Η διάταξη του άρθρου 72 του Κώδικα Δικηγόρων, σύμφωνα με την οποία η αμοιβή για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση ορίζεται στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης, δεν αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας και δεν είναι αντίθετη στα άρθρα 25 παρ. 1 και 4 παρ. 1 Σ. Η διάταξη έχει σκοπό να λειτουργήσει ως κίνητρο προς τον οφειλέτη να ικανοποιήσει τις αξιώσεις του δανειστή χωρίς την περιστολή καθυστερήσεων και δυστροπίας στις οικονομικές συναλλαγές, αλλά και την αποφυγή περαιτέρω επιβάρυνσης του οφειλέτη με έξοδα. Δεν πρόκειται για «διπλοπληρωμή» του ιδίου κονδυλίου, καθώςη δικαστική δαπάνη αφορά την αμοιβή και τα έξοδα του δικηγόρου μέχρι την έκδοση της απόφασης, ενώ η αμοιβή για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση αφορά αμοιβή μεταγενέστερης δικηγορικής ενέργειας

Τροποποίηση της αρχικής Απόφασης

Ο μη προσδιορισμός συζήτησης στο ακροατήριο δικαιολογείται από τη φύση και το αντικείμενο των υποθέσεων αυτών. Κατά το σκεπτικό του δικαστηρίου, όσον αφορά στη διαδικασία εκδίκασης υποθέσεων όπως η υπό κρίση, τόσο από τη λεκτική διατύπωση του άρθρου 173 του Ν. 4738/2020, όσο και από την αιτιολογική έκθεση αυτού, προκύπτει ότι στις περιπτώσεις που έχει ασκηθεί από τον οφειλέτη η αίτηση και η τυχόν άσκηση (πρόσθετης) παρέμβασης αφορά τον διορισμό συνδίκου, σαφής πρόθεση του νομοθέτη σε αυτές τις δίκες κατά την απλοποιημένη διαδικασία πτώχευσης στο ειρηνοδικείο είναι η δημιουργία μιας έγγραφης διαδικασίας και η αποφυγή δημόσιας συνεδρίασης

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση αναίρεσης απόφασης, με την οποία επιδικάστηκε στον ενάγοντα δικηγόρο χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη, από τη συκοφαντική δυσφήμιση και εξύβριση που τελέστηκε εις βάρος του μέσω αναφορών σε δικόγραφα προτάσεων και προσθήκης – αντίκρουσης. Ο εναγόμενος δικηγόρος, ο οποίος φέρει την αποκλειστική της ευθύνη σύνταξης των δικογράφων, τελούσε σε γνώση της αναλήθειας των ισχυρισμών και της προσφορότητάς τους να πλήξουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος

Αγωγή αποζημίωσης κατά τράπεζας λόγω καταχρηστικής συμπεριφοράς και παράνομων χρεώσεων

Συνταγματική η ρύθμιση του άρθρου 37 του ν. 3996/2011 σχετικά με τη χορήγηση πρόωρης σύνταξης μόνο στους συγγενείς (γονέα, σύζυγο ή αδελφό/ή) του αναπήρου και όχι και στους δικαστικούς συμπαραστάτες που δεν έχουν μία από τις ανωτέρω συγγενικές ιδιότητες

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ηλείας έκανε δεκτή αγωγή περί αναγνώρισης της ακυρότητας καταγγελίας σύμβασης εργασίας εργαζομένης σε κύηση. Η καταγγελία της σύμβασης εργασίας αρχικά ανακοινώθηκε στην εγκυμονούσα εργαζόμενη προφορικά. Το δικαστήριο έκρινε ότι η καταγγελία αυτή είναι άκυρη και θεωρείται ως μη γενόμενη, διότι αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 1 και 2 του Ν. 1483/1984, καθώς η ενάγουσα τελούσε σε κατάσταση εγκυμοσύνης και δεν τηρήθηκε ο έγγραφος τύπος με την επίκληση σπουδαίου λόγου

Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης οφειλέτη τράπεζας λόγω δανείου. Διαβίβαση των προσωπικών δεδομένων του οφειλέτη, χωρίς προηγούμενη νημέρωσή του σε εταιρία, η οποία τον οχλούσε τρομοκρατώντας τον με κατάσχεση της περιουσίας του. Απόρριψη της έφεσης που άσκησαν οι εναγόμενες εταιρίες

Απαγόρευση στην καθ ης εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων για όχληση της αιτούσας δανειολήπτριας. Οι ένδικες, τηλεφωνικές και έγγραφες οχλήσεις εις βάρος της αιτούσας από την καθ ης, παρά τη συνεπή καταβολή των δόσεων του δανείου εκ μέρους της αιτούσας, και κατά παράβαση του πρακτικού διαμεσολάβησης συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά

Το παρόν Άρθρο αφορά στις νέες παραγραφές όσον αφορά στις απαιτήσεις ασφαλιστικών εισφορών από το δημόσιο με βάση την απόφαση του ΣτΕ