Η βασική ιδέα που διαπερνά το σχέδιο, το οποίο φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα το «Εθνος», είναι η συσπείρωση των παραγωγών. Σε ομάδες ή μικρούς αγροτικούς φορείς. Για την αντιμετώπιση των σημερινών προκλήσεων της αγοράς. Την ενίσχυση, φυσικά, της διαπραγματευτικής δύναμής τους, μέσω της αύξησης του όγκου παραγωγής. Αλλά και τη μείωση του κόστους, λόγω συλλογικών κι όχι ατομικών επενδύσεων.
Ευρύτερος στόχος, μαζί με άλλες δράσεις, η παραγωγική ανασυγκρότηση στον πρωτογενή τομέα. Τα υλικά κίνητρα για την ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας των γεωργικών προϊόντων φαντάζουν ισχυρά. Φθάνουν μέχρι και τις 100.000 ευρώ, υπό ρεαλιστικές προϋποθέσεις, όπως περιγράφονται στο σχέδιο απόφασης. Οι ομάδες και μικρές οργανώσεις παραγωγών μπορούν να είναι ο εναλλακτικός δρόμος για την αναζωογόνηση του παραδοσιακού συνεταιριστικού πνεύματος.
Που είχε σημαντικές επιτυχίες και συμβολή κατά το παρελθόν. Με συλλογικότητες -έστω λίγες- ακόμη και σήμερα να πορεύονται με εξαιρετικά θετικά αποτελέσματα.
Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια η συνεργατική κουλτούρα και πρακτική έχει υποχωρήσει δραστικά. Υπό το βάρος της στρεβλής και απαξιωμένης κοινωνικά πορείας αγροτικών ενώσεων. Εκείνων που σημαδεύτηκαν από καθεστωτικές-ιδιοκτησιακές και πελατειακές αντιλήψεις. Παρανομίες και παρατυπίες κάθε μορφής, χρεοκοπίες κ.ά. Για να προχωρήσει και να εδραιωθεί η ιδέα των μίνι συνεταιρισμών, είναι αναγκαίο να θωρακιστεί από εκφυλιστικά φαινόμενα.
Η αγροτική οικονομία σήμερα -κι όχι μόνο- καθιστά εκ των ων ουκ άνευ την επιχειρηματική αποτελεσματικότητα ως όπλο για επιβίωση και ανάπτυξη. Επιδοτήσεις και προνόμια ανακουφίζουν προσωρινά, αλλά δεν μπορεί να αποτελούν αναπτυξιακή στρατηγική. Οι συνεταιρισμοί -μικροί ή μεγάλοι- είναι ο δρόμος για τις μικρές αγροτικές εκμεταλλεύσεις.
ETHNOS.GR
