Συγκεκριμένα, το άρθρο 15 του κανονισμού βάσης της κοινής αλιευτικής πολιτικής επιβάλλει υποχρέωση εκφόρτωσης όλων των αλιευμάτων. Η υποχρέωση αυτή θα τεθεί σταδιακά σε εφαρμογή μεταξύ 2015 και 2019.
Επομένως, οι αλιείς θα πρέπει να εκφορτώνουν όλα τα ανεπιθύμητα αλιεύματα τα οποία, ελλείψει ποσόστωσης ή λόγω του ότι το μέγεθός τους είναι μικρότερο του ελάχιστου μεγέθους αναφοράς, δεν είναι εμπορεύσιμα. Δεδομένου ότι η υποχρέωση αυτή εκφόρτωσης είναι αντιφατική σε σχέση με διάφορους ευρωπαϊκούς κανονισμούς που ισχύουν σήμερα, η Επιτροπή πρότεινε τον λεγόμενο κανονισμό «omnibus», προκειμένου να τροποποιηθούν ταυτόχρονα επτά κανονισμοί και να είναι συμβατοί με τον κανονισμό βάσης της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Πράγματι, οι εν λόγω κανονισμοί επιβάλλουν στους αλιείς να απορρίπτουν στη θάλασσα τα μη εμπορεύσιμα αλιεύματα. Άρα, θα πρέπει να εξαλειφθεί η υφιστάμενη αντίφαση με την υποχρέωση εκφόρτωσης.
Οι κανονισμοί που τροποποιούνται με τον κανονισμό omnibus είναι οι εξής:
· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών·
· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων στα ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας, των Belts και του Sound·
· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου, σχετικά με μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα·
· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων·
· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 254/2002 του Συμβουλίου για τη θέσπιση μέτρων που θα εφαρμοσθούν το 2002 για την αποκατάσταση του αποθέματος γάδου στη Θάλασσα της Ιρλανδίας (διαίρεση ICES VIIα)·
· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου για τη θέσπιση ειδικών απαιτήσεων πρόσβασης και συναφών όρων που ισχύουν στην αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων και
· κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής.
Ο εισηγητής εκτιμά ότι οι τροποποιήσεις που εισάγει ο κανονισμός omnibus πρέπει να περιορίζονται αυστηρά στην εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης μόνον στους τύπους αλιείας για τους οποίους προβλέπεται από την 1η Ιανουαρίου 2015, δηλαδή για:
· την αλιεία μικρών πελαγικών ειδών (όπως σκουμπριά, ρέγγες, σαφρίδια, προσφυγάκια, βασιλάκηδες, γαύροι, γουρλομάτηδες, σαρδέλες, σαρδελόρεγγες)·
· την αλιεία μεγάλων πελαγικών ειδών (όπως ερυθροί τόνοι, ξιφίες, μακρύπτεροι τόνοι, μεγαλόφθαλμοι τόνοι, γαλάζιοι και λευκοί μάρλιν)·
· την αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς (όπως καπελάνοι, αμμόχελα και σύκα της Νορβηγίας)·
· την αλιεία σολομού στη Βαλτική·
· τα είδη που προσδιορίζουν την αλιεία στη Βαλτική εκτός από αυτά που αναφέρονται ανωτέρω.
Ο εισηγητής θεωρεί ότι η νομική ευθυγράμμιση για τους τύπους αλιείας που υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης μετά το 2015 θα πρέπει να πραγματοποιηθεί εν καιρώ, σε συνδυασμό με το νέο πλαίσιο τεχνικών μέτρων που θα προτείνει η Επιτροπή εντός των προσεχών μηνών. Συνεπώς, ο κανονισμός omnibus θα πρέπει να ασχολείται αποκλειστικά με το επείγον πρόβλημα της εφαρμογής της υποχρέωσης εκφόρτωσης για τους τύπους αλιείας για τους οποίους προβλέπεται το 2015. Ο εισηγητής προτείνει, επομένως, να απαλειφθούν οι διατάξεις σχετικά με τους άλλους τύπους αλιείας. Υπογραμμίζει ότι το 2015 θα είναι ένα έτος δοκιμής προκειμένου να αξιολογηθούν οι συνέπειες της εφαρμογής της υποχρέωσης εκφόρτωσης.
