Δημοσιεύτηκε ο Νόμος, που προβλέπει τις τροποποιήσεις άρθρων του Πονικού Κώδικα για την προστασία "υπαλλήλων" του πλειστηριασμού κατά τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης

Η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ του αναιρεσείοντος και του προβάλλοντος το αίτημα αυτό, δεν ανάγεται σε σοβαρό λόγο που συντρέχει στο πρόσωπο του πρώτου συνεπεία του οποίου εμποδίζεται στην χορήγηση της πληρεξουσιότητας στον δεύτερο για την εκπροσώπησή του στην παρούσα δίκη, αλλά στην ελεύθερη βούληση του περί μη επικοινωνίας του και κατά συνέπεια μη χορήγησης πληρεξουσιότητας σ' αυτόν για την εκπροσώπησή του.

Το αίτημα όταν υποβάλλεται εντελώς αορίστως και χωρίς να ενισχύεται από οποιοδήποτε αποδεικτικό μέσο, δεν συνιστά ιδιαίτερα εξαιρετική περίπτωση, που να δικαιολογεί την αναβολή, ως εκ τούτου κρίνεται απορριπτέο.

Η απόρριψη χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία παραδεκτού αιτήματος αναβολής για νέες αποδείξεις, επειδή συνάπτεται άμεσα με την ανάγκη για νόμιμη απόδειξη της ενοχής του κατηγορουμένου, προσβάλλει το δικαίωμα για δίκαιη δίκη και του τεκμηρίου αθωότητας αυτού και επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο και στοιχειοθετεί λόγο αναίρεσης.

Η αναβολή της συζήτησης και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο για τη μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του απολειπόμενου κατ' αυτή διαδίκου εφόσον αυτός είτε είχε επισπεύσει ο ίδιος τη συζήτηση της υπόθεσης κατά την αρχική δικάσιμο είτε είχε νόμιμα κλητευθεί να παραστεί κατά την αρχική δικάσιμο είτε είχε σε κάθε περίπτωση νόμιμα παραστεί κατ' αυτή, οπότε με τη νόμιμη παράστασή του χωρίς εναντίωσή του καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλήτευσής του για την αρχική δικάσιμο.

Η απόφαση που απορρίπτει αίτηση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, διαφορετικά, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, για ελλιπή αιτιολογία, υπό την προϋπόθεση ότι υποβάλλεται παραδεκτά και είναι ορισμένη, ώστε να την κρίνει το δικαστήριο, άλλως δεν υποχρεούται να απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένα για την απορριπτική του κρίση.

Απορριπτέο ως μη νόμιμο, διότι τα επικαλούμενα ως άνω περιστατικά, δεν συνιστούν ιδιαιτέρως εξαιρετική περίπτωση που να δικαιολογούν την αναβολή της δίκης κατ’ άρθρο 515 παρ.1 ΚΠοινΔ.-Απάτη κακουργηματική- αναστολή εκτέλεσης της ποινής υπό όρους.

Αν η υπόθεση αναβληθεί για κρείσσονες αποδείξεις κατ’ άρθρο 352 ΚΠΔ, η υπόθεση συζητείται από την αρχή στη μετ’ αναβολή δικάσιμο. Πρέπει τέλος να σημειωθεί ότι η υπό του κατηγορουμένου άρνηση του νομικού χαρακτηρισμού της πράξης που του αποδίδεται δεν συνιστά αυτοτελή ισχυρισμό, αλλά αρνητικό της κατηγορίας και ως εκ τούτου το δικαστήριο, σε κάθε περίπτωση δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει.

Κατά το άρθρο 349 § 4 εδ. β ΚΠΔ, κάθε άλλη, μετά τη δεύτερη αναβολή, απαγορεύεται και το δικαστήριο μπορεί μόνο να διατάξει τη διακοπή της δίκης ή της συνεδρίασης για 15 το πολύ ημέρες και μέχρι δύο φορές.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων οδηγήθηκε σε επ'αόριστον αναβολή της εκδίκασης της υπόθεσης για την οποία καλούνται να λογοδοτήσουν 24 εμπλεκόμενοι, Έλληνες γιατροί και στελέχη νοσοκομείων, επιχειρηματίες και αλλοδαποί στελέχη της εταιρίας.