Το ΣτΕ απέρριψε αίτηση αναίρεσης ομόρρυθμου εταίρου, κρίνοντας πως ο τελευταίος δεν νομιμοποιείται ενεργητικά για την άσκηση προσφυγής για χρέη της εταιρείας. Συγκεκριμένα, κατά το ΣτΕ, ο αναιρεσείων, ως ομόρρυθμο μέλος, και όχι διαχειριστής της εταιρείας, δεν νομιμοποιείτο ενεργητικώς να ασκήσει, υπό την ιδιότητα αυτή, προσφυγή κατά της απόρριψης της ενδικοφανούς προσφυγής του

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι συνιστά παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας, κατά τη διάταξη αυτή, η ενώπιον δικαστηρίου εκπροσώπηση διαδίκου από δικηγόρο στην περίπτωση κατά την οποία η υπηρεσία αυτή παρέχεται δωρεάν, αλλά η νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους προβλέπει ότι ο αντίδικος, σε περίπτωση καταδίκης του στα δικαστικά έξοδα, υποχρεούται επίσης να καταβάλει στον δικηγόρο αμοιβή της οποίας το ύψος καθορίζεται από την εν λόγω νομοθεσία

Το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι η προβλεπόμενη στην εν λόγω διάταξη εξαίρεση σχετικά με την «είσπραξη απαιτήσεων» είναι απαλλαγμένη αιρέσεων και αρκούντως ακριβής ώστε να έχει άμεσο αποτέλεσμα, οπότε οι ιδιώτες μπορούν να την επικαλούνται έναντι του κράτους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων

Το άρθρο 4, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2008/9/ΕΚ, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στην άρνηση επιστροφής του βαρύνοντος την παράδοση εξοπλισμού ΦΠΑ σε υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος αγοράς του αγαθού αυτού, οσάκις ο εν λόγω εξοπλισμός δεν έχει εγκαταλείψει υλικώς το έδαφος του κράτους μέλους του προμηθευτή του, εκτός εάν η παράδοση αυτή πρέπει να θεωρηθεί μέρος μίας αδιάσπαστης οικονομικής παροχής ή παρεπόμενη κύριας παροχής αποτελούμενης από ενδοκοινοτικές παραδόσεις αγαθών παραχθέντων με τον εξοπλισμό αυτόν και προοριζόμενων για τον εν λόγω υποκείμενο στον φόρο

Το άρθρο 9, παρ. 3, της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία κατά την οποία ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος σε κτίριο επί του οποίου έχει συσταθεί οριζόντια ιδιοκτησία υποχρεούται να καταβάλει το κόστος που του χρεώνεται για τη θερμική ενέργεια που εκλύεται από το σύνολο των αγωγών και των εγκαταστάσεων διανομής και παροχής θερμικής ενέργειας εντός του κτιρίου, ακόμη και στην περίπτωση που τα κλιμακοστάσια και οι διάδρομοι του κτιρίου δεν είναι εξοπλισμένοι με θερμαντικά σώματα, κατ’ αναλογίαν προς τον θερμαινόμενο όγκο του διαμερίσματός του

Το άρθρο 14, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2302 έχει την έννοια ότι το δικαίωμα κατάλληλης μειώσεως της τιμής για κάθε περίοδο έλλειψης συμμόρφωσης και το δικαίωμα αποζημιώσεως για κάθε ζημία προκληθείσα λόγω έλλειψης συμμόρφωσης, τα οποία προβλέπονται στην εν λόγω διάταξη, έχουν ως σκοπό την αποκατάσταση της συμβατικής ισορροπίας μεταξύ διοργανωτή ταξιδίων και ταξιδιώτη και όχι την επιβολή κυρώσεων εις βάρος του διοργανωτή

Δημόσιες συμβάσεις - Οι διατάξεις που καθορίζουν προθεσμίες είναι ανατρεπτικές, καθόσον άγνοια νόμου δεν συγχωρείται και υπέρβασή τους είναι επιτρεπτή εντελώς εξαιρετικώς, μόνο για λόγους ανώτερης βίας, σε κάθε δε περίπτωση αναστέλλονται εάν κατά τη λήξη τους συμβεί ένα γεγονός που συνιστά ανώτερη βία, ένεκα της οποίας κατέστη αδύνατο στον ενδιαφερόμενο, τόσο να ενεργήσει ο ίδιος εμπροθέσμως όσο και να ειδοποιήσει έγκαιρα πληρεξούσιο πρόσωπο

Η πιστώτρια εταιρεία κοινοποίησε προς την ανακόπτουσα την εξώδικη καταγγελία της επίδικης σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου, λόγω αθέτησης των εξ αυτής απορρεουσών υποχρεώσεων, με την οποία κήρυξε ανεξόφλητο, ληξιπρόθεσμο και απαιτητό το σύνολο του οφειλομένου κεφαλαίου και προχώρησε στο οριστικό κλείσιμο των λογαριασμών του δανείου

Η δικηγορική εταιρεία άσκησε αγωγή κατά της κοινοπραξίας και των τριών εταιρειών που συναποτελούν αυτήν, ζητώντας να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να καταβάλουν ως δικηγορική αμοιβή, βάσει των σχετικών διατάξεων του Ν.Δ. 3026/1954 ελλείψει ειδικής συμφωνίας για το ύψος της αμοιβής της, το συνολικό ποσό των 1.223.108,54 ευρώ, για την σύνταξη, κατάθεση, επίδοση και λοιπά έξοδα είκοσι τεσσάρων προσφυγών ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών

Η υπόθεση αφορά δικηγόρο, η οποία κατηγορήθηκε για συκοφαντική δυσφήμηση κατ’ εξακολούθηση κατόπιν καταγγελιών της προς τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για ανάρμοστη συμπεριφορά συναδέλφου της. Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, δικάζοντας ως πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, την αθώωσε, κρίνοντας ότι οι αποδέκτες των καταγγελιών δεν υπάγονται στην έννοια του "τρίτου" και ως εκ τούτου δεν στοιχειοθετείται η αντικειμενική υπόσταση του άρθρου 363 ΠΚ