Υπάρχει χώρος και χρόνος ώστε να επέλθει, τελικά, μια καθαρή συνολική συμφωνία για το χρέος. Αυτό προκύπτει από όσα διαδραματίστηκαν στο Eurogroup και από τις τοποθετήσεις μετά την εμπλοκή. Με δεδομένες, πρώτον, την έγκριση της τεχνικής συμφωνίας για τα προαπαιτούμενα, δεύτερον, τη δρομολόγηση εκταμίευσης της επόμενης δανειακής δόσης, όλες οι προσπάθειες επικεντρώνονται πλέον στα μακροπρόθεσμα μέτρα για το χρέος.
Βεβαίως, από την πλευρά της Αθήνας, όχι για την επίτευξη μιας οποιασδήποτε λύσης. Του όποιου συμβιβασμού μεταξύ Βερολίνου και ΔΝΤ. Αλλά μιας λύσης συμβατής με τους στόχους που έχουν τεθεί όλο το προηγούμενο διάστημα. Και, φυσικά, αντίστοιχης με τις ελληνικές θυσίες. Έτσι ώστε να είναι καθαρός ο διάδρομος για τις επόμενες κινήσεις προς την έξοδο από την κρίση.
Χωρίς γκρίζες ζώνες και ασάφειες. Τέτοιες οι οποίες θα μπορούσαν να αμφισβητούν ή να ακυρώνουν τη βιωσιμότητα του χρέους. Επομένως, να εμποδίζουν την ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ. Να υπονομεύουν το μείζον σχέδιο για έξοδο της χώρας στις αγορές. Πριν ακόμη αυτή εκδηλωθεί. Όπως εξελίχτηκε το προχθεσινό Eurogroup, ίσως, η αναβολή έως την επόμενη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών να αποδειχθεί χρήσιμη.
Εφόσον, εννοείται, ο χρόνος που απομένει αξιοποιηθεί πλήρως, σε πολιτικό κυρίως επίπεδο, για λύση όσο το δυνατόν πιο λογική, επωφελή και συμφέρουσα στη χώρα. Όσοι αρνούνται να εκπληρώσουν τα συμφωνηθέντα ή μεταθέτουν τις υποχρεώσεις τους είναι εκτεθειμένοι περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο. Δεν έχουν δικαιολογίες και προσχήματα και καλούνται, θέλοντας και μη, να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην Ευρώπη συνολικά. ethnos.gr
