Οχι μόνο σε επίπεδο διαπιστωτικής γενικολογίας και θεωρητικού προβληματισμού. Αλλά και στο «διά ταύτα», επί του πρακτέου. Η ετήσια ομιλία Γιούνκερ στο Ευρωκοινοβούλιο για την κατάσταση στην Ενωση έθεσε αποφασιστικά ζητήματα για το παρόν και το μέλλον.
Σε συνδυασμό με άλλες, προηγούμενες βαρύνουσες κινήσεις, όπως η συνάντηση των ηγετών του Νότου, οι τοποθετήσεις ηγετικών παραγόντων, όπως του προέδρου της ΕΚΤ, οι θέσεις και διακηρύξεις της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, των Πρασίνων και της Αριστεράς. Ετσι αναδύεται εκ των πραγμάτων ένας ισχυρός πόλος αντιλιτότητας.
Με διαφορετικές οπτικές αλλά και κοινό παρονομαστή. Τουλάχιστον στα σημεία τα οποία ανέδειξε και ο πρόεδρος της Κομισιόν. Για την Ευρώπη που δεν είναι «αρκούντως κοινωνική». Την «ευφυή ευελιξία» απέναντι στον ζουρλομανδύα του Συμφώνου Σταθερότητας.
Την προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανεργίας. Μαζί με την έλλειψη αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών... Το άτυπο αυτό «μέτωπο» είναι βέβαιο ότι θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επικείμενη συνάντηση κορυφής της Μπρατισλάβα. Αλλωστε, οι σχετικές διεργασίες εν όψει αυτού του φόρουμ έχουν αρχίσει αμέσως μετά το Brexit και τις συναφείς παρενέργειες.
Κάτι παραπάνω από βέβαιο είναι ότι και ο αντίπαλος κυρίαρχος πόλος, εκείνος του «μονόδρομου της λιτότητας», παρουσιάζεται αποφασισμένος να διατηρήσει τα ηνία. Εκφράζεται ήδη αυτό από επιφανείς εκπροσώπους του και πιστούς στη «γερμανική Ευρώπη». Ισως, όμως, για πρώτη φορά και τόσο εμφαντικά, το αποτέλεσμα δεν είναι δεδομένο.
Επειδή η οριακή ευρωπαϊκή κρίση γίνεται πια κοινός τόπος ότι οφείλεται ακριβώς στη «συνταγή» της λιτότητας. Που αποξενώνει τους πολίτες σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο από ιδρυτικές ευρωπαϊκές αξίες και οράματα. Τόσο ώστε να θεριεύουν τα φαντάσματα της ακροδεξιάς, των εθνικισμών, των δημαγωγικών λαϊκισμών, της ξενοφοβίας - και όχι μόνο. Να οδηγείται στα βράχια. Το πιο κρίσιμο, λοιπόν, ευρωπαϊκό στοίχημα βρίσκεται εν εξελίξει...
ETHNOS.GR
