Επαναδιορισμός ιατρών κλάδου ΕΣΥ κατ’ εφαρμογή των άρθρων 9 § 5 ν.2194/1994 και 33 ν.3209/2003

Κοινοποίηση των διατάξεων των άρθρων 20, 65, 67, 73 και 83 του ν. 5042/2023

Μη εφαρμογή σε διαφορά κοινωνικής ασφάλισης του άρθρου 41 του ν. 3659/2008 περί επανάσκησης ενώπιον διοικητικού δικαστηρίου ενδίκου βοηθήματος το οποίο απορρίφθηκε από πολιτικό δικαστήριο λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας – Οικονομική ενίσχυση λόγω βαριάς αναπηρίας σε ανασφάλιστα άτομα.

Έκθεση συντηρητικής κατάσχεσης ή απογραφής ως αποδεικτικό μέσο. Ο φορέας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί προγράμματος Η/Υ δεν δύναται πλέον να αντιταχθεί στη μεταπώληση του συνοδευόμενου από άδειας απεριόριστης χρήσεως αντιγράφου αυτού. Απόρριψη της ένστασης ανάλωσης ως ουσιαστικά αβάσιμης

Κατά το χρόνο εκδίκασης της έφεσης ίσχυε η υπ' αρ. Δ1α/ΓΠ οικ.14453 ΚΥΑ, με την οποία αποφασίστηκε η επιβολή του μέτρου της προσωρινής αναστολής λειτουργίας όλων των Δικαστηρίων και Εισαγγελιών στο σύνολο της Επικράτειας. Υπό το πρίσμα αυτό δεν ήταν επιτρεπτή η εκδίκαση της έφεσης, η οποία συζητήθηκε κατά τη δικάσιμο της 8ης-3-2021 ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, αφού κατά το χρόνο αυτό ήταν σε ισχύ η προαναφερόμενη ΚΥΑ

Κατά το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμπληρωθεί η τυπική προϋπόθεση μη καταβολής νομίμου παραβόλου με την τήρηση της διαδικασίας του άρθρου 139Α του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ελλείψει προσήκουσας νομιμοποίησης του ανακόπτοντος

Κατά τον Άρειο Πάγο, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρ. 303 ΚΠοινΔ, ακόμη και όταν έχει προηγηθεί ποινική διαπραγμάτευση, το δικαστήριο της ουσίας είναι αρμόδιο να εξετάσει αν τα πραγματικά περιστατικά που έχει ομολογήσει ο κατηγορούμενος έχουν υπαχθεί στον ορθό κανόνα δικαίου και, κατόπιν, να κηρύξει την ενοχή και να επιμετρήσει την ποινή

Βασικά αποσπάσματα της Δικαστικής Απόφασης 6960/2022 (11ο ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ) σχετικά με αδήλωτο εργαζόμενο

Η διάταξη του άρθρου 72 του Κώδικα Δικηγόρων, σύμφωνα με την οποία η αμοιβή για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση ορίζεται στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης, δεν αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας και δεν είναι αντίθετη στα άρθρα 25 παρ. 1 και 4 παρ. 1 Σ. Η διάταξη έχει σκοπό να λειτουργήσει ως κίνητρο προς τον οφειλέτη να ικανοποιήσει τις αξιώσεις του δανειστή χωρίς την περιστολή καθυστερήσεων και δυστροπίας στις οικονομικές συναλλαγές, αλλά και την αποφυγή περαιτέρω επιβάρυνσης του οφειλέτη με έξοδα. Δεν πρόκειται για «διπλοπληρωμή» του ιδίου κονδυλίου, καθώςη δικαστική δαπάνη αφορά την αμοιβή και τα έξοδα του δικηγόρου μέχρι την έκδοση της απόφασης, ενώ η αμοιβή για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση αφορά αμοιβή μεταγενέστερης δικηγορικής ενέργειας

Τροποποίηση της αρχικής Απόφασης