Στη σκιά των θετικών εξελίξεων του Eurogroup για το χρέος πλανάται ένα κρίσιμο ερώτημα: Τί ακριβώς, τελικά, επιδιώκει το ΔΝΤ; Γιατί υπονομεύει ουσιαστικά την ομαλή και γρήγορη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης; Ότι με τη στάση των εκπροσώπων του σε τεχνικό επίπεδο -και όχι μόνο- κινείται προς την κατεύθυνση αυτήν, επιβεβαιώνεται και με νέα τεκμήρια.
Ενώ οι άλλοι εκπρόσωποι των θεσμών είχαν συμφωνήσει με την ελληνική πλευρά να κλείσει το κεφάλαιο της αγοράς και του ανταγωνισμού, έριξε μια «βόμβα» στο τραπέζι.
Ο διαπραγματευτής του, χωρίς κάποια προσυνεννόηση, όπως συνήθως συμβαίνει, αξίωσε να νομοθετηθεί η ελεύθερη λειτουργία των καταστημάτων όλες τις Κυριακές. Μάλιστα, η σχετική ρύθμιση να ψηφιστεί εντός Δεκεμβρίου!
Στο κενό έπεσαν τα ισχυρά ελληνικά επιχειρήματα ότι το ισχύον πλαίσιο αποδίδει καρπούς. Καθώς επίσης και ότι σχεδιαζόμενες αλλαγές θα βελτιώσουν ακόμη περισσότερο το καθεστώς.
Αν και το συγκεκριμένο ζήτημα είναι δευτερεύον σε σχέση με τις άλλες εκκρεμότητες, είναι ενδεικτικό των παλινδρομήσεων. Ζητά, λόγου χάρη, και μικρότερα πλεονάσματα για μετά το 2018, αλλά συγχρόνως απαιτεί και νέα μέτρα λιτότητας. Ο αντιφατικός κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί με τα εργασιακά, τις συντάξεις κ.ο.κ.
Και αν μεν οι αντιφάσεις του οφείλονται στην καταρράκωση της αξιοπιστίας, λόγω της αποτυχίας των προηγούμενων προγραμμάτων του, αυτό είναι μια λογική εξήγηση. Όπως μια άλλη είναι οι ιδεοληπτικές αγκυλώσεις του. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η ουσία είναι η στάση των άλλων εταίρων-δανειστών. Η Ευρώπη είναι που δεν θέλει άλλες αβεβαιότητες...
ETHNOS.GR
