Από τον διευθύνοντα τη συζήτηση δίδεται, μετά από την εξέταση κάθε μάρτυρα προς τον οποίο υποβλήθηκαν ερωτήσεις, ο λόγος και στον κατηγορούμενο ή τον συνήγορο του, προκειμένου να υποβάλουν και αυτοί ερωτήσεις, μόνον όμως, εφόσον το ζητήσουν, χωρίς αυτό να συνιστά υποχρέωση του διευθύνοντος τη συζήτηση να ανακοινώσει στους διαδίκους και κυρίως στον κατηγορούμενο και μάλιστα κατά τρόπο πανηγυρικό το συγκεκριμένο ως άνω δικαίωμα τους. Και αν μεν ζητήσουν τον λόγο και δεν τους δοθεί (μετά από προσφυγή τους στο δικαστήριο), δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα. Αν όμως, δεν ζητήσουν αυτοί τον λόγο, ουδεμία ακυρότητα δημιουργείται.

Όταν υπάρχει, σύμφωνα με τη δήλωση του πολιτικώς ενάγοντα και την αξιόποινη πράξη που τελέσθηκε σε βάρος του, ενεργητική νομιμοποίηση αυτού, αλλ’ όμως αυτό αμφισβητείται κατ’ ουσία από την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και η κρίση για το ζήτημα αυτό της ενεργητικής νομιμοποίησης εξαρτάται από την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων, μπορεί το δικαστήριο να αποφασίσει για την αποβολή της πολιτικής αγωγής μετά τη λήξη της αποδεικτικής διαδικασίας και τις αγορεύσεις των συνηγόρων.

Υπάρχει η απαιτούμενη αιτιολογία όταν σύμφωνα με τις παραδοχές της αποφάσεως ο σχετικός με το ψευδές γεγονός ισχυρισμός του κατηγορουμένου θεμελιώνεται σε προσωπική πεποίθηση ή αντίληψη του ιδίου ή σε δική του πράξη ή παράλειψη οπότε είναι αυτονόητη η σχετική γνώση του δράστη χωρίς να απαιτείται παράθεση άλλων, σχετικών με τη γνώση, περιστατικών.

Δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολογήσεως γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα.

Εισαγγελική παραγγελία για συστάσεις επί διαφορών αστικής φύσεως η οποία μπορεί να καταλήξει σε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση-αρνητική υπέρβαση εξουσίας όταν μετατρέπεται η ποινή σε χρηματική ενώ δεν έχει αιτιολογηθεί η μη παροχή αναστολής.

Κατά τον κρίσιμο χρόνο τελέσεως του εγκλήματος πρέπει να συντρέχει στο πρόσωπο του δράστη κάποια από τις περιοριστικά αναφερόμενες στο νόμο ιδιότητες όπως αυτή του εντολοδόχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας, και για να ληφθεί υπόψη το σύνολο της αξίας των επί μέρους πράξεων, πρέπει ο δράστης να απέβλεπε με αυτές στο εν λόγω οικονομικό αποτέλεσμα.

Η κατάθεση χρηματικού ποσού όχι σε προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό αλλά στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας δεν διαφοροποιεί καθόλου τη νομική κατάσταση του κατατεθειμένου χρηματικού ποσού που αποτελεί το υλικό αντικείμενο της υπεξαίρεσης, καθόσον ο κατηγορούμενος όντας μοναδικός διαχειριστής της εταιρείας είχε την κατοχή των ισόποσων λογιστικών μονάδων του.

Η αμφισβήτηση του χρέους από τον υπόχρεο, όπως και ο ισχυρισμός του ότι έχει παραγραφεί και κατά συνέπεια εσφαλμένως έχει βεβαιωθεί, δεν ασκεί επιρροή, δεδομένου ότι ο υπόχρεος-οφειλέτης του Δημοσίου, στην περίπτωση αυτή οφείλει να ασκήσει τα νόμιμα μέσα, δηλαδή την προβλεπόμενη από το άρθρο 73 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (ΝΔ 356/1974) ανακοπή, για να εξαλειφθεί το χρέος.

Σε περίπτωση απαγγελίας καταδίκης για έγκλημα εξ αμελείας, το δικαστήριο της ουσίας πρέπει, εκτός των στοιχείων που απαρτίζουν την εν λόγω πράξη, να εκθέτει στην απόφασή του με σαφήνεια ποιο είδος αμέλειας συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε η απόφαση να έχει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία.

Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναίρεσης ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται- ενδεικτικά "τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στη δίκη ως πλαστά είναι νόμιμα καθ’ όλα και θεωρώ την απόφαση άδικη".