Σε περίπτωση που το δικαστήριο παρέλειψε να αποφανθεί για το επεκτατικό αποτέλεσμα του ένδικου μέσου, μπορεί μετά από αίτηση των κατηγορουμένων ή του εισαγγελέα να επιληφθεί εκ νέου προς συμπλήρωση της αποφάσεως του.

Λόγος αναίρεσης η υπέρβαση εξουσίας, η οποία διακρίνεται σε θετική και αρνητική. Στην πρώτη περίπτωση το δικαστήριο αποφασίζει για κάτι, για το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία, ενώ στη δεύτερη παραλείπει να αποφασίσει κάτι, το οποίο υποχρεούται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του. Οι περιπτώσεις υπέρβασης εξουσίας ορίζονται ενδεικτικώς.

Υπάρχει ποινική ευθύνη του ιατρού για ανθρωποκτονία από αμέλεια ασθενούς στις περιπτώσεις εκείνες όπου το εν λόγω αποτέλεσμα του θανάτου, ως συνέπεια ιατρικής πράξης ή παράλειψης, οφείλεται σε παράβαση από αυτόν των κοινώς αναγνωρισμένων κανόνων της ιατρικής επιστήμης, για τους οποίους δεν μπορεί να γεννηθεί αμφισβήτηση και η ενέργειά του ή η παράλειψή του δεν ήταν σύμφωνη με το αντικειμενικό καθήκον επιμέλειας.

Ως πρόκληση νοείται η δήλωση του δράστη, με την οποία επιζητείται ευθέως και σαφώς να πεισθεί άλλο πρόσωπο για τη διάπραξη ορισμένου πλημμελήματος, ενώ ως παρότρυνση νοείται απλώς η προσπάθεια επίδρασης στη βούληση άλλου, για να τελέσει αυτός ορισμένο πλημμέλημα.

Από τον διευθύνοντα τη συζήτηση δίδεται, μετά από την εξέταση κάθε μάρτυρα προς τον οποίο υποβλήθηκαν ερωτήσεις, ο λόγος και στον κατηγορούμενο ή τον συνήγορο του, προκειμένου να υποβάλουν και αυτοί ερωτήσεις, μόνον όμως, εφόσον το ζητήσουν, χωρίς αυτό να συνιστά υποχρέωση του διευθύνοντος τη συζήτηση να ανακοινώσει στους διαδίκους και κυρίως στον κατηγορούμενο και μάλιστα κατά τρόπο πανηγυρικό το συγκεκριμένο ως άνω δικαίωμα τους. Και αν μεν ζητήσουν τον λόγο και δεν τους δοθεί (μετά από προσφυγή τους στο δικαστήριο), δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα. Αν όμως, δεν ζητήσουν αυτοί τον λόγο, ουδεμία ακυρότητα δημιουργείται.