Το άρθρο 2, παρ. 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχει την έννοια ότι το συμβατικώς οφειλόμενο ποσό κατόπιν καταγγελίας εγκύρως συναφθείσας σύμβασης παροχής υπηρεσιών από τον αποδέκτη των υπηρεσιών αυτών, οι οποίες υπόκεινται στον ΦΠΑ  και τις οποίες ο πάροχος είχε αρχίσει να παρέχει και ήταν διατεθειμένος να ολοκληρώσει, πρέπει να θεωρηθεί αμοιβή για παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας, κατά την έννοια της οδηγίας 2006/112

Η οδηγία (ΕΕ) 2019/1024 για τα ανοικτά δεδομένα και την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, έχει την έννοια ότι αίτηση προσβάσεως σε έγγραφα τα οποία βρίσκονται στην κατοχή φορέα του δημόσιου τομέα δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της

Η οδηγία 2006/112, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45, και η αρχή της ουδετερότητας του ΦΠΑ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία αποκλείει τη δυνατότητα διόρθωσης τιμολογίου στην περίπτωση κατά την οποία, αφενός, το τιμολόγιο που παρέδωσε ο προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες στον λήπτη υποκείμενης σε ΦΠΑ παράδοσης ή υπηρεσίας δεν αναγράφει τον φόρο αυτόν και, αφετέρου, κατά τον φορολογικό έλεγχο που διενεργήθηκε στον προμηθευτή ή τον παρέχοντα τις υπηρεσίες, αυτός κατάρτισε πρακτικό στο οποίο αναγράφεται ο ΦΠΑ, ο δε εν λόγω προμηθευτής ή παρέχων τις υπηρεσίες εμφανίζεται συγχρόνως ως λήπτης της παράδοσης ή της υπηρεσίας

Το άρθρο 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7/ΕΚ για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, έχει την έννοια ότι φυσικό πρόσωπο το οποίο ως ελεύθερος επαγγελματίας ασκεί, κατά σύνηθες επάγγελμα, το επάγγελμα του ηθοποιού έναντι αμοιβής, χωρίς ωστόσο να διαθέτει ίδιες εγκαταστάσεις, ούτε προσωπικό, εργαλεία ή εξοπλισμό για την επαγγελματική του δραστηριότητα, εμπίπτει στην έννοια της «επιχείρησης» κατά τη διάταξη αυτή

Το άρθρο 273 της οδηγίας 2006/112, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής της αναλογικότητας, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία έχει ως αποτέλεσμα ο διαχειριστής εγκατάστασης ο οποίος παρέλειψε να γνωστοποιήσει την αδυναμία πληρωμής της να εξακολουθεί να ευθύνεται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον για την καταβολή οφειλής ΦΠΑ σχετιζόμενης με συγκεκριμένη περίοδο, ενώ αποδεσμεύθηκε από οφειλή ΦΠΑ σχετιζόμενη με αμέσως μεταγενέστερη περίοδο αφού κατόρθωσε να αποδείξει ότι ενήργησε καλόπιστα 

Το άρθρο 23, παρ. 4, της οδηγίας 2019/1023 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει περιορισμό της απαλλαγής από τα χρέη για συγκεκριμένη κατηγορία απαιτήσεων μέσω της θέσπισης ανωτάτου ορίου πέραν του οποίου αποκλείεται η απαλλαγή, χωρίς το ανώτατο αυτό όριο να καθορίζεται σε συνάρτηση με το ποσό της οικείας οφειλής, υπό την προϋπόθεση ότι ο περιορισμός αυτός αιτιολογείται δεόντως από το εθνικό δίκαιο

Το άρθρο 63, παρ. 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία δυνάμει της οποίας τα μερίσματα που διανέμει ημεδαπή εταιρία σε αλλοδαπή εταιρία, η οποία έχει επενδύσει σε μετοχές της πρώτης εταιρίας για την κάλυψη υποχρεώσεων καταβολής στο μέλλον, υπόκεινται σε φόρο μερισμάτων ύψους 15 % επί του ακαθάριστου ποσού τους, ενώ τα μερίσματα που διανέμονται σε ημεδαπή εταιρία υπόκεινται στον παρακρατηθέντα στην πηγή φόρο μερισμάτων, ο οποίος μπορεί να συμψηφιστεί στο σύνολό του με τον φόρο εταιριών που οφείλει η τελευταία αυτή εταιρία και να συνεπάγεται επιστροφή

Το άρθρο 12 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, έχει την έννοια ότι πράξη παράδοσης γηπέδου επί του οποίου, κατά τον χρόνο της παράδοσης, υφίστανται μόνον τα θεμέλια κτιρίων κατοικιών συνιστά παράδοση «γηπέδου προς οικοδόμηση» κατά την έννοια του άρθρου αυτού

Το άρθρο 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι φυσικό πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση ενυπόθηκου δανείου με σκοπό να χρηματοδοτήσει την αγορά ενός και μόνον ακινήτου οικιστικής χρήσης, προκειμένου να το εκμισθώσει έναντι ανταλλάγματος, εμπίπτει στην έννοια του «καταναλωτή» κατά την εν λόγω διάταξη, όταν ενεργεί για σκοπούς οι οποίοι είναι άσχετοι με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες

Σύμφωνα με το δικαστήριο, από το διάστημα του ενός έτους που ορίζει η διάταξη, δεν πρέπει να αφαιρεθεί ούτε το επτάμηνο από την κατάσχεση μέχρι τον πλειστηριασμό που ορίστηκε αρχικά, ούτε το δίμηνο διάστημα από την νέα επίσπευση του πλειστηριασμού που δεν διενεργήθηκε, καθώς τα χρονικά αυτά διαστήματα δεν αναφέρονται στην διάταξη του άρθρου 1019 & 2 ΚΠολΔ ούτε μπορούν να αφαιρεθούν κατ΄ αναλογία της παραπάνω διάταξης, εφόσον ο νομοθέτης γνώριζε τις προθεσμίες του άρθ. 1019 & 2 ΚΠολΔ και δεν επιμήκυνε την προβλεπόμενη ετήσια προθεσμία, αλλά ούτε καθόρισε την έναρξή της μετά το πέρας της προθεσμίας του άρθ. 954 του ίδιου Κώδικα