Άνοιγμα αγοράς και απελευθέρωση επαγγελμάτων-Μύθος και πραγματικότητα
Το θέμα της απελευθέρωσης επαγγελμάτων είναι μια ιστορία που ξεκίνησε πριν την οικονομική κρίση, με την δημοσίευση του νόμου 3844/2010 που είχε σαν σκοπό την προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2006/123/ΕΚ σχετικά με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά.
Συζητιέται τα τελευταία χρόνια, στην εποχή των μνημονίων και με την πίεση των Δανειστών υποτίθεται πως το όλο θέμα βρίσκεται σε καλό δρόμο.
Ωστόσο, η πραγματικότητα φαίνεται να είναι διαφορετική. Το νέο νομοθετικό πλαίσιο φαίνεται να αποτελεί απλά μια τυπική ένταξη της Ευρωπαϊκής Οδηγίας (υποχρεωτικής σε όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ), η οποία όμως με κάποιο γνωστό τρόπο, καθίσταται ανενεργή στην πράξη και μάλιστα, για απροσδιόριστο βάθος χρόνου στο μέλλον!
Όποιος είναι σε θέση να γνωρίζει το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας κάποιων εκ των θεωρούμενων "κλειστών" επαγγελμάτων (Μηχανικού, Δικηγόρου, Ελεγκτή, Λογιστή κλπ.), είναι σε θέση να γνωρίζει πως το λεγόμενο "κλείσιμο" γίνεται με περιοριστικές και ενίοτε σκοπίμως ασαφείς Κανονιστικές Πράξεις (Προεδρικά Διατάγματα, Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις, Υπουργικές Αποφάσεις, Εγκυκλίους) που κάπου / κάπως αποκλίνουν από τη βούληση του νομοθέτη / της Ευρωπαϊκής Οδηγίας. Και αυτό, συνήθως, για να εξυπηρετούνται κάποια συντεχνιακά μικροσυμφέροντα.
Ως πότε όμως, θα μπορεί να εφαρμόζεται μια τέτοια πρακτική;
Δυστυχώς το πρόβλημα είναι ευρύτερο και αντανακλά διαχρονικές αδυναμίες του συστήματος αλλά και οθωμανο-βαλκανικές κουτοπονηριές του άρρωστου κατεστημένου που σθεναρά ανθίσταται σε θεσμικά μέτρα εξυγίανσης και εκσυγχρονισμού.
Αυτά είναι που "τρελαίνουν" τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και που κατά κάποιο τρόπο μας εκθέτουν ...
Ίσως είναι καιρός με τον έντομο προβληματισμό λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, να σκεφθούμε σοβαρά όσα πρέπει υποχρεωτικά να γίνουν για την "επόμενες μέρες", που σίγουρα δεν θα είναι όπως τις προηγούμενες. Ο εκσυγχρονισμός του συστήματος απαιτεί σοβαρότητα και ριζικές τομές. Η πραγματική απελευθέρωση των επαγγελμάτων πέρα από Υπουργικές Αποφάσεις, πρέπει να συσχετιστεί και με τα θέματα "πιστοποίησης" επαγγελματιών από κατάλληλα διαπιστευμένους φορείς.
Απελευθέρωση επαγγελμάτων δεν σημαίνει απλά και μόνο ψήφιση απ' τη Βουλή και τυπική ενσωμάτωση κάποιας Ευρωπαϊκής Οδηγίας στο εγχώριο δίκαιο. Σημαίνει σύγχρονο σύστημα παροχής υπηρεσιών χωρίς "στεγανά" και χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, που δημιουργούν δυσμενείς επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο.
Και, το κυριότερο, αλλαγή νοοτροπίας στην πράξη με πρωτοβουλίες από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους επαγγελματικούς φορείς, που γνωρίζουν τα προβλήματα και είναι σε θέση να υλοποιήσουν στην πράξη, τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν. Όχι όμως να τις περιμένουμε από τον εκάστοτε εφήμερο Υπουργό ...
Γιώργος Κουτίνας
Μηχανικός ΕΜΠ, MSc, Εμπειρογνώμων Ασφαλίσεων
