Το Δικαστήριο έκρινε ότι η ένδικη απαίτηση απορρέει από την εκ μέρους του Πανεπιστημίου άσκηση συμβατικού δικαιώματος που προέρχεται από τη μεταξύ αυτού και της ενάγουσας σύμβασης, η οποία δεν αποτελεί δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών υπαγόμενη στο πεδίο εφαρμογής του Ν. 4412/2016 (πρβλ. ΣτΕ 1719/2020), προεχόντως διότι με αυτήν το Πανεπιστήμιο δεν καθίσταται αποδέκτης υπηρεσιών παρεχόμενων από τον αντισυμβαλλόμενό του (εν προκειμένω την ενάγουσα)

Ο μοναδικός λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το κεφάλαιο που απέρριψε την επικουρική εκ του άρθρου 904 ΑΚ βάση της αγωγής και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλον δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ)

Απόρροια της αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων και ιδίως της ελευθερίας προσδιορισμού του περιεχομένου τους αποτελεί και η σύμβαση καταβολής από τον μισθωτή στον εκμισθωτή ενός χρηματικού ποσού, πέραν του ποσού της εγγυοδοσίας, ο αποκαλούμενος "αέρας". Το ποσό αυτό καταβάλλεται συνήθως ως κίνητρο για να δελεασθεί ο εκμισθωτής και να προτιμήσει ως μισθωτή του μισθίου το συγκεκριμένο άτομο και να μην το εκμισθώσει σε τρίτο. Η συμφωνία αυτή για την καταβολή στον εκμισθωτή του αποκαλούμενου "αέρα", που συνηθίζεται στις συναλλαγές, προκειμένου να επιτευχθεί η κατάρτιση μισθωτικής σύμβασης ακινήτου για τη χρήση του ως καταστήματος, είναι μεν νόμιμη, κατ’ αρχήν, από άποψη αστικού δικαίου (άρθρ. 361 ΑΚ), αλλά μπορεί να προσβληθεί για ακυρότητα, αν αντίκειται στα χρηστά ήθη

Το άρθρο 135, παρ. 1, στοιχείο θʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σε συνδυασμό με την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία εισάγει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ, αφενός, της αγοράς λαχνών μέσω διαδικτύου και, αφετέρου, της συμμετοχής στα λοιπά τυχερά παίγνια που παρέχονται μέσω διαδικτύου, εξαιρώντας τη δεύτερη από την απαλλαγή από τον ΦΠΑ που εφαρμόζεται επί της πρώτης, εφόσον οι αντικειμενικές διαφορές μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών τυχερών παιγνίων είναι ικανές να επηρεάσουν την απόφαση του μέσου καταναλωτή να αναζητήσει τη μία ή την άλλη κατηγορία παιγνίων

Το άρθρο 135, παρ. 1, στοιχείο θʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σε συνδυασμό με την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία εισάγει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ, αφενός, της αγοράς λαχνών και της συμμετοχής στα λοιπά τυχερά παίγνια που παρέχονται εκτός διαδικτύου και, αφετέρου, της συμμετοχής σε παρεχόμενα μέσω διαδικτύου τυχερά παίγνια πλην των λαχείων, εξαιρώντας τη δεύτερη από την απαλλαγή από τον ΦΠΑ που εφαρμόζεται επί των πρώτων, εφόσον οι αντικειμενικές διαφορές μεταξύ τους είναι ικανές να επηρεάσουν την απόφαση του μέσου καταναλωτή να αναζητήσει τη μία ή την άλλη κατηγορία παιγνίων

Με στόχο τον εντοπισμό τυχόν φαινομένων αδικαιολόγητου πλουτισμού ή μη συμμόρφωσης με τις απαγορεύσεις και υποχρεώσεις που απορρέουν από τη δημόσια θέση που κατέχουν τα ελεγχόμενα πρόσωπα ή τα δημόσια καθήκοντα που ασκούν

Συχνό φαινόμενο που εμφανίζεται στις συμβάσεις είναι η βούληση των μερών να μην είναι αυτή η οποία φαίνεται, αλλά να κρύβονται άλλες προθέσεις πίσω από μία σύμβαση

Υπαναχώρηση είναι ο όρος με τον οποίο αποδίδουμε το δικαίωμα κάποιου από τους συμβαλλόμενους να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση (389 ΑΚ), δηλαδή να «αποσυρθεί» από την εκτέλεση της σύμβασης, επιφέροντας απόσβεση των υποχρεώσεων για παροχή. Με την υπαναχώρηση και τα δύο μέρη αποδίδουν τα περιελθόντα, δηλαδή όλα τα οφέλη που αποκόμισαν από τη σύμβαση, σύμφωνα με τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό.

Σύμβαση εγγύησης είναι η σύμβαση με την οποία ο εγγυητής αναλαμβάνει την ευθύνη να καταβληθεί η οφειλή στο δανειστή (αρ. 847 ΑΚ). Η σύμβαση αυτή συνάπτεται εγγράφως, διαφορετικά πάσχει από ακυρότητα (αρ. 849 ΑΚ)

Η σύμβαση εγγύησης συνάπτεται εγγράφως (αρ. 849 ΑΚ) και έχει παρεπόμενο χαρακτήρα, καθώς ακολουθεί την αρχική σύμβαση που θεμελιώνει την οφειλή του εγγυητή. Εγγυοδοτική (ή εγγυητική) είναι η σύμβαση με την οποία η ευθύνη του εγγυοδότη θεμελιώνεται μόνο αν υπάρξει πραγμάτωση κάποιου κινδύνου που αφορά στον εγγυολήπτη. Όχληση από τον ενάγοντα να του αποδοθεί πίσω το ποσό της εγγύησης σύμφωνα με τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Απόρριψη συμψηφισμού ζημιών και εγγύησης και υπερημερία δανειστή εφόσον απέκρουσε την παροχή. Αβάσιμοι οι λόγοι αναίρεσης του αρ. 560 αριθμ. 5 και 6 ΚΠολΔ