Μόνη η ύπαρξη στη δικογραφία του ΔΠΜ μέσα σε αποσφραγισμένο φάκελο ή χωρίς φάκελο δεν συνιστά παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 577 παρ. 2 και 171 παρ. 1 περ. δ' ΚΠΔ και δεν επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο.

Απώτατο χρονικό διαδικαστικό σημείο που ο κατηγορούμενος μπορεί να προβάλει την ακυρότητα της επίδοσης του κλητήριου θεσπίσματος και τις αντιρρήσεις του για την πρόοδο της δίκης, προκειμένου να μην καλυφθεί η υπάρχουσα ακυρότητα, είναι η έναρξη της συζήτησης της υπόθεσης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, η οποία συμπίπτει με την απαγγελία της κατηγορίας από τον εισαγγελέα και όχι οπωσδήποτε με την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας, η οποία λαμβάνει χώρα με την εξέταση στο ακροατήριο οποιουδήποτε αποδεικτικού μέσου.

Η ένορκη κατάθεση του δράστη πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα αντικειμενικώς ανακριβή και όχι σε κρίσεις γνώμες ή πεποιθήσεις, εκτός αν αυτές είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες με τα γεγονότα που κατέθεσε, θεωρείται δε αντικειμενικώς ψευδές το περιστατικό όχι μόνον, όταν αυτό είναι αντίθετο προς την αντικειμενική πραγματικότητα, αλλά και ως προς εκείνα, που ο μάρτυρας αντιλήφθηκε ή πληροφορήθηκε από διηγήσεις τρίτων και, ως εκ τούτου, γνώριζε- στερείται σημασίας, όμως, το αν είναι ουσιώδη ή επουσιώδη για την έκβαση της δίκης και ανεξάρτητα αν επηρέασαν το αποτέλεσμα στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Ακυρότητα των επιδόσεων της κλήσης και της απόφασης, δεν μπορεί να θεμελιώσει λόγο επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, διότι αυτή (επαναφορά) δεν είναι επιτρεπτή μετά την τελεσιδικία της απόφασης.

Η αγωγή πρέπει να αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν τη συνδρομή της εν λόγω προϋπόθεσης, και όχι απλώς να επαναλαμβάνει τη διατύπωση του νόμου.

Αν δεν περιέχονται στο κλητήριο θέσπισμα και τα πρόσθετα αυτά στοιχεία, που απαιτούνται για τη θεμελίωση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια που τελέστηκε με παράλειψη, μολονότι ο κατηγορούμενος είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να ενεργήσει, τότε το κλητήριο θέσπισμα και μαζί με αυτό η κλήτευση του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, είναι άκυρα, σύμφωνα με το άρθρο 321 παρ. 4 του Κ.Ποιν.Δ.

Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων για πρώτη φορά ενώπιον του τμήματος προσφυγών - Άρθρο 7, άρθρο 52 και άρθρο 76 του Κανονισμού 207/2009.

Προϋποθέσεις άκυρης και ακυρώσιμης απόφασης γενικής συνέλευσης μετόχων Ανώνυμης Εταιρείας προ της 8.8.2007.

Απόλυτη ακυρότητα κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, η οποία λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, προκαλείται αν ο πολιτικώς ενάγων παρέστη παράνομα στη διαδικασία του ακροατηρίου, ήτοι όταν δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του τελευταίου οι όροι της ενεργητικής και παθητικής νομιμοποιήσεως για την άσκηση πολιτικής αγωγής, καθώς και όταν παραβιάσθηκε η διαδικασία που έπρεπε να τηρηθεί σχετικά με τον τρόπο και τον χρόνο άσκησης και υποβολής της.

Αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος.