Το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει δυσμενείς και για την εκκαλούσα αιτιολογίες, δέχεται δηλαδή ότι ο ισχυρός κλονισμός επήλθε εξαιτίας γεγονότων, που αφορούν και στο πρόσωπό της, δεν έχει καμία δυσμενή επίδραση στις έννομες σχέσεις της, αφού από τις αιτιολογίες αυτές, που δεν έχουν στοιχεία διατακτικού, δεν παράγεται δεδικασμένο για ζητήματα υπαιτιότητας σε άλλη δίκη. Πράγματι, το ότι ο ισχυρός κλονισμός, όπως δέχθηκε η εκκαλουμένη, επήλθε εξαιτίας γεγονότων που συνδέονται και με το πρόσωπο της εκκαλούσας, δεν έχει άλλη έννομη συνέπεια γι` αυτήν, πέρα από την επιδιωκόμενη και από την ίδια λύση του γάμου

Σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, το εφετείο ορθώς απέρριψε τον ισχυρισμό περί ακυρότητας της επίδοσης, δεχόμενο ότι η αναιρεσείουσα διατηρούσε την εν λόγω κατοικία κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι δεν είχε γνωστοποιήσει μεταβολή διεύθυνσης με κάποιον από τους περιοριστικά οριζόμενους τρόπους του άρθρου 119 παρ. 3 ΚΠολΔ.. Τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα ορθώς δεν θεωρήθηκαν λυσιτελή ή ουσιώδη για την έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα η απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης και απαράδεκτης να μη στοιχειοθετεί τις αποδιδόμενες πλημμέλειες των αριθμών 19, 8, 11γ και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ούτε παραβίαση των άρθρων 20 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ

Επισημάνσεις μετά την έναρξη ισχύος των διατάξεων του Ν. 5221/2025

Σύμφωνα με το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ο προβαλλόμενος με την έφεση λόγος περί συνδρομής ανωτέρας βίας που εμπόδισε την νομιμοποίηση του υπογράφοντος το δικόγραφο της ανακοπής δικηγόρου πρωτοδίκως, προβάλλεται απαραδέκτως, διότι θα μπορούσε να προβληθεί μόνον με το ένδικο μέσο της ανακοπής ερημοδικίας, ενώπιον του Δικαστηρίου που εξέδωσε την ήδη εκκαλούμενη απόφαση

Κατά το σκεπτικό του δικαστηρίου, ευθύνη των ο.τ.α. προς αποζημίωση γεννάται όχι μόνον όταν με πράξη ή παράλειψη οργάνου τους παραβιάζεται συγκεκριμένη διάταξη νόμου, αλλά και όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και υποχρεώσεις που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία και προσδιορίζονται από την κείμενη εν γένει νομοθεσία και τους οικείους κανονισμούς, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστης

Το Δικαστήριο, μη συννόμως απέρριψε την έφεση της κατηγορουμένης-αναιρεσείουσας, δεδομένου ότι, αν και σημειώθηκε στο εξώφυλλο της σχετικής δικογραφίας Πράξη του Εισαγγελέα Εφετών ότι συντρέχει εξαιρετικός λόγος για τη γενόμενη σύντμηση της προθεσμίας εμφανίσεως κατά οκτώ ημέρες και η αναφορά στο άρθρο 169 παρ.1 ΚΠΔ, εν τούτοις, η επίδοση της κλήσης έλαβε χώρα δια θυροκολλήσεως την ... 2023 δυνάμει της οποίας καλούνταν αυτή να εμφανισθεί ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς προς υποστήριξη της έφεσης της την ... 2023, δηλαδή από την επίδοση της σχετικής κλήσης μέχρι την ορισθείσα δικάσιμο μεσολάβησε χρονικό διάστημα μικρότερο των οκτώ ημερών και δη επτά ημέρες

Το ζήτημα αυτό ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικάζον κατ’ έφεση Συμβούλιο της Επικρατείας, ως αναγόμενο σε προϋπόθεση του παραδεκτού της αιτήσεως ακυρώσεως

Η προβλεπόμενη από το άρθρο 19 παρ. 5 του ν. 4267/2014 δυνατότητα ηλεκτρονικής κατάθεσης ενδίκων μέσων ακόμα και εκτός των ωρών λειτουργίας υπηρεσιών και γραμματειών δικαστηρίων δεν παρατείνει την προθεσμία έφεσης του άρθρου 518 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ πέραν των χρονικών ορίων του άρθρου 144 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. σύμφωνα με την οποία οι προθεσμίες που ορίζονται από το νόμο λήγουν στις 7 το βράδυ της τελευταίας ημέρας

Με την ασκηθείσα έφεση κατά της 234/2024 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, τίθεται ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος που έχει συνέπειες σε ευρύτερο κύκλο προσώπων

Εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδότησης, που έχουν υποβληθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του ν.4387/2016, κρίνονται, ως προς τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης των δικαιούχων, κατά τους κανόνες που ίσχυαν σε κάθε φορέα την 31η.12.2014