Εξάλλου, ο εισηγητής διαπιστώνει ότι ορισμένες τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή υπερβαίνουν την απλή ευθυγράμμιση προς την υποχρέωση εκφόρτωσης. Προτείνει λοιπόν να διαγραφούν οι ακόλουθες τροποποιήσεις, οι οποίες αφορούν τεχνικά μέτρα ή μέτρα ελέγχου και όχι τη νομική συμβατότητα με την υποχρέωση εκφόρτωσης:
· κανονισμός 850/98 άρθρο 15 και κανονισμός 2187/2005 άρθρο 12 : διαγραφή των διατάξεων που υποχρεώνουν τους πλοιάρχους των αλιευτικών σκαφών να διαθέτουν επαρκείς ποσοστώσεις. Η υποχρέωση είναι πολύ συγκεχυμένη και είναι αδύνατον να εφαρμοστεί.
· κανονισμός αριθ. 1224/2009 άρθρο 14: η τροποποίηση σχετικά με τις πληροφορίες στο ημερολόγιο αλιείας δεν σχετίζεται με την υποχρέωση εκφόρτωσης. Θα πρέπει να διατηρηθούν οι ισχύουσες διατάξεις.
· κανονισμός 1224/2009 άρθρο 25α: ο εισηγητής προτείνει απλούστευση του άρθρου αυτού που αφορά την ηλεκτρονική παρακολούθηση εξ αποστάσεως, υπενθυμίζοντας ότι τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο και άρα ελεύθερα να αποφασίζουν τους τρόπους άσκησής του. Στόχος του κανονισμού omnibus δεν μπορεί να είναι η ηλεκτρονική παρακολούθηση εξ αποστάσεως.
· κανονισμός 1224/2009 άρθρο 49α: ο εισηγητής προτείνει να απαλειφθεί η υποχρέωση αποθήκευσης των αλιευμάτων κάτω του ελάχιστου μεγέθους αναφοράς διατήρησης σε δοχεία χωριστά για κάθε απόθεμα. Πέραν του ότι περιπλέκει την κατάσταση για τους αλιείς, η διάταξη αυτή δεν είναι αναγκαία για την καλή εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης.
Η Επιτροπή προτείνει επίσης να προστεθεί η μη τήρηση της υποχρέωσης εκφόρτωσης στον κατάλογο των σοβαρών παραβάσεων που καλύπτονται από τον κανονισμό 1224/2009 και, κατά συνέπεια, να ισχύει ποινολόγιο για την παράβαση αυτή. Ο εισηγητής, μολονότι δεν είναι αντίθετος στην ιδέα αυτή, προτείνει μια σταδιακή εφαρμογή της που θα ολοκληρωθεί το 2019, προκειμένου να δοθεί στους αλιείς ο απαιτούμενος χρόνος προσαρμογής.
Τέλος, ο εισηγητής εκτιμά ότι η πρόταση της Επιτροπής δεν εξασφαλίζει την αποφυγή ορισμένων ανεπιθύμητων επιπτώσεων που έχει η υποχρέωση εκφόρτωσης. Συγκεκριμένα, θεωρεί ανησυχητικό το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας παράλληλης αγοράς νεαρών θαλάσσιων οργανισμών, η οποία είναι αδύνατον να ελεγχθεί με το ισχύον πλαίσιο. Προτείνει, ως εκ τούτου, να ενισχυθεί εν προκειμένω η ευθύνη των οργανώσεων παραγωγών στο πλαίσιο της παραγωγής και της εμπορίας.
30.09.2014 - 2013/0436(COD)
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΙΕΙΑΣ - ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
