Σύμβαση εγγύησης είναι η σύμβαση με την οποία ο εγγυητής αναλαμβάνει την ευθύνη να καταβληθεί η οφειλή στο δανειστή (αρ. 847 ΑΚ). Η σύμβαση αυτή συνάπτεται εγγράφως, διαφορετικά πάσχει από ακυρότητα (αρ. 849 ΑΚ)

Η σύμβαση εγγύησης συνάπτεται εγγράφως (αρ. 849 ΑΚ) και έχει παρεπόμενο χαρακτήρα, καθώς ακολουθεί την αρχική σύμβαση που θεμελιώνει την οφειλή του εγγυητή. Εγγυοδοτική (ή εγγυητική) είναι η σύμβαση με την οποία η ευθύνη του εγγυοδότη θεμελιώνεται μόνο αν υπάρξει πραγμάτωση κάποιου κινδύνου που αφορά στον εγγυολήπτη. Όχληση από τον ενάγοντα να του αποδοθεί πίσω το ποσό της εγγύησης σύμφωνα με τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Απόρριψη συμψηφισμού ζημιών και εγγύησης και υπερημερία δανειστή εφόσον απέκρουσε την παροχή. Αβάσιμοι οι λόγοι αναίρεσης του αρ. 560 αριθμ. 5 και 6 ΚΠολΔ

Ακυρότητα σύμβασης εγγυήσεως και υπέρβαση ορίων πληρεξουσιότητας. Καταδολίευση δανειστών με αποτέλεσμα την προσβολή του εννόμου αγαθού της προσωπικότητας. Θεμελίωση υποχρέωσης του εντολοδόχου προς αποζημίωση του εντολέα - πληρεξουσιοδότη για την αποκατάσταση της ζημίας που υπαίτια προκάλεσε, εκτός αν ο αντισυμβαλλόμενος γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι δεν υπήρχε εξουσία αντιπροώπευσης. Ευθύνη προς αποζημίωση (αρ. 914 AΚ), εγείρεται και για εκείνον που συναλλάσσεται με πληρεξούσιο-εντολοδόχο, ο οποίος ενεργώντας αντίθετα προς τη σχέση που τον συνδέει με τον εντολέα-πληρεξουσιοδότη, συμπράττει με αυτόν γνωρίζοντας, ή έχοντας τη δυνατότητα άμεσα να διαπιστώσει, τα περιστατικά που συνιστούν την υπέρβαση της εντολής ή την κατάχρηση της πληρεξουσιότητας (ΑΠ 1700/2010).