Το άρθρο 3 της οδηγίας 2003/88, σε συνδυασμό με το άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι όταν χορηγείται στον εργαζόμενο περίοδος εβδομαδιαίας ανάπαυσης, ο εργαζόμενος δικαιούται επίσης περίοδο ημερήσιας ανάπαυσης πριν από την περίοδο εβδομαδιαίας ανάπαυσης

Το άρθρο 56, πρώτο εδάφιο, και το άρθρο 63, παρ. 1, ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι διοικητικό μέτρο με το οποίο η αρμόδια αρχή κράτους μέλους, αφενός, απαγορεύει σε πιστωτικό ίδρυμα να συνάπτει επιχειρηματικές σχέσεις με οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο δεν έχει δεσμούς με το κράτος μέλος εγκατάστασης του ιδρύματος και του οποίου η συνολική μηνιαία κίνηση πίστωσης υπερβαίνει ορισμένο ποσό και, αφετέρου, επιβάλλει στο πιστωτικό ίδρυμα την υποχρέωση διακοπής τέτοιων επιχειρηματικών σχέσεων, εφόσον αυτές συνήφθησαν μετά τη θέσπιση του μέτρου, συνιστά περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, κατά την έννοια της πρώτης εκ των ανωτέρω διατάξεων, καθώς και περιορισμό των κινήσεων κεφαλαίων, κατά την έννοια της δεύτερης εκ των ανωτέρω διατάξεων

Το άρθρο 1, παρ. 1, πρώτο εδάφιο, και το άρθρο 2, στοιχείο γʹ, σημείο i, της οδηγίας 2014/41/ΕΕ, περί της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας σε ποινικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι η φορολογική αρχή κράτους μέλους η οποία, μολονότι υπάγεται στην εκτελεστική εξουσία του κράτους αυτού, διεξάγει αυτόνομα ποινικές έρευνες επί φορολογικών υποθέσεων, αντί της εισαγγελίας και αναλαμβάνοντας τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως «δικαστική αρχή» και ως «αρχή έκδοσης», κατά την έννοια, αντιστοίχως, της πρώτης και της δεύτερης από τις ανωτέρω διατάξεις

Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του άρθρου 9α, παρ. 1, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 282/2011, για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1042/2013, υπό το πρίσμα, αφενός, των άρθρων 28 και 397 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2017/2455, και, αφετέρου, του άρθρου 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ

Το άρθρο 9, παρ. 1, της οδηγίας 2008/94/ΕΚ, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, έχει την έννοια ότι προκειμένου να προσδιοριστεί το κράτος μέλος του οποίου ο οργανισμός εγγύησης είναι αρμόδιος για την πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων, ο εργοδότης που βρίσκεται σε κατάσταση αφερεγγυότητας θεωρείται ότι δεν ασκεί δραστηριότητες στο έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών, κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης

Το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, και το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/94 έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση κατά την οποία η πληρωμή των ανεξόφλητων μισθολογικών απαιτήσεων από οργανισμό εγγύησης θεμελιώνεται μόνο για περίοδο τριών μηνών η οποία εντάσσεται σε περίοδο αναφοράς που περιλαμβάνει τους τρεις μήνες αμέσως πριν από την ημερομηνία έναρξης της συλλογικής διαδικασίας αφερεγγυότητας του εργοδότη των μισθωτών αυτών και τους τρεις μήνες αμέσως μετά την ημερομηνία αυτή

Τα άρθρα 9 και 11 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, έχουν την έννοια ότι τα μέρη συμβάσεως συστάσεως εταιρίας χωρίς νομική προσωπικότητα, η οποία δεν καταχωρίσθηκε στην αρμόδια φορολογική αρχή πριν από την έναρξη της οικείας οικονομικής δραστηριότητας, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως «υποκείμενοι στον φόρο» από κοινού με τον υποκείμενο στον φόρο ο οποίος υποχρεούται να καταβάλει τον φόρο επί της φορολογητέας πράξεως

Το άρθρο 90, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ, καθώς και η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους βάσει της οποίας η προβλεπόμενη μείωση της βάσεως επιβολής του φόρου σε περίπτωση μη καταβολής δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση ασφαλιστή ο οποίος καταβάλλει στον ασφαλισμένο, ως αποζημίωση για τη μη εξόφληση απαιτήσεως, μέρος του ποσού της βάσεως επιβολής του φόρου για την επίμαχη φορολογητέα πράξη, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ

Το άρθρο 25, παρ. 1, της οδηγίας 2014/17/ΕΕ, σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία και την τροποποίηση των οδηγιών 2008/48/ΕΚ και 2013/36/EE και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, έχει την έννοια δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι το δικαίωμα του καταναλωτή σε μείωση του συνολικού κόστους της πιστώσεως σε περίπτωση πρόωρης αποπληρωμής της καταλαμβάνει μόνον τους τόκους και τις επιβαρύνσεις που εξαρτώνται από τη διάρκεια ισχύος της πιστώσεως

Το άρθρο 38, παρ. 3, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι ο υπεύθυνος επεξεργασίας ή ο εκτελών την επεξεργασία μπορεί να απολύσει μόνο για σπουδαίο λόγο τον υπεύθυνο προστασίας δεδομένων που είναι μέλος του προσωπικού του, ακόμη και αν η απόλυση δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων του υπευθύνου προστασίας δεδομένων, υπό την προϋπόθεση ότι η ρύθμιση αυτή δεν υπονομεύει την επίτευξη των σκοπών του κανονισμού