Αυτόματες μηχανές τυχερών παιγνίων: Κατά τη γνώμη του γενικού εισαγγελέα Α. Ράντου, ο σκοπός της καταπολέμησης των κινδύνων εξάρτησης από τα τυχερά παίγνια μπορεί να δικαιολογήσει μείωση των αμοιβών και των προμηθειών που καταβάλλονται στους παραχωρησιούχους

Ο κανονισμός (ΕΕ) 1169/2011, σχετικά με την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και (ΕΚ) αριθ. 1925/2006 και την κατάργηση της οδηγίας 87/250/ΕΟΚ, της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ, της οδηγίας 1999/10/ΕΚ, της οδηγίας 2000/13/ΕΚ, των οδηγιών 2002/67/ΕΚ και 2008/5/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 608/2004, έχει, λαμβανομένου ιδίως υπόψη του άρθρου 18, παρ. 2, του κανονισμού 1169/2011, την έννοια ότι, σε περίπτωση προσθήκης βιταμίνης σε τρόφιμο, ο κατάλογος των συστατικών του τροφίμου δεν απαιτείται να περιλαμβάνει, εκτός από την ονομασία της βιταμίνης, και την ονομασία του χρησιμοποιηθέντος σκευάσματος βιταμινών

Τα άρθρα 9, 295 και 296 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν την πρακτική κράτους μέλους η οποία αποκλείει τη δυνατότητα των συζύγων που ασκούν γεωργική δραστηριότητα στο πλαίσιο της ίδιας εκμετάλλευσης, χρησιμοποιώντας αγαθά που αποτελούν κοινή συζυγική περιουσία, να θεωρηθούν ως χωριστοί υποκείμενοι στον ΦΠΑ στην περίπτωση κατά την οποία καθένας εκ των δύο ασκεί οικονομική δραστηριότητα κατά τρόπο ανεξάρτητο και δεν απαγορεύουν, υπό συνθήκες κατά τις οποίες οι σύζυγοι ασκούν γεωργική δραστηριότητα υπό το κατ’ αποκοπήν καθεστώς των αγροτών, η επιλογή του ενός συζύγου να υπαγάγει τη δραστηριότητά του στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ να έχει ως αποτέλεσμα την εκ μέρους του ετέρου συζύγου απώλεια της ιδιότητας του αγρότη του κατ’ αποκοπήν καθεστώτος

Το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΕ) 596/2014, για την κατάχρηση της αγοράς και την κατάργηση της οδηγίας 2003/6 και των οδηγιών της Επιτροπής 2003/124/ΕΚ, 2003/125/ΕΚ και 2004/72/ΕΚ, έχει την έννοια ότι η γνωστοποίηση από δημοσιογράφο, σε μια από τις συνήθεις πηγές πληροφόρησής του, πληροφορίας για την επικείμενη δημοσίευση στον Τύπο άρθρου του ιδίου το οποίο διαδίδει φήμη της αγοράς, πραγματοποιείται «για δημοσιογραφικούς σκοπούς», κατά την έννοια του ως άνω άρθρου, εφόσον η γνωστοποίηση είναι αναγκαία για την άσκηση δημοσιογραφικής δραστηριότητας

Σύμφωνα με το ΔΕΕ, το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που τα πρόσωπα αυτά δεν αμφισβήτησαν την παράνομη διαγραφή των δικαιωμάτων αυτών ενώπιον της δικαιοσύνης

Το άρθρο 20 της οδηγίας 2014/67/ΕΕ για την εφαρμογή της οδηγίας 96/71/ΕΚ σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2012 σχετικά με τη διοικητική συνεργασία μέσω του Συστήματος Πληροφόρησης για την εσωτερική αγορά, καθόσον απαιτεί να είναι αναλογικές οι προβλεπόμενες σε αυτό κυρώσεις, έχει άμεσο αποτέλεσμα και, ως εκ τούτου, οι ιδιώτες μπορούν να το επικαλεστούν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων έναντι κράτους μέλους το οποίο προέβη σε πλημμελή μεταφορά του στην εσωτερική έννομη τάξη

Το άρθρο 1, παρ. 1, της οδηγίας 2003/49/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παρ. 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας αυτής, το άρθρο 5 της οδηγίας 2011/96/ΕΕ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2015/121, καθώς και τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 2008/7/ΕΚ , περί των έμμεσων φόρων των επιβαλλόμενων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει τη φορολόγηση, υπό μορφή παρακράτησης στην πηγή, των πλασματικών τόκων τους οποίους θυγατρική εταιρία της ημεδαπής, που έλαβε άτοκο δάνειο χορηγηθέν από την εδρεύουσα στην αλλοδαπή μητρική της εταιρία, θα υποχρεούνταν, σύμφωνα με τις συνθήκες της αγοράς, να καταβάλει στην τελευταία

Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία επιβάλλει σε κάθε εταιρία εγκατεστημένη εντός της επικράτειάς του την υποχρέωση να διαβιβάζει στη φορολογική αρχή παραστατικά σχετικά με τις πληρωμές που καταβλήθηκαν ως αμοιβή για υπηρεσίες που αγοράστηκαν από παρόχους εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος, στο οποίο οι πάροχοι αυτοί υπόκεινται τόσο στη νομοθεσία περί λογιστικής των επιχειρήσεων όσο και στην υποχρέωση εκδόσεως τιμολογίων σύμφωνα με τη νομοθεσία περί ΦΠΑ, τούτο δε επί ποινή προσαυξήσεως του φόρου εταιριών ίση με το 50 % ή το 100 % της αξίας αυτών των υπηρεσιών

Το άρθρο 2, παρ. 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι οι πράξεις που εντάσσονται στο πλαίσιο συμβάσεως προσδιορίζουσας έναν πάροχο υπηρεσιών, τον αποδέκτη τους και τη φύση των οικείων υπηρεσιών, οι οποίες καταχωρίζονται δεόντως από τον υποκείμενο στον φόρο στα λογιστικά του βιβλία, οι οποίες φέρουν χαρακτηρισμό που επιβεβαιώνει τη φύση τους ως υπηρεσιών και για τις οποίες εισπράχθηκε αμοιβή από τον πάροχο των υπηρεσιών που συνιστά την πραγματική αντιπαροχή για τις εν λόγω υπηρεσίες υπό μορφή χρεωστικών σημειωμάτων, συνιστούν παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι οι διατάξεις του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων έχουν την έννοια ότι, όταν η φορολογική αρχή κράτους μέλους συλλέγει από οικονομικό φορέα πληροφορίες που περιέχουν σημαντικό όγκο προσωπικών δεδομένων, τότε η συλλογή αυτή υπόκειται στις απαιτήσεις του κανονισμού και ιδίως δε σε εκείνες του Άρθρου 5, παράγραφος 1