Ένσταση αναιρεσείοντος περί χρησικτηρίας καθέτου ιδιοκτησίας σε κοινό ακίνητο,  με την οποία ζητά τη λύση με διανομή και την πώληση με πλειστηριασμό με διάθεση του εκπλειστηριάσματος μεταξύ των διαδίκων. Καταχρηστική άσληση δικαιώματος: Η νομή επί συστατικού μέρους πράγματος δε συνιστά κτήση κυριότητας με χρησικτησία, ούτε σύσταση οροφοκτησίας.

Για να υπάρξει αγωγή για διατάραξη της νομής επί ακινήτου πρέπει να υπάρχει νομή από τον ενάγοντα, τόσο κατά τον χρόνο της διαταράξεως όσο και κατά τον χρόνο της ασκήσεως της αγωγής, την οποία συνιστούν οι υλικές και εμφανείς πράξεις επάνω σε αυτό, προσιδιάζουσες στην φύση και τον προορισμό του και είναι δηλωτικές της βουλήσεώς του να το εξουσιάζει ως ιδικό του, και προσβολή αυτής από τον ενάγοντα με διατάραξη παράνομη και χωρίς την βούλησή του γενομένη. Πρέπει να υπάρχει επίσης περιγραφή του ακινήτου προκειμένου αυτό να ταυτοποιηθεί, ήτοι στον προσδιορισμό του κατά την θέση, την έκταση, τα όρια και την ιδιότητά του, συνυφασμένο με την υποβολή συγκεκριμένου και όχι αορίστου αιτήματος, διότι διαφορετικά το δικαστήριο ευρίσκεται σε αδυναμία να εκδώσει απόφαση συγκεκριμένη και επιδεκτική εκτελέσεως. Όταν στο δικόγραφο της αγωγής υπάρχει έλλειψη των στοιχείων, η άσκηση της αγωγής καθίσταται μη νομότυπη και αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας.

Διαφοροποιητικά στοιχεία διαιτητικής συμφωνίας-διαιτητικής πραγματογνωμοσύνης: Η διαιτητική συμφωνία (867 επ. του Κ. Πολ. Δ.), είναι διαφορετική από την συμφωνία διαιτητικής πραγματογνωμοσύνης που συναντάται πολλές φορές στις συναλλαγές, αλλά δεν ρυθμίζεται από το νόμο, αναφέρεται όμως στην διάταξη του άρθρου 678 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα. Στη διαιτητική πραγματογνωμοσύνη τα συμβαλλόμενα μέρη αναθέτουν σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα να εξακριβώσουν, βάσει των ειδικών γνώσεων που διαθέτουν, ορισμένα αμφισβητούμενα περιστατικά, κατά τους κανόνες της επιστήμης ή τέχνης, οι αποφάσεις τους όμως δεν επιλύουν την ιδιωτικού δικαίου διαφορά που ανέκυψε ή πρόκειται να ανακύψει, όπως συμβαίνει στην διαιτητική συμφωνία, αλλά απλώς αίρονται οι διαφωνίες των συμβαλλομένων για ορισμένα αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά.

Ο αναιρεσείων μπορεί να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναίρεσης με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, οπότε η αναίρεση θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε (αρ. 294, 295 και 297,573 του Κ.Πολ.Δ). Ισχυρισμοί αναιρεσείοντος για εμπρόθεσμη αίτηση αναίρεσης λόγω του ότι κατά το χρόνο της επίδοσης κατοικούσε σε διαφορετική διεύθυνση, χωρίς να επικαλείται αποδεικτικά μέσα, επομένως η έκθεση επίδοσης καθίσταται έγκυρη.  

Ν. 249/1976 αρ. 1 επ.: Θέσπιση ειδικής διοικητικής διαδικασίας για την καταγραφή και οριοθεσία των δασικών εκτάσεων, την τήρηση του φύλλου καταγραφής και του μητρώου ιδιοκτησίας τους. Αρ. 22 παρ. 1 Ν. 248/1976: Όσοι αξιώνουν εμπράγματα δικαιώματα επί δασικής εκτάσεως, φερόμενης ως δημοσίας στον κηρυχθέντα οριστικό τμηματικό χάρτη και κτηματολογικό πίνακα, δύνανται να επιδιώξουν την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους μέσω άσκησης τακτικής αγωγής.