Ο Σύνδεσμος τάσσεται υπέρ της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων, ζητά να ενισχυθούν οι επιχειρησιακές έναντι των κλαδικών συμβάσεων
Στο εβδομαδιαίο οικονομικό δελτίο του ΣΕΒ «Ελευθερία στις ΣΣΕ και στα ΜΜΕ!», ο Σύνδεσμος τάσσεται υπέρ της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων, ζητά να ενισχυθούν οι επιχειρησιακές έναντι των κλαδικών συμβάσεων, αλλά και δραστικές αλλαγές στον τρόπο που κηρύσσονται οι απεργίες και τον περιορισμό των απεργιών.
Σε ότι αφορά στις ομαδικές απολύσεις, η πρόταση του Συνδέσμου είναι να εφαρμοσθεί η κοινοτική νομοθεσία, χωρίς να δίνεται η δυνατότητα πολιτικών παρεμβάσεων, που ισχύει σήμερα. Το ποσοστό, άλλωστε, των απολύσεων πέρα από το οποίο αυτές θεωρούνται ομαδικές καθορίζονται από Υπουργική Απόφαση. Επί της ουσίας ο ΣΕΒ τάσσεται υπέρ της απελευθέρωσης.
Για τις συλλογικές συμβάσεις ο ΣΕΒ εκτιμάει ότι οι επιχειρησιακές πρέπει να υπερισχύουν των κλαδικών, ενώ επισημαίνει ότι πρέπει να αλλάξει το καθεστώς της διαιτησίας-ΟΜΕΔ, όπως εφαρμόζεται στην Ελλάδα, ενώ τονίζει ότι οι κοινωνικοί εταίροι προτείνουν την επαναφορά του καθορισμού του κατώτατου μισθού μέσω συλλογικής σύμβασης..
Τέλος, ο ΣΕΒ τάσσεται υπέρ δραστικών αλλαγών στο νομικό πλαίσιο των απεργιών, γιατί «οι απεργοί δεν μπορούν να κρατούν όμηρο» την οικονομία ή να μην παρέχουν ελάχιστες ζωτικής σημασίας υπηρεσίες», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά. Πρέπει να διασφαλίζεται το δικαίωμα όποιος θέλει να μπορεί να εργαστεί εν μέσω απεργίας και με ένα νέο νομικό πλαίσιο στην απόφαση κήρυξης μιας απεργίας να συντάσσεται η πλειοψηφία των εργαζομένων σε ένα χώρο κι όχι να αποτελεί κατεύθυνση μιας μειοψηφίας. Επίσης, πρέπει να επανεξεταστούν τα προνόμια που έχουν δοθεί στους συνδικαλιστές (άδειες, μισθοδοσία, εύρος προστασίας).
Παράλληλα, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά για τα ΜΜΕ, χαρακτηρίζοντας ότι το νομοσχέδιο για τη δημιουργία μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας διάθεσης διαφημιστικού χρόνου αποτελεί μία ελληνική πατέντα. Η μεταφορά της στην ελληνική πραγματικότητα και η επιβολή της δια νόμου και όχι μέσα από διεργασίες ιδιωτικοοικονομικού χαρακτήρα είναι προσχηματική και παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της οικονομικής ελευθερίας.
Όπως και με το νόμο για την αδειοδότηση περιορισμένου αριθμού τηλεοπτικών σταθμών λειτουργούντων σε καθεστώς ελεγχόμενου ανταγωνισμού και προκαθορισμένου κόστους, έτσι και με το νομοσχέδιο για τη διάθεση διαφημιστικού χρόνου, πλήττεται η ελευθερία των συναλλαγών και ο ελεύθερος ανταγωνισμός.
