Ακυρότητα των επιδόσεων της κλήσης και της απόφασης, δεν μπορεί να θεμελιώσει λόγο επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, διότι αυτή (επαναφορά) δεν είναι επιτρεπτή μετά την τελεσιδικία της απόφασης.

Αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Περαιτέρω, η μη λήψη υπόψη νομοτύπως προταθέντων αποδεικτικών μέσων πρέπει να ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή να αφορά σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό που να επιδρά στο διατακτικό της απόφασης.

Αν οι αναιρεσείοντες γνώριζαν κατά την άσκηση της αναίρεσης την επελθούσα μεταβολή στο πρόσωπο της αναιρεσίβλητης, σε καταφατική δε περίπτωση το απαράδεκτο δεν θεραπεύεται από το γεγονός ότι η παριστάμενη στον Άρειο Πάγο νέα -διάδοχος- εταιρία ομολογεί ότι είναι καθολικός διάδοχος του αρχικού διαδίκου κατά του οποίου στρέφεται η αναίρεση και προβάλλει υπεράσπιση κατά της αναίρεσης.

Άκαιρη και επιζήμια για το χρησάμενο η καταγγελία της σύμβασης χρησιδανείου και ως τέτοια αντίθετη προς τη καλή πίστη (άρθρα 200 και 288 Α.Κ.), όταν η ένδικη σύμβαση εξυπηρετούσε διηνεκή χρήση, αφού η παραχώρηση της χρήσης του ακινήτου έλαβε χώρα για την εξυπηρέτηση και υλοποίηση του σκοπού του εναγομένου σωματείου, του οποίου μάλιστα μέλος είναι ο ενάγων.

Απαιτείται, σε κάθε περίπτωση, προφορική πρόταση των ισχυρισμών που "ως γενόμενο κατά τη συζήτηση" σημειώνεται στα πρακτικά. Επομένως, αν οι ισχυρισμοί αυτοί δεν υποβάλλονται κατά τον προαναφερόμενο τρόπο, είναι απαράδεκτοι και απορρίπτονται, για το λόγο αυτόν, από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως.

Ιδρύεται λόγος αναιρέσεως μόνο στην περίπτωση που η πραγματογνωμοσύνη ζητήθηκε από τους διαδίκους και το δικαστήριο δέχθηκε ότι πρόκειται για ζήτημα για την αντίληψη του οποίου απαιτούνται ιδιάζουσες γνώσεις επιστήμης ή τέχνης.

Θα πρέπει η προσβολή να είναι παράνομη, να αντίκειται δηλαδή σε διάταξη που απαγορεύει συγκεκριμένη πράξη, με την οποία προσβάλλεται έκφανση αυτής, είναι δε αδιάφορο σε ποιο τμήμα δικαίου βρίσκεται η διάταξη που απαγορεύει την προσβολή. Έτσι, η προσβολή μπορεί να προέλθει και από ποινικά κολάσιμη πράξη, όπως εξύβριση, απλή δυσφήμηση ή συκοφαντική δυσφήμηση.

Η αγωγή πρέπει να αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν τη συνδρομή της εν λόγω προϋπόθεσης, και όχι απλώς να επαναλαμβάνει τη διατύπωση του νόμου.

Η αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται κατά του νικήσαντος αντιδίκου του αναιρεσείοντος, όχι δε και κατά του (απλού) ομοδίκου του, ως προς τον οποίο είναι απαράδεκτη, λόγω ελλείψεως έννομου συμφέροντος, εφόσον η απόφαση δεν περιέχει διάταξη ή αιτιολογία υπέρ αυτού, η οποία να βλάπτει τον αναιρεσείοντα.

Σε όλες τις δίκες του Δημοσίου δεν τρέχει ουδεμία, απολύτως, προθεσμία σε βάρος αυτού κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών. Οι δικαστικές διακοπές αρχίζουν την 1η Ιουλίου και διαρκούν μέχρι την 15η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.