προς τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο επίδοση ολοκληρώνεται.

Κατά το άρθρο 559 αρ. 6 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν παρά το νόμο και ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις ο διάδικος δικάσθηκε ερήμην, η δε ερημοδικία δεν ήταν νόμιμη.

Δεν περιορίζεται μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που ο διάδικος έχει την ιδιότητα του κατηγορουμένου στα πλαίσια μιας ποινικής δίκης, αλλά έχει εφαρμογή και ενώπιον οιουδήποτε άλλου Δικαστηρίου που επιλαμβάνεται μεταγενέστερα είτε επί των αστικών αξιώσεων του παθόντος είτε επί θεμάτων διοικητικής ή πειθαρχικής φύσεως.

Η κατηγορουμένη στην είσοδο των Δικαστηρίων απευθύνθηκε με δυνατή φωνή μειωτικά για την μάρτυρα που θα κατέθετε εναντίον της σε αστική διαφορά.

Ανακοπή κατά της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ και της COMMERCIAL, όπου τα δικαστήρια δέχθηκαν εκπρόθεσμες ανακοπές λόγω ανωτέρας βίας.

Περίπτωση (αρνητικής) υπέρβασης εξουσίας υπάρχει και όταν, ενώ η έφεση του κατηγορουμένου είναι εκπρόθεσμη, εν τούτοις το δικαστήριο δεν την απορρίπτει ως απαράδεκτη αλλά δικάζει την υπόθεση στην ουσία της.

Ο διάδικος μπορεί να παραιτηθεί από το ένδικο μέσο που έχει ασκήσει, με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος και, αν αυτός κρατείται στη φυλακή, σ’ εκείνον που τη διευθύνει.

Όταν ο ενόρκως βεβαιών ήταν διάδικος κατά τον χρόνο της βεβαίωσης, έστω και αν απώλεσε μετά ταύτα την ιδιότητα αυτή.

Αν οι διάδικοι, υπέρ των οποίων ο λόγος διακοπής (όπως συνήθως οι κληρονόμοι) είναι απλοί ομόδικοι, καθένας από αυτούς μπορεί να επαναλάβει τη δίκη σε σχέση με τη μερίδα του, χωρίς η δήλωσή του να εξαναγκάζει και τους άλλους ομοδίκους του, ούτε να είναι αναγκαία η συμφωνία όλων για την επανάληψη της δίκης.