Στο πλαίσιο του ευρύτερου προβληματισμού για τον εκσυγχρονισμό και την ανάκαμψη της χώρας, η Ιδιωτική Ασφάλιση, μπορούμε να πούμε πως είναι ή θα έπρεπε είναι μεταξύ των πρώτων θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης
Το τελευταίο διάστημα, ειδικό ενδιαφέρον εντοπίζεται σχετικά με την προώθηση του κλάδου Ασφάλισης Αστικής Ευθύνης. Κλάδου, ο οποίος μολονότι ενδιαφέρει ιδιαίτερα το κοινωνικό σύνολο, τους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις, εμφανίζει πολύ μεγάλη υστέρηση στη χώρα μας σε σχέση με τις χώρες της Ευρώπης.
Μιλάμε για την Ασφάλιση Αστικής Ευθύνης εκτός από την υποχρεωτική εκ του νόμου Ασφάλιση Αστικής Ευθύνης Αυτοκινήτου. Ειδικότερα, για τις σύγχρονες μορφές του κλάδου όπως: Ασφάλιση Αστικής Ευθύνης έναντι Τρίτων / Καταναλωτών, Εργοδοτικής Ευθύνης (έναντι Εργαζομένων), Επαγγελματικής Ευθύνης (έναντι Πελατών / Τρίτων) και Περιβαλλοντικής Ευθύνης (έναντι Περιβάλλοντος) καθώς Ευθύνης Διοίκησης Επιχειρήσεων έναντι Μετόχων / Τρίτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην Ασφάλιση της Επαγγελματικής Ευθύνης, που αφορά τους χιλιάδες επαγγελματίες (Γιατροί, Αρχιτέκτονες, Μηχανικοί, Λογιστές - Ελεγκτές, Δικηγόροι, Ασφαλιστές, Εκτιμητές, Σύμβουλοι Πληροφορικής κλπ) αλλά και τους Καταναλωτές ή / και τις Επιχειρήσεις, που κάνουν χρήση των υπηρεσιών τους.
Το νομοθετικό πλαίσιο στην Ελλάδα είναι σύγχρονο – ευρωπαϊκό αφού οι όποιες Ευρωπαϊκές Οδηγίες υποχρεωτικά ενσωματώνονται στο εγχώριο δίκαιο. Ωστόσο, η εφαρμογή στην πράξη είναι αναχρονιστική! Ενώ η Αστική Ευθύνη έχει καταστεί "αντικειμενική" (strict δηλαδή αυστηρή), εμείς συνεχίζουμε να την αντιμετωπίζουμε στην πράξη ως "υποκειμενική". Εκτός από τους Καταναλωτές και τις Επιχειρήσεις, Ασφαλιστικές Εταιρείες και Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές αλλά ακόμη και Δικηγόροι αγνοούν το πνεύμα του θεμελιώδη Νόμου 2251/1994 για την Προστασία του Καταναλωτή, που εκτενώς αναφέρεται στην αντικειμενική ευθύνη του Παραγωγού - Προμηθευτή Προϊόντων (άρθρο 6) και του Παρέχοντα Υπηρεσίες (άρθρο 8) προς τον Καταναλωτή, που εκτός από Ιδιώτες /Φυσικά Πρόσωπα περιλαμβάνει στην ευρύτερη έννοια και Επιχειρήσεις / Νομικά Πρόσωπα.
Κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε να λεχθεί και για εξειδικευμένα νομοθετήματα όπως αυτά που αφορούν Ασφάλεια Εργασίας και Προστασία Περιβάλλοντος.
Εύλογα προκύπτει η σχετική ερώτηση: "Πού οφείλεται και τι σημαίνει αυτή η υστέρηση στην ανάπτυξη της Ασφάλισης Αστικής Ευθύνης και ευρύτερα της ιδιωτικής Ασφάλισης στην Ελλάδα;" Η απάντηση είναι προφανής και αυθόρμητη: "Έλλειψη ασφαλιστικής συνείδησης στον Έλληνα Καταναλωτή αλλά και στον Επαγγελματία ή στην Επιχείρηση". Ωστόσο, η απάντηση αυτή από μόνη της δεν είναι αρκετή. Χρειάζεται διερεύνηση του κοινωνικού φαινομένου και είναι ανάγκη να προσδιοριστούν τα αίτια της συγκεκριμένης κατάστασης που επί πολλά χρόνια χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία και τους διάφορους παραγωγικούς φορείς της χώρας. Μολονότι εδώ και πάνω από 30 χρόνια ανήκουμε σαν χώρα στο βασικό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εν τούτοις, πέρα από την ιδιαίτερα αναπτυγμένη καταναλωτική συμπεριφορά, στα θέματα κοινωνικής και ασφαλιστικής πρόνοιας παραμένουμε χώρα με σοβαρή απόκλιση από τα ισχύοντα ευρωπαϊκά δεδομένα και πρότυπα. Η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων δεν είναι απλά ένα τυχαίο γεγονός ή αποκλειστική υπόθεση των "αγορών". Υπάρχει σοβαρότατο μερίδιο ευθύνης των πολιτικών ηγεσιών αλλά και ημών των πολιτών ...
(**) Άρθρο 8 του Ν.2251/94 (Ευθύνη του παρέχοντος υπηρεσίες)
1. Ο παρέχων υπηρεσίες ευθύνεται για κάθε περιουσιακή ζημία ή ηθική βλάβη που προκάλεσε παράνομα και υπαίτια, με πράξη ή παράλειψη του, κατά την παροχή αυτών στον καταναλωτή. Ως παρέχων υπηρεσίες νοείται όποιος, στο πλαίσιο της άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας, παρέχει υπηρεσία, κατά τρόπο ανεξάρτητο.
2. Δεν είναι υπηρεσία, με την έννοια αυτού του (παρόντος) άρθρου, παροχή η οποία έχει ως άμεσο και αποκλειστικό αντικείμενο την κατασκευή προϊόντων ή τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων ή δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. (Ως παρέχων υπηρεσίες θεωρείται όποιος παρέχει κατά τρόπο ανεξάρτητο υπηρεσία στο πλαίσιο της άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας).
3. Ο ζημιωθείς υποχρεούται να αποδείξει τη ζημία και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της παροχής της υπηρεσίας και της ζημίας.
4. Ο παρέχων υπηρεσίες φέρει το βάρος της απόδειξης για την έλλειψη παρανομίας και υπαιτιότητας του...
Γιώργος Κουτίνας
Μηχανικός ΕΜΠ, MSc, Εμπειρογνώμων Ασφαλίσεων
