Λογικό είναι η κυβέρνηση να εκφράζει, σε όλους τους τόνους, ικανοποίηση από την ιστορική επίσκεψη Ομπάμα. Για τις σαφείς διακηρύξεις του τόσο κατά των δημοσιονομικών πολιτικών λιτότητας όσο και για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Αλλά να είναι και ευχαριστημένη για την αναγνώριση των προσπαθειών εξόδου από την κρίση. Οπως επίσης των συγκεκριμένων αποτελεσμάτων που είχαν και έχουν αυτές οι προσπάθειες ως τώρα.
Οι θέσεις του Αμερικανού προέδρου είναι προφανές ότι δεν διατυπώθηκαν στο πλαίσιο συνηθισμένων διπλωματικών επαφών, όπου περισσεύουν οι αβροφροσύνες. Ήταν ηχηρές και ενταγμένες σε σφαιρικές και αναλυτικές τοποθετήσεις του. Η εμβέλειά τους δεν εξαντλείται, φυσικά, στις ώρες παραμονής του στη χώρα μας και τη Γερμανία. Εκεί όπου αναμένεται να τις επαναλάβει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Αποτυπώνουν μεν την ισχυρή αμερικανική στήριξη στις ελληνικές θέσεις, αλλά απευθύνονται συνολικά προς την ευρωπαϊκή ελίτ των πολιτικών της λιτότητας.
Το «ελληνικό πρόβλημα» είναι ένα ευρωπαϊκό ζήτημα από την άποψη αυτή. Η λύση του, επομένως, έχει πανευρωπαϊκές διαστάσεις. Σηματοδοτεί αλλαγές σε αδιέξοδες και επικίνδυνες πολιτικές για την οικονομική και κοινωνική σταθερότητα. Το μήνυμα αυτό ήταν σαφές προς πάσαν κατεύθυνση, και στο Βερολίνο. Ενδεικτική για το τελευταίο ήταν η εσπευσμένη, όσο και αψυχολόγητη, αν μη τι άλλο, δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών.
Σύμφωνα με την οποία «κάνει κακό» στην Ελλάδα η μείωση του χρέους! Εχει ξεχωριστή σημασία, βεβαίως, ότι οι «οικονομικές παραινέσεις» Ομπάμα προς τις ευρωπαϊκές ηγεσίες συνυφαίνονται και με το όραμά του για τη δημοκρατία. Οπως αυτό που περιέγραψε στη χθεσινή εμβληματική ομιλία του στην Αθήνα. Συνδέοντάς το με την άνοδο του δημαγωγικού λαϊκισμού παντού στον κόσμο. Με αποστροφές παγκόσμιας λήψης, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως η πολιτική του παρακαταθήκη, ύστερα από οχτώ χρόνια θητείας στον Λευκό Οίκο.
ETHNOS.GR
