Πρόκειται για μια πτυχή της φοροδιαφυγής, αλλά κάθε μέτρο που τείνει να την περιορίσει είναι ένα βήμα προόδου. Η αυτονόητη αυτή διαπίστωση πρέπει να εκτοπίσει τη μοιρολατρική αντίληψη που κυριαρχεί ότι με τα επιμέρους μέτρα δεν αντιμετωπίζεται το πρόβλημα.
Μια άλλη παγιωμένη άποψη που πρέπει να αποδομηθεί είναι αν ο συναλλασσόμενος θα έχει κάποιο ατομικό κέρδος από την έκδοση αποδείξεων ή ακόμη αν σε συναλλαγές που δεν γίνονται και άρα δεν μπορούν να ελεγχθούν ηλεκτρονικά μπορεί να ανταλλάξει την ανοχή της φοροδιαφυγής με έκπτωση επί της τιμής.
Με την περιχαράκωση σε υποτιθέμενα ατομικά οφέλη δημιουργείται μια κρίσιμη μάζα φοροδιαφυγής που πλήττει τους δημοσιονομικούς στόχους και οδηγεί σχεδόν αυτόματα σε οριζόντια αύξηση των εισφορών και ακόμη χειρότερα σε ισοπεδωτικές οριζόντιες περικοπές.
Πέραν των παραπάνω θα πρέπει να αποδομηθεί και το πολύ διαδεδομένο επιχείρημα ότι στις χώρες που οι πολίτες αντιμετωπίζουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις με κοινωνική και συλλογική υπευθυνότητα προσδοκούν ανταπόδοση από το κράτος κυρίως στην Υγεία και την Παιδεία.
Προϋπόθεση για να μπορέσει η ελληνική Πολιτεία να ανταποδίδει υπηρεσίες στους φορολογουμένους είναι η σταδιακή συρρίκνωση της φοροδιαφυγής σε όλα τα επίπεδα, από την απλή συναλλαγή του καταναλωτή μέχρι τα γνωστά τεχνάσματα των ενδοομιλικών τριγωνικών συναλλαγών, με τη βοήθεια των οποίων φοροδιαφεύγουν κατά κύριο λόγο πολυεθνικές εταιρείες.
Τούτων λεχθέντων η Πολιτεία από τη μεριά της θα πρέπει να εγγυηθεί τη σταθερότητα των κανόνων προσμέτρησης των αποδείξεων στο αφορολόγητο, στο πλαίσιο μιας σταθερής και προβλέψιμης φορολογικής πολιτικής.
ETHNOS.GR
